Μητροπολίτης Βεροίας: Ποια είναι η ειρήνη που δίδει ο Χριστός στους μαθητές του;

Την Πέμπτη 23 Ιανουαρίου το απόγευμα ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων στη σειρά των διαδικτυακών εκπομπών «Επισκοπικός Λόγος» ανέπτυξε το θέμα: «Ποια είναι η ειρήνη που δίδει ο Χριστός στους μαθητές του;».

Ο διαδικτυακός «Επισκοπικός Λόγος» μεταδίδεται κάθε Πέμπτη στις 7:00 μ.μ. στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως, στην αντίστοιχη σελίδα στο Facebook, στο κανάλι στο Youtube καθώς και στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως «Παύλειος Λόγος 90.2 FM».

Στη διαδικτυακή ομιλία του, ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων, ανέφερε μεταξύ πολλών άλλων:

Μιλώντας στην αρχή του νέου έτους για την αξιοποίηση του χρο­νου είχαμε αναφερθεί στην προη­γούμενη ομιλία στον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να μας βοηθήσει και να μας κατευθύνει η Εκκλησία μας στο θέμα αυτό. Eίχαμε μάλιστα αναφερθεί σε δύο από τα αιτήματα των Πληρωτικών του Εσπερινού και της θείας Λειτουργίας, στο «Τα καλά και συμφέροντα ταίς ψυχαίς ημών» και στη σημασία του για όσα θα πρέπει να κάνουμε αλλά και να παρακαλούμε τον Θεό να μας δώσει το νέο έτος, καθώς και στο αίτημα «Τον υπόλοιπον χρόνον της ζωής ημών εν ειρήνη και μετα­νοία εκτελέσαι παρά του Κυρίου αιτησώμεθα».

Το αίτημα αυτό, όπως είχαμε πεί. μας βοηθά να κατανοήσουμε τη σημασία που έχει για όλους μας η συνειδητοποίηση ότι το νέο έτος στο οποίο εισήλθαμε αποτελεί με­ρος του υπολοίπου χρόνου της ζωής μας, ότι δηλαδή ο χρόνος της ζωής μας δεν είναι απεριόριστος και έχουμε ήδη ζήσει ένα μικρό­τε­ρο ή μεγαλύτερο τμήμα του, ανάλογα ο καθένας με την ηλικία του. Η συμφιλίωσή μας με αυτή την πραγματικότητα, ότι δηλαδή δεν έχουμε μπροστά μας άπλετο χρόνο, κάνει πιο εύκολα κατανοη­το και αποδεκτό το αίτημα της Εκκλησίας μας να ζήσουμε «τον υπόλοιπον χρόνον της ζωής μας», «εν ειρήνη και μετανοία» και όχι μόνο προσπαθώντας να ολοκλη­ρω­σουμε τις ποικίλες ανθρώπινες υποχρεώσεις μας.

Ας δούμε όμως σήμερα τι σημαί­νει το «εν ειρήνη», το οποίο ζη­του­με να μας χαρίσει ο Θεός όχι μόνο για το νέο έτος αλλά και για τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής μας.

Κάποιοι ίσως συνδέουν την εν­νοια της ειρήνης με μία κατάσταση απραξίας, μια κατάσταση στην οποία δεν υπάρχουν αντιπαραθέ­σεις, διαφωνίες, διχογνωμίες κλπ. και υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο για τα ανθρώπινα δεδομένα. Πολλοί επιπλέον θεω­ρούν ότι, εφόσον ούτε η ενανθρώ­πηση του Χριστού και η γέννησή του στη Βηθλεέμ πριν από 20 αιώ­νες, η οποία συνδυάσθηκε με την «επί γης ειρήνη», δεν έφερε ακόμη την πολυπόθητη ειρήνη ούτε στην περιοχή ούτε στον κόσμο μας, είναι αδύνατον να ζήσουμε και εμείς αυτή την ειρήνη.

Για την Εκκλησία μας όμως η ειρήνη δεν είναι ακριβώς αυτό. Δεν είναι δηλαδή μία εξωτερική ειρή­νη, η οποία είναι ασφαλώς ευκταία, αλλά μία ειρήνη η οποία μπορεί να γίνει πραγματικότητα μόνο εφόσον όλοι οι άνθρωποι ζούν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Φυσικά η Εκκλησία και οι πιστοί παρακαλούμε τον Θεό και για την εξωτερική ειρήνη, για την κατάπαυση των πολέμων και των συγκρούσεων μεταξύ των λαών και για την κοινωνική ειρήνη. Θα ήταν άλλωστε παράλογο, εάν δεν το κάναμε.

Στην περίπτωση όμως του αιτή­μα­τος στο οποίο αναφερόμαστε ο λόγος είναι για την εσωτερική ειρήνη, για την ειρήνη στην οποία αναφέρεται ο ίδιος ο Κύριός μας, λέγοντας στους μαθητές του πριν από το Πάθος του: «ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν, ου καθώς ο κόσμος δίδωσιν, εγώ δίδωμι». Σας δίδω, λέγει, τη δική μου ειρήνη. Δεν σας την δίδω, όπως την δίδει ο κόσμος.