Την Κυριακή 29 Δεκεμβρίου (μετά τα Χριστούγεννα) το πρωί ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στον μητροπολιτικό ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Αλεξανδρείας.
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο Μητροπολίτης επέδωσε τιμητική πλακέττα του Συμβουλίου του Ναού προς τον Λαμπαδάριο κ. Απόστολο Παράσχο που πλέον των τριάντα χρόνων διακονεί ανελλειπώς το αριστέρο αναλόγιο του Ναού.
Διαβάστε την ομιλία του Μητροπολίτη:
«Καί ἀποστείλας ἀνεῖλεν πάντας τούς παῖδας τούς ἐν Βηθλεέμ … ἀπό διετοῦς καί κατωτέρω».
Κυριακή μετά τή Γέννηση τοῦ Χριστοῦ καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μνημονεύει μεταξύ τῶν ἄλλων ἁγίων της σήμερα καί τά ἅγια νήπια, τά ὁποῖα θανάτωσε ὁ Ἡρώδης γιά νά ἀποφύγει, ὅπως νόμιζε, τόν κίνδυνο τόν ὁποῖο διέτρεχε ἀπό τόν νεογέννητο Χριστό.
Εἶχε πληροφορηθεῖ ἀπό τούς μάγους ὁ Ἡρώδης ὅτι εἶχε γεννηθεῖ ὁ βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων καί γι᾽ αὐτό εἶχε ἀνησυχήσει γιά τήν ἐξουσία του. Καί ὅταν οἱ μάγοι, ἀφοῦ προσκύνησαν τόν Χριστό, κατά θεία πληροφορία δέν ἐπέστρεψαν γιά νά ἐνημερώσουν τόν Ἡρώδη, ὅπως εἶχαν ὑποσχεθεῖ, ποῦ ἦταν ὁ Χριστός, ἐκεῖνος κατέστρωσε ἕνα φοβερό σχέδιο: νά σκοτώσει ὅλα τά νήπια πού ἦταν μέχρι δύο ἐτῶν, ὥστε νά εἶναι βέβαιος ὅτι ἀνάμεσα σέ αὐτά θά σκότωνε καί τό θεῖο βρέφος καί δέν θά κινδύνευε πλέον νά χάσει τόν θρόνο του.
Πόσο ἀνόσιο σχέδιο! Πόσο φοβερή προσκόλληση στήν ἐξουσία! Πόσος ἄλογος φόβος πού μεταβάλλει τόν ἄνθρωπο σέ μισάνθρωπο, πού δέν ὑπολογίζει οὔτε τήν ἀξία τοῦ ἄλλου ἀνθρώπου οὔτε τήν ἀξία τῆς ζωῆς, προκειμένου νά μήν θιγεῖ τό συμφέρον του, νά μήν διακινδυνεύσει νά χάσει τή δύναμή του, τή θέση του, τά πλούτη του!
Αὐτό ἦταν τό σχέδιο τοῦ Ἡρώδη. Αὐτή ἦταν ἡ συνέπεια τῆς κακίας του. Αὐτή ἦταν ἡ ἔκφραση τῆς ἀνάλγητης ψυχῆς του. Δέν ὑπολόγισε οὔτε τή ζωή τῶν ἀθώων νηπίων, οὔτε τήν ὀδύνη καί τόν πόνο τῶν μητέρων τους, παρά μόνο αὐτό πού νόμιζε ὅτι τόν συνέφερε. Καί χωρίς καμία λογική ἐξήγηση, χωρίς τήν παραμικρή τύψη ἔδωσε τήν ἐντολή νά σφαγιασθοῦν τά νήπια, προσφέροντας στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, πού δέν εἶχε ἀκόμη ἱδρυθεῖ, τούς πρώτους ἀκούσιους μάρτυρες της. Γιατί γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ θυσιάσθηκαν τά ἀθῶα νήπια, ἔστω καί ἐάν δέν τόν εἶχαν γνωρίσει, ἔστω καί ἐάν δέν τόν εἶχαν πιστεύσει.
Ὁ διωγμός αὐτός τῶν ἁγίων νηπίων, ὅπως τά θεωρεῖ ἡ Ἐκκλησία μας καί τά τιμᾶ λίγες ἡμέρες μετά τήν ἑορτή τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, ἀποτελεῖ τόν προάγγελο ὅλων τῶν μεγάλων διωγμῶν πού ἀκολούθησαν κατά τῶν χριστιανῶν, ἀλλά καί αὐτῶν πού συνεχίζονται μέχρι τίς ἡμέρες μας.
Πολλοί ἦταν οἱ ἰσχυροί τῆς γῆς οἱ ὁποῖοι ἀνά τούς αἰῶνες ὁδήγησαν ἑκατομμύρια χριστιανούς στό μαρτύριο, ἐπειδή δέν μποροῦσαν ἤ δέν ἤθελαν νά ἀποδεχθοῦν τήν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ καί τή διδασκαλία τῆς ἀγάπης πού ἔφερε στούς ἀνθρώπους.
Ἡγεμόνες καί ἄρχοντες τοῦ κόσμου ἐξέφραζαν τήν κακία καί τό μίσος τους ἐναντίον τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ πού ἔγινε ἄνθρωπος γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων ὑποβάλλοντας τούς μαθητές του σέ ἀπάνθρωπα βασανιστήρια. Στέρησαν τή ζωή σέ ἑκατομμύρια πιστούς, πού δέν ἐπεδίωκαν τίποτε ἄλλο παρά τήν ἐπικράτηση τῆς εἰρήνης καί τῆς ἀγάπης στόν κόσμο, γιατί τούς θεώρησαν ὡς ἐχθρούς τῆς ἐξουσίας τους.
Αὐτό ἐπαναλαμβάνεται δυστυχῶς καί στίς ἡμέρες μας. Χριστιανοί σφαγιάζονται χωρίς λόγο, γιατί κάποιοι δέν ἀνέχονται τή διαφορετικότητα τῆς πίστεώς τους, γιατί δέν θέλουν νά ἀρνηθοῦν τόν Χριστό καί τήν πίστη τῶν πατέρων τους, γιατί κάποιοι δέν μποροῦν νά τούς βλέπουν στή χώρα τους νά ἑορτάζεται ἡ γέννηση τοῦ Θεανθρώπου.
Καί παρότι ἐπί εἴκοσι αἰῶνες ὅλοι αὐτοί πού δίωξαν τόν Χριστό καί τούς μαθητές του δέν κατόρθωσαν νά ἐξαλείψουν τήν πίστη του, δέν ἐπέτυχαν νά ἐξαφανίσουν τό ὄνομά του καί τήν ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων πρός τό θεῖο πρόσωπό του, ἐνῶ ἀντίθετα τά δικά τους ὀνόματα σβύστηκαν, ὑπάρχουν ὁρισμένοι, ἀκόμη καί μέσα σέ χριστιανικές κοινωνίες, πού συνεχίζουν μέ ποικίλους καί ὕπουλους τρόπους νά διώκουν τήν πίστη στόν Χριστό καί ὅσους πιστεύουν. Τούς ἐνοχλεῖ ὁ λόγος τοῦ Εὐαγγελίου, τούς ἐνοχλεῖ ἡ πίστη καί ἡ ἀφοσίωση πολλῶν ἀνθρώπων σ᾽ αὐτήν, τούς ἐνοχλεῖ ὅτι ὅσοι πιστεύουν στόν Χριστό δέν μποροῦν νά γίνουν ὑποχείρια στήν ἐξουσία τους, καί γι᾽ αὐτό προσπαθοῦν νά ἐξαφανίσουν καί νά ἐκθεμελιώσουν τόν Χριστό καί τήν πίστη σέ Αὐτόν ἀπό τήν κοινωνία μας.
Ἐμεῖς ὅμως πού γνωρίζουμε τή σημασία πού ἔχει ὁ Χριστός γιά τόν κόσμο καί γιά τή ζωή τοῦ καθενός μας, ἐμεῖς πού τόν πιστεύουμε καί τόν λατρεύουμε ὡς τόν Σωτήρα καί Λυτρωτή μας, ἐμεῖς πού τιμοῦμε τό νέφος τῶν ἁγίων μαρτύρων, ὅπως λέει καί ὁ ἱδρυτής τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος, πού ἀναμένει καί ἐμᾶς στόν οὐρανό, ἄς μήν ἐπηρεασθοῦμε ἀπό αὐτές τίς προσπάθειες ἀλλά καί ἄς μή δειλιάσουμε. Ἄς παραμείνουμε σταθεροί καί ἀμετακίνητοι στήν πίστη μας στόν Χριστό καί ἄς ἀγωνιζόμεθα καί τό νέο ἔτος καί σέ ὅλη μας τή ζωή νά ζοῦμε σύμφωνα μέ τό θέλημά του καί νά γινόμεθα μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο μας, ὄχι μέ τή θυσία τῆς ζωῆς μας, ἀλλά μέ τήν ὁμολογία τῆς πίστεώς μας καί κυρίως μέ τόν τρόπο τῆς ζωῆς μας, πού θά πρέπει νά εἶναι ἐν Χριστῷ, νά εἶναι ζωή στά ἴχνη τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας.
