Αγαπητά μου παιδιά,
Η γέννηση του Θεανθρώπου δεν αποτελεί ένα τυχαίο ορόσημο στο χωροχρονικό πλαίσιο του πλανήτη. Είναι ένα σωτηριολογικό γεγονός, θεανθρώπινο και αποτελεί την αφετηριακή συνοριογραμμή, το χρονικό διά μεσό της ιστορίας που χωρίζει τους αιώνες σε προχριστιανικούς και χριστιανικούς.
Οι Προφήτες της Π. Διαθήκης, αρκετούς αιώνες πριν, προφητεύουν με θαυμαστή ακρίβεια τον χρόνο, τον τόπο, καθώς και διάφορα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γύρω από το σπήλαιο της Γεννήσεως, μεταξύ αυτών οι Προφήτες Δανιήλ, Μιχαίας, Ησαίας και Αββακούμ. Και «ήλθε το πλήρωμα του χρόνου». Ο Θεός γίνεται άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος Θεός.
Οι Ευαγγελιστές επιμένουν να τονίζουν της ιστορικότητα του γεγονότος, γιατί θέλουν να πούν, ότι ο Χριστός είναι ιστορικό πρόσωπο. Αυτό σημαίνει, ότι ο Χριστός προσέλαβε πραγματική ανθρώπινη σάρκα και η ενανθρώπηση δεν έγινε κατά δόκηση, κατά φαντασία.
Παρά την ιστορικότητά του, το γεγονός αυτό παραμένει μυστήριο. Ξέρουμε ότι υπάρχει ο Θεάνθρωπος, τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, αλλά παραμένει μυστήριο το πως ενώθηκε η θεία με την ανθρώπινη φύση στην υπόσταση του Λόγου.
Άλλωστε, αυτό που συνέβη στο πρόσωπο του Υιού και Λόγου του Θεού, ότι ενώθηκαν υποστατικά η θεία με την ανθρώπινη φύση, έγινε μία φορά. Γι αυτό, ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός θα πεί ότι ο Χριστός είναι «το μόνον καινόν υπό τον ήλιον», είναι, δηλαδή, το καινούργιο μετά την δημιουργία. Αυτό σημαίνει, ότι μετά την δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου, τίποτε δεν γίνεται καινούργιο στον κόσμο. Το καινούργιο είναι μόνο ο Θεάνθρωπος Κύριος.
Έτσι, το ιστορικό του γεγονότος δεν αίρει το μυστήριο, αλλά και το μυστήριο δεν καταργεί την ιστορικότητα. Εορτάζουμε κατά τα Χριστούγεννα την γέννηση του Χριστού, αλλά ταυτόχρονα βιώνουμε μυστηριακά μέσα στην καρδιά όλα τα γεγονότα που συνδέονται με αυτό, αφού, όταν ζούμε στην Εκκλησία, μετέχουμε και βιώνουμε όλους τους σταθμούςτης θείας ενανθρωπήσεως.
Η γέννηση του Θεανθρώπου παρέχει οντολογικά την δυνατότητα σε κάθε άνθρωπο να επαναπροσδιορίσει και ελεύθερα πλέον να αυτοπροσδιορίσει την προσωπική του υπόσταση. Χριστούγεννα σημαίνει ελπίδα, σωτηρία, νέα απαρχή και πορεία, νέο ξεκίνημα. Στο πανάγιο πρόσωπο του Λυτρωτή Χριστού, η ανθρώπινη οντότητα αγιάζεται και μετατρέπεται σε πρόσωπο, και που περισσότερο επανακτά την δυνατότητα ν’ αφουγκράζεται και να γεύεται την ανεκλάλητη χαρά και ευφροσύνη της Παραδείσιας τρυφής.
Αγαπητά μου παιδιά,
Φέτος καλούμαστε να γιορτάσουμε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά κάτω από διαφορετικές και δύσκολες καταστάσεις και λόγω της πανδημίας αλλά και λόγω ενός ισχυρού σεισμού, που κτύπησε ιδιαίτερά το νησί της Σάμου.
Κάθε χρόνος που ανατέλλει είναι για όλους μια πρόκληση γεμάτη άγνωστα και μυστικά. Ένα μυστήριο. Αφορμή για να ενεργοποιεί δράσεις, προσπάθειες και αγώνες, αρκεί να μην εξαντλείται μέσα μας η κινητήρια δύναμη της ελπίδας για το καλύτερο. Για τη νίκη!
Ελπίδα ζωντανή μέσα στην πτώχευση, την ανασφάλεια, την ανεργία, την πανδημία, τους γκρεμισμένους ναούς και τα σπίτια.
Ελπίδα που δεν θα στηρίζεται απλά σ’ ένα συναίσθημα που θα μας υποβάλει μέσα στην εορταστική ατμόσφαιρα, αλλά ελπίδα που είναι πάνω απ’ όλα αυτά. Ελπίδα που εξαρτάται από τον κόπο, το θάρρος, την αισιοδοξία μας για το μέλλον. Και επειδή δεν αρκούν αυτά για να πατήσουμε γερά στα πόδια μας, ελπίδα που θα στηρίζεται στον Έναν, Αληθινό Θεό, ο Οποίος θα συνεχίζει να κυβερνά τον κόσμο και για το 2021, έστω κι αν κάποιοι θέλουν να το ξεχνάμε.
Ελπίδα που θα στηρίζεται στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού και θα πηγάζει από την θεική παντοδυναμία Του. Θα ενισχύεται από την άπειρη αγάπη Του και θα τροφοδοτείται από την αγιαστική Του χάρη.
Ο άνθρωπος έχει ανάγκη από ελπίδα, από όραμα· αυτό δίνει νόημα στη ζωή και τον κινεί σε δράση. Άνθρωπος χωρίς ελπίδα είναι ουσιαστικά νεκρός.
Χριστούγεννα! Περισσεύει η ταπείνωση, η πτωχεία και συγκατάβαση, η ένωση Ουρανού και γης! Περισσεύει η ελπίδα γύρω μας και διαχέεται σε όλα τα πέρατα της γης, καθώς «ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών».
Τι θαυμαστή που είναι η ελπίδα των Χριστιανών! Ασύγκριτα ανώτερη από κάθε άλλη επίγεια ελπίδα! Πέρα από τον θάνατο και τα στενά όρια αυτού του κόσμου! Αγκαλιάζει τη μακάρια αιωνιότητα! Ας απαρνηθούμε, λοιπόν, ο,τι γήινο και ψεύτικό μας ελκύει και ας πέσουμε στην αγκαλιά του Χριστού. ας Τον αγαπήσουμε με όλη μας την καρδιά, ας ενωθούμε όσο μπορούμε πιο στενά μαζί Του. Εκείνος είναι η ζωή μας, η σωτηρία μας, τώρα και στους ατελεύτητους αιώνες.
«Ο Θεός ήρθε στη γη. Και ποιος δεν θα γίνει ουρανός;», θα τονίσει ο Άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος.
Καλά Χριστούγεννα, λοιπόν,
και ευλογημένος ο νέος χρόνος!
Μετά της εν Χριστώ τεχθέντι αγάπης και ενθέρμων ευχών
Ο Επίσκοπός σας
+ Ο Σάμου και Ικαρίας ΕΥΣΕΒΙΟΣ
