Του Μητροπολίτη Πατρών κ. Χρυσοστόμου
Προς τους Εκπαιδευτικούς μας, με αγάπη και ευχές
Αγαπητοί μου Εκπαιδευτικοί,
Άρχισε ήδη η νέα σχολική χρονιά και όλοι σας, οι Δάσκαλοι και οι Καθηγητές, με τη θερμή διάθεση της καρδιάς σας και τον ζήλο της ψυχής σας, αρχίζετε και πάλι το ωραίο λειτούργημά σας, έχοντας μπροστά σας τα παιδιά μας, τα παιδιά σας, προκειμένου να μεταδώσετε γνώσεις, αλλά και ήθος, και να καλλιεργήσετε χαρακτήρες.
Είναι βέβαια σε όλους γνωστό ότι η παιδεία είναι υπόθεση ευρύτερη από το εκπαιδευτικό σύστημα. Γι’ αυτό χρειάζεται εσωτερική δύναμη και κατάθεση ψυχής.
Τα όπλα και τα εφόδια του Δασκάλου ήταν και είναι η αγάπη, η υπομονή, η εργατικότητα, η επιμονή, η κατάλληλη προετοιμασία και, πρωτίστως, η πίστη στον Θεό, ώστε να επιτύχει στο δύσκολο, αλλά τόσο ωραίο έργο του. Πιστεύουμε ότι όλα αυτά τα διαθέτετε.
Η πρόοδος της κοινωνίας οφείλεται στη συνεργασία όλων μας: της Οικογένειας, του Σχολείου, της Εκκλησίας, της Πολιτείας και γενικότερα όλων των κοινωνικών φορέων.
Ο Δάσκαλος σφραγίζει την ψυχή του μαθητή, αφού θεωρείται πρότυπο για τα παιδιά, τα οποία οι γονείς εμπιστεύονται στα χέρια του.
Το λειτούργημα, όμως, του Εκπαιδευτικού σήμερα είναι εξαιρετικά απαιτητικό και ιδιαίτερα δύσκολο.
Τα γεγονότα, η επιστήμη, τα πάντα γύρω μας τρέχουν με ταχύτητα φωτός. Η τεχνητή νοημοσύνη έρχεται να επηρεάσει τη ζωή μας.
Νέες τάσεις ανοίγονται μπροστά μας και ο τόπος μας βομβαρδίζεται από πλήθος ιδεολογιών και προκλήσεων.
Μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό γεννιέται και μεγαλώνει ένα παιδί, με προσλαμβάνουσες τελείως διαφορετικές από εκείνες του παρελθόντος. Και δεν μιλώ, βέβαια, για το μακρινό παρελθόν, αλλά για το πρόσφατο.
Σε αυτόν τον κόσμο καλούνται ο πατέρας και η μητέρα στο σπίτι και ο Δάσκαλος στο σχολείο να διαμορφώσουν τον χαρακτήρα του παιδιού, να του μεταδώσουν γνώσεις και πνευματικά εφόδια για την πορεία του στη ζωή.
Ίσως η εποχή μας να είναι η πιο δύσκολη και απαιτητική για το έργο του Δασκάλου. Η οικογένεια βάλλεται, οι θεσμοί αμφισβητούνται, οι αξίες καταρρέουν και ο δικαιωματισμός έρχεται να καταλύσει τις παραδοσιακές κοινωνικές δομές και ισορροπίες.
Η διδακτέα ύλη είναι τελείως διαφορετική από εκείνη που διδασκόταν στο παρελθόν. Οι πληροφορίες από παντού βομβαρδίζουν τα παιδιά από πολύ νωρίς.
Το θεμέλιο της ζωής, που είναι ο ίδιος ο Θεός, έχει τεθεί στο περιθώριο. Τα υγιή πρότυπα, τα οποία έχουν ανάγκη τα παιδιά μας, δεν προβάλλονται όσο θα έπρεπε ή δεν υπάρχουν.
Εναπόκειται πλέον στην ευσυνειδησία, στη θέρμη της ψυχής και στη θυσιαστική προσφορά του Δασκάλου η πορεία της παιδείας και, ουσιαστικά, το μέλλον των παιδιών μας.
Πιστεύω ότι όλοι γνωρίζουμε εκείνο το σοφό ρητό των Αρχαίων:
«Πάσα επιστήμη, χωριζομένη δικαιοσύνης και της άλλης αρετής, πανουργία, ου σοφία φαίνεται»
και το πατερικό:
«Η παιδεία μετάληψις αγιότητος εστί».
Αγαπητοί μου Δάσκαλοι,
Σε εσάς εναποθέτουμε τις ελπίδες μας για ένα καλύτερο μέλλον των παιδιών μας, της κοινωνίας μας, της Πατρίδας μας, του κόσμου. Για ένα σχολείο με ανοιχτούς ορίζοντες και για μια παιδεία που θα αγκαλιάζει τη γνώση, την αγάπη για κάθε άνθρωπο, την πίστη στον Θεό και την αγάπη για την Πατρίδα μας.
Είμαστε μαζί σας, με την προσευχή μας και με όλη μας την αγάπη και τη δύναμη της ψυχής μας, αναγνωρίζοντας το μεγάλο έργο που επιτελείτε και την όμορφη προσφορά σας.
Σας ευχαριστούμε για το λειτούργημά σας και για τους αγώνες σας για τα παιδιά μας.
Σας ευχόμαστε να έχετε τη χάρη του Θεού, δύναμη, ακλόνητη υγεία και, με ζήλο καρδιάς και θέρμη ψυχής, να συνεχίσετε να καλλιεργείτε αυτόν τον αγρό που έχετε μπροστά σας, φωτίζοντας ψυχές και διαλύοντας τα πυκνά σκοτάδια που μας περιβάλλουν.
Ως τελευταίο λόγο, σας αφήνω τον λόγο του Κυρίου:
«Υμείς εστέ το φως του κόσμου, υμείς εστέ το άλας της γης».
Σας ασπάζομαι με όλη μου την αγάπη και με τις θερμότερες ευχές μου για καλή και ευλογημένη χρονιά.
