Η Κυριακή της Απόκρεω, η τελευταία Κυριακή πριν την έναρξη της Μεγάλης Σαρακοστής, είναι μια ημέρα που μας καλεί σε ενδοσκόπηση και αυτογνωσία, εντείνοντας την ανάγκη για μια ουσιαστική πνευματική προετοιμασία. Καθώς πλησιάζουμε στη μεγάλη περίοδο της νηστείας, η Εκκλησία μας προσφέρει μια σπουδαία ευκαιρία να αναλογιστούμε τη σημασία της αγάπης προς τον πλησίον, ιδιαίτερα προς εκείνους που βρίσκονται στην ανάγκη, υπογραμμίζει ο Μητροπολίτης Σουηδίας κ. Κλεόπας στην ομιλία του.
Στη φετινή ομιλία, ο Μητροπολίτης αναφέρεται στην ουσία του Χριστιανισμού, η οποία εκφράζεται μέσα από την αγάπη προς τους “ελαχίστους”, όπως μας θυμίζει ο Κύριος: «Ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἐλαχίστων». Η αληθινή ανθρωπιά δεν βρίσκεται στην επιδεικτική πνευματικότητα ή στα υλικά αγαθά, αλλά στη γνήσια προσφορά και βοήθεια προς τον συνάνθρωπο, ιδιαίτερα όταν αυτός βρίσκεται σε δυσχερή κατάσταση. Ο Μητροπολίτης αναρωτιέται, ίσως η αληθινή εικόνα του ανθρώπου να αναδεικνύεται μέσα από την απλότητα και τη φτώχια, απαλλαγμένη από την επιτήδευση των υλικών και πνευματικών ματαιοδοξιών.
Μία ακόμα σημαντική διάσταση της ομιλίας είναι η αναφορά στην τραγωδία των Τεμπών, η οποία συγκλόνισε το πανελλήνιο πριν από δύο χρόνια. Ο Μητροπολίτης αναφέρεται με συγκίνηση στη θλίψη που βίωσε ο ίδιος και ολόκληρος ο λαός, και προσεύχεται για την ανάπαυση των ψυχών των 57 θυμάτων, καθώς και για τη στήριξη των συγγενών τους. Παράλληλα, εκφράζει την αλληλεγγύη του στους επιζώντες και στους τραυματίες, ενώ καταλήγει με την ευχή ότι η Εκκλησία και ο Πατριάρχης θα συνεχίσουν να είναι πνευματικά δίπλα σε όλους όσους επηρεάστηκαν από αυτήν την ανείπωτη τραγωδία.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη Σουηδίας κ. Κλεόπα
Πανοσιολογιώτατε,
Μουσικολογιώτατοι,
Αγαπητοί μου Αδελφοί,
Γιατί η εκτίμηση του Κυρίου μας στρέφεται στην προσφορά της αγάπης προς τους ελαχίστους; «Ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἐλαχίστων». Ίσως, γιατί στην φτώχια εκείνων ανακαλύπτουμε την γνησιότητα της απλότητος. Ίσως, γιατί στην μορφή τους έχει ζωγραφιστεί η πραγματική εικόνα του ανθρώπου, απαλλαγμένη από τα φτιασιδώματα της υλικής και πνευματικής ματαιοδοξίας. Ίσως, γιατί, αν δεν σπουδάσουμε την ανθρώπινη ύπαρξη, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να δημιουργήσουμε την αληθινή κοινωνία των ανθρώπων, που είναι η κοινωνία ανθρώπου και Θεού.
Δεν απαιτεί στρατιές ελεημένων, προς τους οποίους ο καθένας μας καλείται, να στρέψει στοργικά το βλέμμα του. Έστω κι έναν να πλησιάζαμε και να τον συμπονέσουμε, που ίσως κάποιοι άλλοι «ἀντιπαρῆλθον», τους προσπέρασαν, τότε θα αντικρύσουμε το διεισδυτικό βλέμμα του Δικαιοκρίτη Χριστού, που είναι η σαρκωμένη αγάπη για τον καθένα μας, να ζητά να βρει στα πρόσωπά μας την ελάχιστη ομοιότητα προς το Θεανδρικό πρόσωπό Του, την ελάχιστη χριστοποίησή μας, για να μάς κατατάξει στα δεξιά Του.
Στην σημερινή λατρευτική μας σύναξη, προσευχόμαστε για την ανάπαυση των ψυχών της σιδηροδρομικής τραγωδίας, που σημειώθηκε πριν δύο χρόνια στα Τέμπη. Τα συναισθήματα μας απηχούν οι πρόσφατες δηλώσεις της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου:
«Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται 2 χρόνια από την αποφράδα ημέρα του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη, όπου 57 συνάνθρωποί μας, ανάμεσά τους πολλά νέα παιδιά έχασαν τη ζωή τους κατά τρόπο τραγικό, και πάρα πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν.
Δεν θα ξεχάσω εκείνο το πρωινό πόσο με συγκλόνισε, όπως και όλους, η τραγική είδηση. Οι σκέψεις μου πήγαν στους γονείς, στους συγγενείς των θυμάτων. Σε όλους εκείνους που περίμεναν να δουν τα παιδιά τους, τους γονείς τους, τους οικείους τους να κατεβαίνουν από το τρένο, αλλά δεν έφτασαν ποτέ. Δεν τους πήραν τηλέφωνο φτάνοντας. Σιωπή. Θρήνος. Ανείπωτη τραγωδία.
Εκείνο το πρωινό, κατά τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων, που χοροστάτησα εδώ, στον Πατριαρχικό Ναό, προσευχήθηκα προς τον Κύριο για την ανάπαυση των ψυχών των θυμάτων, για την στήριξη και την παραμυθία όσο αυτό ήταν δυνατόν των συγγενών τους και για την ταχεία αποκατάσταση της υγείας των πολλών τραυματιών. … Μερικούς μήνες αργότερα, καθ’ οδόν για τον Βόλο, όπου θα επισκεπτόμουν την Ι. Μητρόπολη Δημητριάδος και Αλμυρού, στάθηκα στο σημείο του τραγικού δυστυχήματος και έψαλα τρισάγιο για τα θύματα, και εξέφρασα τα συλλυπητήριά μου διά ζώσης σε συγγενείς κάποιων εκ των θυμάτων. …
Έκτοτε πάντοτε έχω στις προσευχές μου τα 57 θύματα, τους συγγενείς τους, αλλά και όλους όσοι καθ’ οιονδήποτε τρόπο δοκιμάζονται από την ανείπωτη αυτή τραγωδία, που εξακολουθεί να συγκλονίζει τον απανταχού ελληνισμό, ο οποίος με αγωνία προσβλέπει, προσβλέπουμε όλοι μας, στους λειτουργούς της Δικαιοσύνης, οι οποίοι είναι αδέκαστοι, να φωτίσουν, ως οι καθ’ ύλην αρμόδιοι, κάθε πτυχή της υπόθεσης αυτής.
Η Μήτηρ Εκκλησία και ο Πατριάρχης θα συνεχίσουν να βρίσκονται πνευματικώς στο πλευρό των οικογενειών των θυμάτων, και κάθε ανθρώπου που τον επηρέασε αυτή η τραγωδία. Αλλά και στο πλευρό των οικογενειών των θυμάτων των άλλων τραγικών δυστυχημάτων που συνέβησαν τα προηγούμενα χρόνια στα Τέμπη, με θύματα μαθητές και πολύ νέους ανθρώπους.
Αιωνία η μνήμη όλων! Και εσείς, και όλοι μας, να τους θυμούμαστε, να τους μνημονεύουμε και να προσευχόμαστε για την ανάπαυσή τους, και για να δίδει ο Θεός δύναμη και παρηγοριά στους οικείους τους». Αμήν!
