Η Ιερά Μητρόπολη Ρόδου τιμά και πάλι με λαμπρότητα τη μνήμη του πολιούχου και προστάτου της, Αγίου Νεομάρτυρος Κωνσταντίνου του Υδραίου, του οποίου το μαρτύριο σφράγισε με αίμα και αγιότητα τη γη της Ρόδου.
Με αφορμή την ιερά αυτή πανήγυρη, ο Μητροπολίτης Ρόδου κ. Κύριλλος απευθύνει πατρική εγκύκλιο προς τον ιερό κλήρο και τον φιλοχριστο λαό της Μητροπόλεως, υπενθυμίζοντας τη θυσία, την πίστη και το παράδειγμα του Αγίου, και καλώντας όλους τους πιστούς να συμμετάσχουν στις λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν του.
Παρατίθεται η σχετική εγκύκλιος:
Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,
Η 14η Νοεμβρίου είναι η ημέρα μνήμης του Αγίου Νεομάρτυρος Κωνσταντίνου του Υδραίου, του πολιούχου και προστάτου της πόλεώς μας.
Ο Άγιος Νεομάρτυς Κωνσταντίνος γεννήθηκε γύρω στα 1770 στην Ύδρα. Φτάνοντας στην ηλικία των 18 ετών ήλθε στη Ρόδο για να εξασφαλίσει τα προς το ζην και να βοηθήσει τη φτωχή οικογένειά του. Κατ’ αρχάς εργάστηκε στον ταρσανά του νησιού και κατόπιν στο κατάστημα κάποιου Νικολάου Καλόγλου, στη συνοικία των Αγίων Αναργύρων. Η συναναστροφή του με τους Οθωμανούς είχε ως αποτέλεσμα να διωχθεί από την εργασία του και να προσληφθεί στην υπηρεσία του Οθωμανού διοικητή Χασάν πασά, ο οποίος, εκτιμώντας τον χαρακτήρα του, κατόρθωσε με διάφορους τρόπους να τον πείσει να αρνηθεί τον Χριστό και να ασπασθεί τη θρησκεία του Μωάμεθ, δίνοντάς του το όνομα Χασάν.
Επί τρία χρόνια ο νεαρός Κωνσταντίνος παρέμεινε στην πλάνη της θρησκείας των Αγαρηνών απολαμβάνοντας μεγάλες τιμές από τους Οθωμανούς. Όταν πέρασαν τα τρία χρόνια, θέλησε να επιστρέψει στην Ύδρα για να επισκεφθεί το πατρικό σπίτι, αλλά η μητέρα του αρνήθηκε να τον δεχθεί, λέγοντάς του πίσω από την κλειδωμένη πόρτα ότι δεν έχει γιο με το όνομα Χασάν. Η άρνηση της μητέρας του τον συγκλόνισε και τον έκανε να συναισθανθεί το σφάλμα του.
Επέστρεψε μετανοημένος στη Ρόδο και, βασανιζόμενος από τον έλεγχο της συνείδησης, επισκέφτηκε έναν πνευματικό που ασκήτευε στις σπηλιές του Ροδινιού, στον οποίο εξομολογήθηκε την πτώση του και την πρόθεσή του να επανορθώσει με την ομολογία και το μαρτύριο. Ο πνευματικός, φοβούμενος το νεαρό της ηλικίας του, τον απέτρεψε και τον συμβούλεψε να εγκαταλείψει το νησί και να ζήσει σε άλλο τόπο, όπου δεν θα ήταν γνωστή η προηγούμενη ζωή του και δεν θα υπήρχε ο κίνδυνος να τον συλλάβουν οι Οθωμανοί και να τον θανατώσουν.
Υπακούοντας στους λόγους του πνευματικού, ο Κωνσταντίνος αναχώρησε από τη Ρόδο, κατέφυγε στην Κριμαία, μετά στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στο Άγιον Όρος, στη Μονή των Ιβήρων, όπου, αγωνιζόμενος νυχθημερόν με νηστείες, προσευχές και πύρινα δάκρυα μετανοίας, άναψε στην καρδιά του ο πόθος του μαρτυρίου και αποφάσισε να επιστρέψει στη Ρόδο και να ομολογήσει τον Χριστό εκεί όπου Τον αρνήθηκε.
Φτάνοντας ο Κωνσταντίνος στη Ρόδο παρουσιάστηκε στον Χασάν Πασά φορώντας το μαύρο ράσο και τον σκούφο των μοναχών και ομολόγησε την πίστη του, δηλώνοντας ότι μετάνιωσε για το σφάλμα του και ελέγχοντας τον πρώην αφέντη του για το κακό που προκάλεσε στην ψυχή του. Ο Πασάς προσπάθησε κατ’ αρχάς με υποσχέσεις και κολακείες να τον μεταπείσει, όταν όμως διαπίστωσε το αμετάπειστο του φρονήματός του, διέταξε να τον φυλακίσουν. Μετά από μερικές μέρες διέταξε να τον φέρουν μπροστά του αλλά πάλι άκουσε τα ίδια από το στόμα του. Τότε διέταξε να τον μαστιγώσουν αλύπητα, να τον σύρουν στους δρόμους, να ξεσχίσουν με άγκιστρα τις σάρκες του και να θραύσουν τη σιαγόνα του. Όλα αυτά τα υπέμεινε με καρτερία, φωνάζοντας, όπως ο ευγνώμων ληστής: «Μνήσθητί μου Κύριε, όταν έλθεις εν τη βασιλεία Σου». Όταν κουράστηκαν να τον βασανίζουν, τον οδήγησαν στη φυλακή. Την επομένη τον έφεραν και πάλι μπροστά στον διοικητή, ο οποίος διέταξε να τον δείρουν αλύπητα. Αιμόφυρτο και ημιθανή τον έριξαν εκ νέου στη φυλακή, όπου του παρουσιάστηκε μέσα σε φωτεινή δόξα ο Χριστός και θεράπευσε τις πληγές του.
Μετά τρεις μέρες ο Πασάς διέταξε να τον ξαναφέρουν μπροστά του. Όταν τον είδε να έχει θεραπευτεί από τις πληγές και να είναι σώος και αβλαβής, διέταξε να τον κλείσουν και πάλι στη φυλακή και να δεσμεύσουν τα πόδια του στο τιμωρητικό ξύλο. Τη νύχτα όμως φωτίστηκε όλη η φυλακή και ο Μάρτυς λύθηκε από τα δεσμά του. Ο Πασάς μετά από αυτό το γεγονός διέταξε να τον βασανίζουν καθημερινά με φρικτά βασανιστήρια.
Ύστερα από πέντε μήνες εγκλεισμού στη φυλακή, βλέποντας ο Πασάς ότι τα βασανιστήρια δεν μπόρεσαν να τον μεταπείσουν, διέταξε την καταδίκη του σε θάνατο. Τα χαράματα της Τετάρτης 14 Νοεμβρίου, οι δήμιοι τον οδήγησαν στο Μανδράκι, όπου τον απαγχόνισαν πάνω σε έναν πλάτανο, και έτσι έλαβε ο μακάριος το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου. Ο Πασάς διέταξε να πετάξουν το σώμα του Μάρτυρος πάνω σε σωρό από ξύλα, που βρισκόταν δίπλα στον τόπο του μαρτυρίου. Το πρωί, προτού ακόμα πληροφορηθούν οι Τούρκοι το γεγονός, έδωσε την άδεια στους Χριστιανούς να το πάρουν και εκείνοι, με προεξάρχοντα τον τότε Μητροπολίτη Ρόδου Αγάπιο, το μετέφεραν στον ναό των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Νιοχώρι, όπου και το ενταφίασαν πίσω από το ιερό Βήμα.
Ο Άγιος Νεομάρτυς Κωνσταντίνος θυσίασε εκούσια τον εαυτό του για τον Χριστό. Μαρτύρησε γιατί θέλησε να παραμείνει πιστός στην πίστη των πατέρων μας και στις παραδόσεις του Γένους μας. Η ομολογία του δυνάμωσε το φρόνημα του λαού μας, που στέναζε τότε κάτω από την τυραννία του αλλόθρησκου δυνάστη. Οι πόνοι και το αίμα του μαρτυρίου του αγίασαν τον τόπο μας. Δίκαια πρέπει να καυχώμαστε γιατί η πόλη μας είναι ο τόπος της αθλήσεως και του μαρτυρίου του· ο τόπος όπου στο χώμα του έκρυψε το μαρτυρικό και χαριτόβρυτο λείψανό του.
Θα πανηγυρίσουμε πάλι την ερχόμενη Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου, με λαμπρότητα τη μνήμη του. Θα τιμήσουμε τον πολιούχο μας, στον ναό όπου ετάφη και όπου φυλάσσεται η πλάκα του τάφου του και μέρος του αγίου λειψάνου του, στον ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου, στο Νιοχώρι.
Ως Ποιμενάρχης του ευλογημένου τούτου τόπου θεωρώ υποχρέωσή μου να υπενθυμίσω το χρέος μας προς τον δικό μας Άγιο και να σας παρακαλέσω και προτρέψω να δώσετε όλοι το παρόν κατά τον Εσπερινό της μνήμης του την Πέμπτη 13 Νοεμβρίου και κατά τον Όρθρο, τη Θεία Λειτουργία και τη Λιτανεία την Παρασκευή 14 Νοεμβρίου. Η παρουσία και η συμμετοχή όλων μας είναι έκφραση της αγάπης και του σεβασμού μας προς τον πολιούχο μας και ταυτόχρονα απόδειξη ότι κρατούμε ζωντανή τη δυναμική της πίστης και των παραδόσεών μας. Απόδειξη ότι η Ρόδος γνωρίζει να τιμά τον πολιούχο της.
Αγαπητοί αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω,
ευχόμαστε σε όλους πλουσία τη χάρη και το έλεος του Θεού, διά πρεσβειών του Πολιούχου μας Αγίου Νεομάρτυρος Κωνσταντίνου.
Διάπυρος προς Κύριον ευχέτης πάντων ημών
Ο Μητροπολίτης
† Ο Ρόδου Κύριλλος
