Μητροπολίτης Βεροίας: «Ο Άγιος Λουκάς έτρεφε μεγάλη αγάπη προς την Υπε­ραγία Θεοτόκο» (ΒΙΝΤΕΟ)

Το απόγευμα της Τρίτης, 11ης Αυγούστου, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό και στη Μεγάλη Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά του Ιατρού, στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας.

Στο τέλος της ακολουθίας, ο Μητροπολίτης , όπως κάθε Τρίτη απόγευμα κατά την τέλεση της Παράκλησης του Αγίου Λουκά του Ιατρού, ανέγνωσε τη σχετική ευχή, ενώ πλήθος προσκυνητών προσήλθε για να προσκυνήσει το χαριτόβρυτο ιερό λείψανο του θαυματουργού Αγίου, το οποίο θησαυρίζεται στην Ιερά Μονή.

Ο Μητροπολίτης κηρύττοντας τον θείο λόγο ανέφερε μεταξύ άλλων: «Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά Σε, καί μαστοί, οὕς ἐθήλασας».

Τόν μακαρισμό αὐτό μιᾶς ἄγνω­στης γυναίκας πού παρακολουθοῦ­σε τόν Χρι­στό νά ὁμιλεῖ πρός τή Μάρθα, ὅπως ἀκούσαμε πρό ὀλί­γου στό εὐαγγε­λικό ἀνάγνωσμα, μᾶς διέσωσε ὁ ἱερός εὐαγ­γε­λι­στής Λουκᾶς, ὁ ὁποῖος εἶχε, ὅπως γνω­ρίζουμε ἀπό τήν παράδοση, ἕναν ἰδιαίτερο σύνδεσμο μέ τήν Πανα­γία μας, καί μάλιστα εἶναι αὐτός στόν ὁποῖο ὀφείλουμε κάποιες ἀπό τίς θαυματουργές εἰκόνες τῆς Ὑπε­ρα­γίας Θεοτόκου.

Καί ὁ μακαρισμός αὐτός ἀφορᾶ τήν Κυρία Θεοτόκο, πρός τήν ὁποία ψάλαμε καί ἐμεῖς καί ἀπόψε, ὅπως καί ὅλες αὐτές τίς ἡμέρες τοῦ Δε­κα­πενταυγούστου, πού προετοι­μα­ζόμαστε νά ἑορτάσουμε τή μεγά­λη ἑορτή τῆς Κοιμήσεώς της, τήν Ἱερά Παράκλησή της.

Δέν εἶναι ὅμως μόνο ὁ εὐαγγε­λι­στής Λουκᾶς, ὁ ὁποῖος διεκρί­νε­το γιά τήν ἀγάπη καί τόν σεβα­σμό πού ἔτρεφε πρός τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας. Τήν ἴδια ἀγάπη καί τόν ἴδιο σεβασμό ἔτρεφε πρός τήν Ὑπε­ραγία Θεοτόκο καί ὁ ἅγιος Λουκᾶς, ὁ ἀρχιεπίσκοπος Συμφε­ρου­πό­λε­ως, ὁ ἰατρός καί θαυμα­τουρ­γός. Ἄς ἀκούσουμε, λοιπόν, τί λέγει ὁ ἴδιος σέ μία ἀπό τίς ὁμιλίες του γιά τήν Πα­ναγία μας.

«Πῶς μποροῦμε νά μήν θαυμά­ζου­με μέ ὅλη μας τήν καρδιά τήν Ὑπεραγία Παρθένο πού ἔγινε ὄρ­γα­­νο τοῦ μεγάλου μυστηρίου τοῦ Θεοῦ καί ἡ ὁποία μέ τήν καθα­ρό­τη­τα καί ἁγιότητά της ὑπηρέ­τησε τό μεγάλο ἔργο τῆς ἐνσαρ­κώ­σεως τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ; Πῶς μπο­ροῦ­με νά μήν τήν ἀπο­κα­λοῦμε “τιμι­ωτέραν τῶν Χερουβίμ καί ἐν­δο­ξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σερα­φίμ”;» ρωτᾶ ὁ ἅγιος Λουκᾶς. Καί συνεχίζει: «Μήπως ἡ Μητέρα τοῦ ἴδιου τοῦ οὐρανίου βασιλέως δέν εἶναι ὑψηλοτέρα ὅλων τῶν ὑπη­κό­ων του; Φυσικά, ναί. Γι᾽ αὐτό καί πρέπει νά τήν τιμοῦμε μέ ὅλη μας τήν καρδιά καί νά τήν θεω­ροῦμε οὐράνια Μητέρα. Καί ἀκόμη πρέπει νά ἐκπληρώνου­με τόν λό­γο της· “ἰδού γάρ ἀπό τοῦ νῦν μα­κα­ριοῦσι με πᾶσαι αἱ γε­νε­αί”.

Αὐτός εἶναι ὁ λόγος πού ὅλοι ἐμεῖς οἱ ὀρθό­δο­ξοι χριστιανοί τήν τιμοῦμε καί τήν μακαρίζουμε καί προσευχό­μα­σθε πρός Αὐτήν καί προστρέχουμε σέ Αὐτήν λέγοντάς της: “Ὑπε­ρα­γία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.”

Ὑπάρχουν βεβαίως», συνεχίζει ὁ ἅγιος Λουκᾶς, «κάποιοι πού λένε ὅτι δέν εἶναι δυνατόν νά ψάχνου­με τή σωτηρία στήν Παναγία, ἀφοῦ ἕνας εἶναι ὁ Σωτήρας μας, ὁ Χρι­στός, καί αὐτός μᾶς σώζει».

Αὐτό ὅμως πού λέγουν, λέγει ὁ ἅγι­ος, δέν εἶναι σω­στό, «γιατί ἐμεῖς γνωρίζουμε ὅτι ὁ κόσμος θά σωθεῖ ἀπό τόν Υἱό καί Θεό της, τόν Κύ­ριο μας Ἰησοῦ Χριστό. Γνω­ρίζουμε ὅμως ἐπίσης ὅτι ἡ Παναγία μας μᾶς βοηθᾶ μέ τίς προσευχές της ἐνώ­πιον τοῦ Υἱοῦ της, καί γι᾽ αὐτό τίς ζη­τοῦμε.

Καί ὅταν», συνεχίζει ὁ ἅγιος Λου­κᾶς, «ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέ­γει γιά τόν ἑαυτό του “τοῖς πᾶσι γέ­γο­να τά πάντα, ἵνα πάντως τι­νάς σώ­σω”, καί αὐτό σημαίνει ὅτι θεω­ρεῖ ὁ πρω­­τοκο­ρυφαῖος ἀπό­στο­­λος τόν ἑαυτό του ἱκανό νά σώ­σει ἄλλους ἀνθρώ­πους, εἶναι φυσικό νά μπο­ρεῖ νά τό κάνει καί ἡ Παναγία μας.

Πῶς μπορεῖ, λοιπόν, νά μᾶς σώ­σει ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος;

Μπορεῖ νά μᾶς σώσει μέ τίς προ­σευχές της, μέ τή διδασκαλία της, μέ τήν ἐγγύτητά της πρός τόν Κύ­ριο Ἰησοῦ Χριστό. Εἶναι ἡ προ­στά­τιδά μας, ἡ εὐλογημένη μητέ­ρα ὅλων τῶν χριστιανῶν, καί γι᾽ αὐ­τό τόν λόγο τήν ἐπικαλούμεθα λέ­­γο­ντας: “Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶ­σον ἡμᾶς”.

Τήν ἐπικαλούμεθα ἀκόμη, για­­­τί ἔχει μεγάλη δύναμη καί ἐξου­­­σία νά μᾶς προστατεύσει ἀπό τόν διάβολο, ὁ ὁποῖος μέ τούς πειρασμούς καί μέ μέ τίς παγίδες του προσπαθεῖ νά μᾶς κερδίσει καί νά μᾶς ἀπομα­κρύνει ἀπό τόν Θεό.

Καί μπορεῖ νά τό ἐπιτύχει, ἐάν ἐμεῖς δέν εἴμεθα προσεκτικοί στή ζωή μας, ἐάν δέν ἀντιστεκόμεθα στούς πειρασμούς καί στούς ἐμπα­θεῖς λογισμούς· ἐάν δέν φροντί­ζουμε νά καθαίρουμε τήν ψυχή μας ἀπό τούς ρύπους τῆς ἁμαρτίας μέ τόν προσωπικό μας ἀγώνα καί μέ τά ἱερά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, ἰδιαιτέρως ὅμως μέ τό μυ­στή­ριο τῆς ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως· ἐάν δέν ἀξιοποιοῦμε τήν προσευ­χή, τή με­λέ­τη καί ὅλα τά πνευ­μα­τικά μέσα τά ὁποῖα θέτει στή διά­θεσή μας ἡ Ἐκκλησία γιά νά μᾶς ἐνι­σχύσει στήν προσπά­θειά μας, ἀλλά κυρίως, ἐάν δέν ζητοῦμε τή χάρη καί τή βοήθεια τῆς Κυρίας Θεο­τό­κου, ἡ ὁποία ὑπῆρξε στή ζωή «κα­θα­­ρω­τέρα λαμπηδόνων ἡλια­κῶν», καί γι᾽ αὐτό ἀξιώθηκε τῆς μεγάλης τιμῆς νά γίνει Μητέρα τοῦ Θεοῦ καί νά μακαρίζεται ἀπό τίς γενεές τῶν ἀνθρώπων.

Ἄς τήν παρακαλοῦμε, λοιπόν, νά μᾶς ἐνισχύει στόν ἀγώνα μας γιά νά διατηρούμεθα καθαροί «ἀπό παντός μολυσμοῦ σαρκός καί πνεύ­­ματος», ὥστε νά εὐαρεστοῦμε τόν Θεό καί νά ἀξιωθοῦμε τοῦ μα­κα­ρισμοῦ τῶν καθαρῶν τῇ καρδίᾳ, οἱ ὁποῖοι σύμφωνα μέ τήν ὑπό­σχε­ση τοῦ Χριστοῦ «τόν Θεόν ὄψο­ν­ται».