Την Πέμπτη 20 Μαρτίου το απόγευμα ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων στη σειρά των διαδικτυακών εκπομπών «Επισκοπικός Λόγος» ανέπτυξε το θέμα: «Τον δι᾽ ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών», καθώς φέτος συμπληρώνονται 1700 χρόνια από τη σύγκληση της Α´ Οικουμενικής Συνόδου.
Ο διαδικτυακός «Επισκοπικός Λόγος» μεταδίδεται κάθε Πέμπτη στις 7:00 μ.μ. στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως, στην αντίστοιχη σελίδα στο Facebook, στο κανάλι στο Youtube καθώς και στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως «Παύλειος Λόγος 90.2 FM».
Στη διαδικτυακή ομιλία του, ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων, ανέφερε μεταξύ πολλών άλλων:
Στην προηγούμενη ομιλία αναφερθήκαμε στα τρία πρόσωπα, στις τρεις υποστάσεις του Τριαδικού Θεού, και ομιλήσαμε ιδιαιτέρως για το δεύτερο πρόσωπο της Παναγίας Τριάδος, τον Υιό και Λόγο του Θεού, ο οποίος γεννήθηκε αχρόνως από τον Πατέρα του και είναι ομοούσιος με τον Θεό-Πατέρα, έχει δηλαδή την ίδια ακριβώς θεία ουσία, και όχι ομοιούσιος, δηλαδή με όμοια ουσία, όπως διακήρυττε ο ασεβής Άρειος.
Σ᾽ αυτόν «τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή» πιστεύει η Αγία μας Εκκλησία, σύμφωνα με τη διατύπωση των αγίων και θεοφόρων Πατέρων της Α´ εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου. Ο Χριστός είναι ο μονογενής Υιός, ο οποίος γεννήθηκε, όπως είπαμε αχρόνως από τον Πατέρα του, γεννήθηκε όμως εν χρόνω, σε κάποια δηλαδή συγκεκριμένη χρονική στιγμή, στον κόσμο. Πως συνέβη αυτό και για ποιόν λόγο έγινε, θα δούμε στη σημερινή ομιλία μελετώντας το τρίτο άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως με τη βοήθεια των αγίων Πατέρων.
Φόρεσε ο Θεός την ανθρώπινη σάρκα και κατήλθε στη γη για τρεις λόγους, γράφει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Ο πρώτος είναι για να πείσει το πλάσμα του για την αγαθότητά του· και αυτή την αποδεικνύει, καθώς η σάρκωσή του για χάρη του ανθρώπου δείχνει ότι ο Θεός δεν ξέχασε το πλάσμα του αλλά το σπλαγχνίσθηκε και άπλωσε το χέρι του για να το βοηθήσει και να το σώσει. Και κάτι ακόμη πιο σημαντικό: θα μπορούσε ο Θεός ασφαλώς να οικονομήσει τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους με άλλον τρόπο, πιο απλό και πιο εύκολο για τα ανθρώπινα μέτρα και κριτήρια, καθώς όλα είναι δυνατά για την παντοδυναμία του Θεού. Όμως ο Θεός επέλεξε να στείλει στη γη τον μονογενή του Υιό, για να δείξει στον άνθρωπο πόσο μεγάλη σημασία του έδινε, πόσο μεγάλη σημασία είχε για τον ίδιο η σωτηρία του ανθρώπου.
Ο δεύτερος λόγος της ενανθρωπήσεως του Θεού ήταν να δείξει στον άνθρωπο τη δικαιοσύνη του. Ο άνθρωπος, ερμηνεύει ο ιερός πατήρ, νικήθηκε από τον διάβολο, και ο Θεός δεν χρησιμοποιεί ούτε τη βία ούτε άλλο ισχυρό μέσο για να τον αρπάξει από τον θάνατο στον οποίο είχε καταδικασθεί, αλλά χρησιμοποιεί την ασθένεια της ανθρώπινης σάρκας για να νικήσει τον διάβολο και να σώσει τον άνθρωπο. Μέσω αυτής της σάρκας την οποία ενδύεται ο Χριστός και μέσω του θανάτου τον οποίο υφίσταται λυτρώνει τον άνθρωπο και σώζει «τω ομοίω το όμοιον».
Ο τρίτος λόγος της θείας σαρκώσεως είναι η απόδειξη της σοφίας του Θεού, καθώς ο Θεός βρήκε την τέλεια λύση για ένα θέμα που όλοι οι άνθρωποι, δίκαιοι, προφήτες, σοφοί και άρχοντες θεωρούσαν άλυτο.
Ευδοκεί ο Θεός να κατέλθει στη γη ο μονογενής Υιός και Λόγος του, αυτός που, όπως γράφει και ο ευαγγελιστής Ιωάννης, ευρίσκεται «εν τοις κόλποις του πατρός», είναι δηλαδή απολύτως συνδεδεμένος με τον Θεό–Πατέρα· αυτός που είναι ομοούσιος, είναι δηλαδή από την ίδια θεία ουσία με τον Πατέρα και το άγιο Πνεύμα, και, κατά συνέπεια, είναι και αυτός προαιώνιος, άναρχος και εν αρχή ων, όπως διδάσκουν οι θείοι Πατέρες της Α´ Οικουμενικής Συνόδου,
Ποιος μπορεί να μείνει ασυγκίνητος ενώπιον της θείας αγάπης; Ποιος μπορεί να αδιαφορήσει, όταν ο Θεός γίνεται άνθρωπος για τη δική μας σωτηρία;
Στο βαθύτερο νόημα της σωτηρίας και στον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήθηκε το σχέδιο της θείας οικονομίας για τον αποστάτη άνθρωπο, αλλά και για το πως κατέστη δυνατό να λάβει ο Υιός και Λόγος του Θεού την ανθρώπινη σάρκα και να γίνει άνθρωπος θα εμβαθύνουμε στην επόμενη ομιλία, ακολουθώντας τη διδασκαλία των αγίων και θεοφόρων Πατέρων. Γιατί το μυστήριο της θείας ενανθρωπήσεως, την εξαγγελία του οποίου θα εορτάσουμε σε λίγες ημέρες κατά την εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, είναι, όπως ψάλλει ο ιερός υμνογράφος, «το απ᾽ αιώνος απόκρυφον και αγγέλοις άγνωστον μυστήριον», και θα πρέπει να προσεγγίζουμε με πολλή προσοχή και μεγάλη συναίσθηση της ανθρωπίνης αδυναμίας μας, αλλά και έχοντας πάντοτε οδηγούς τους αγίους Πατέρες, οι οποίοι θεοπνεύστως εθεολόγησαν.
