Για τη σχέση του με τον Θεό, την ευθύνη της διακονίας του, αλλά και περισσότερο προσωπικές πτυχές της ζωής του μίλησε ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος σε συνέντευξή του στον Βαγγέλη Ντάσιο, στην κάμερα του LifeEvents και του Thes.gr.
Η συζήτηση κινήθηκε πέρα από τον θεσμικό ρόλο του Μητροπολίτη, αγγίζοντας ζητήματα όπως η μοναξιά, ο φόβος και οι αμφιβολίες, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος αντιλαμβάνεται την παρουσία του στην καθημερινότητα της Θεσσαλονίκης.
Μιλώντας για την προσωπική του πορεία, ο κ. Φιλόθεος αναφέρθηκε στον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει η πίστη στη ζωή του. «Η σχέση μου με τον Θεό με άλλαξε ως άνθρωπο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σε ένα από τα περισσότερο προσωπικά σημεία της συνέντευξης, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης αναφέρθηκε και στον μεγαλύτερο φόβο του: μήπως, όταν βρεθεί ενώπιον του Χριστού, διαπιστώσει ότι όσα έκανε κατά τη διάρκεια της ζωής του «δεν άξιζαν».
Η συζήτηση επεκτάθηκε στη σχέση της Εκκλησίας με τη σύγχρονη κοινωνία και ιδιαίτερα με τους νέους που αισθάνονται ότι αυτή δεν τους αφορά. Τέθηκαν ακόμη ζητήματα σχετικά με την κριτική που δέχεται η Εκκλησία, τα λάθη που καλείται να αναγνωρίσει, αλλά και το κατά πόσο είναι σήμερα διατεθειμένη να ακούει περισσότερο τους ανθρώπους.
Αναφερόμενος ειδικότερα στην ευθύνη που αισθάνεται απέναντι στους Θεσσαλονικείς, ο κ. Φιλόθεος σημείωσε ότι βασική του επιδίωξη είναι «να προσπαθώ να είμαι ειλικρινής στη διακονία μου, ειλικρινής στον τρόπο με τον οποίο ζω».
Ερωτηθείς, μάλιστα, τι θα ήθελε να αλλάξει στη Θεσσαλονίκη, απέφυγε να αναφερθεί σε κάποιο χαρακτηριστικό της πόλης ή των κατοίκων της και απάντησε: «Τον εαυτό μου».
Στη συνέντευξη τέθηκαν επίσης ερωτήματα για το τι σημαίνει να φέρει κανείς τον τίτλο και την ευθύνη του Μητροπολίτη σε μια πόλη όπως η Θεσσαλονίκη, αλλά και για την προσωπική ταυτότητα που υπάρχει πίσω από τον θεσμικό ρόλο.
Η συζήτηση ολοκληρώθηκε με ερωτήματα για το πώς θα έβλεπε τη ζωή του χωρίς τον τίτλο του Μητροπολίτη, τι θα συμβούλευε τον εαυτό του στην ηλικία των 20 ετών και, τελικά, τι θα ήθελε να θυμούνται οι άνθρωποι για εκείνον όταν ολοκληρωθεί η διαδρομή του.
