Την Πέμπτη 15 Μαΐου το απόγευμα ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων στη σειρά των διαδικτυακών εκπομπών «Επισκοπικός Λόγος» ανέπτυξε το θέμα: «Eάν ὁ Χριστός δεν αναστήθηκε, είναι κενή η πίστη μας και μάταιο το κήρυγμά μας», καθώς φέτος συμπληρώνονται 1700 χρόνια από τη σύγκληση της Α´ Οικουμενικής Συνόδου.
Ο διαδικτυακός «Επισκοπικός Λόγος» μεταδίδεται κάθε Πέμπτη στις 7:00 μ.μ. στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως, στην αντίστοιχη σελίδα στο Facebook, στο κανάλι στο Youtube καθώς και στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως μας «Παύλειος Λόγος 90.2 FM».
Στη διαδικτυακή ομιλία του, ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων, ανέφερε μεταξύ πολλών άλλων:
Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ τόν πυρήνα καί τό ἐπιστέγασμα τοῦ λυτρωτικοῦ ἔργου τοῦ Σωτῆρος. Γι᾽ αὐτό καί γράφει ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος: «ἐάν ὁ Χριστός δέν ἀναστήθηκε, εἶναι κενή ἡ πίστη μας καί μάταιο τό κήρυγμά μας». Στόν Σταυρό νικήθηκε ὁ θάνατος καί μετονομάστηκε σέ ὕπνο, σέ κοίμηση. Στόν Ἅδη καταλύθηκε ἡ φθορά. Μπῆκε τό φῶς καί σκόρπισε τή δυσωδία. Ἄστραψε ἡ Θεότητα καί συνετρίβησαν οἱ πύλες τοῦ Ἅδου.
Κατά τήν Ἀνάσταση τό ἄσχημο καί ἄμορφο ἀπό τήν ἁμαρτία ἀνθρώπινο σῶμα ἀφθαρτοποιεῖται, ἀστράφτει ἀπό λαμπρότητα, ἀπαλλάσσεται ἀπό τήν ὕλη καί τά φυσικά δεσμά καί εἰσέρχεται μαζί μέ τό ἀναστημένο σῶμα τοῦ Χριστοῦ στή δόξα τοῦ Θεοῦ.
Τό ἀναστημένο σῶμα τοῦ Χριστοῦ δέν ἔχει πλέον τά ἀδιάβλητα πάθη, δέν ἔχει πλέον φυσικές ἀνάγκες. Ἄν ὁ Χριστός ἔφαγε ἐνώπιον τῶν μαθητῶν του κατά τίς ἐμφανίσεις του μετά τήν Ἀνάστασή του, δέν τό ἔκανε ἐπειδή εἶχε ἀνάγκη νά πάρει τροφή, ἐπειδή πεινοῦσε. Ἔφαγε κατ᾽ οἰκονομία, γιά νά βεβαιώσει τούς φοβισμένους μαθητές του, οἱ ὁποῖοι ἀμφέβαλαν ἄν αὐτός πού ἦταν μπροστά τους ἦταν ὁ ἀληθινός Διδάσκαλός τους, ὅτι δέν ἦταν φάντασμα. Γιά τόν ἴδιο λόγο ὁ Χριστός ἐπιτρέπει καί τόν ἀπόστολο Θωμᾶ νά βάλει τό χέρι στή λογχισμένη του πλευρά καί νά ἀγγίσει τίς πληγές πού ἄφησαν τά καρφιά στά χέρια του καί τά πόδια του, ὥστε νά μήν ἀμφιβάλλει γιά τήν Ἀνάστασή του.
Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ὅπως εἴπαμε, ἀποτελεῖ τόν πυρήνα καί τό ἐπιστέγασμα τοῦ λυτρωτικοῦ ἔργου τοῦ Σωτῆρος. Γι᾽ αὐτό καί γράφει ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος: «ἐάν ὁ Χριστός δέν ἀναστήθηκε, εἶναι κενή ἡ πίστη μας καί μάταιο τό κήρυγμά μας».
Στόν Σταυρό νικήθηκε ὁ θάνατος καί μετονομάστηκε σέ ὕπνο, σέ κοίμηση.
Στόν Ἅδη καταλύθηκε ἡ φθορά. Μπῆκε τό φῶς καί σκόρπισε τή δυσωδία. Ἄστραψε ἡ Θεότητα καί συνετρίβησαν οἱ πύλες τοῦ Ἅδου.
Κατά τήν Ἀνάσταση τό ἄσχημο καί ἄμορφο ἀπό τήν ἁμαρτία ἀνθρώπινο σῶμα ἀφθαρτοποιεῖται, ἀστράφτει ἀπό λαμπρότητα, ἀπαλλάσσεται ἀπό τήν ὕλη καί τά φυσικά δεσμά καί εἰσέρχεται μαζί μέ τό ἀναστημένο σῶμα τοῦ Χριστοῦ στή δόξα τοῦ Θεοῦ.
Τό ἀναστημένο σῶμα τοῦ Χριστοῦ δέν ἔχει πλέον τά ἀδιάβλητα πάθη, δέν ἔχει πλέον φυσικές ἀνάγκες. Ἄν ὁ Χριστός ἔφαγε ἐνώπιον τῶν μαθητῶν του κατά τίς ἐμφανίσεις του μετά τήν Ἀνάστασή του, δέν τό ἔκανε ἐπειδή εἶχε ἀνάγκη νά πάρει τροφή, ἐπειδή πεινοῦσε. Ἔφαγε κατ᾽ οἰκονομία, γιά νά βεβαιώσει τούς φοβισμένους μαθητές του, οἱ ὁποῖοι ἀμφέβαλαν ἄν αὐτός πού ἦταν μπροστά τους ἦταν ὁ ἀληθινός Διδάσκαλός τους, ὅτι δέν ἦταν φάντασμα. Γιά τόν ἴδιο λόγο ὁ Χριστός ἐπιτρέπει καί τόν ἀπόστολο Θωμᾶ νά βάλει τό χέρι στή λογχισμένη του πλευρά καί νά ἀγγίσει τίς πληγές πού ἄφησαν τά καρφιά στά χέρια του καί τά πόδια του, ὥστε νά μήν ἀμφιβάλλει γιά τήν Ἀνάστασή του.
