Του Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου
Στην εποχή μας αναδείχθηκαν πολλοί μεγάλοι Έλληνες θεολόγοι, οι οποίοι μελέτησαν τα πατερικά κείμενα και τη διαχρονική παράδοση της Εκκλησίας και προσπάθησαν να απαντήσουν, βάσει αυτής, στα σύγχρονα φιλοσοφικά, υπαρξιακά, κοινωνικά ρεύματα, ή έκαναν και το αντίστροφο, δηλαδή έχοντες υπ’ όψη όλα τα σύγχρονα ρεύματα που εμφανίσθηκαν στη Δύση, ήτοι τον Σχολαστικισμό, τον Διαφωτισμό, τον Γερμανικό ιδεαλισμό, τον Υπαρξισμό, την Ψυχανάλυση κ.ά., προσπάθησαν να αρθρώσουν έναν σύγχρονο θεολογικό λόγο.
Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται οι: Χρήστος Γιανναράς, Ιωάννης Ζηζιούλας Μητροπολίτης Περγάμου, και π. Ιωάννης Ρωμανίδης, οι οποίοι, όχι μόνον υπήρξαν καθηγητές Ελληνικών Πανεπιστημίων και δίδαξαν σε πολλούς νεότερους θεολόγους, αλλά και έγραψαν κείμενα με τα οποία επηρέασαν πολλούς νεότερους θεολόγους και επιστήμονες άλλων επιστημών.
Στο άρθρο που θα παραθέσω στη συνέχεια θα αναφερθώ με συντομία σε τρία κείμενά τους, που δημοσιεύθηκαν τη δεκαετία του 1970 και έπαιξαν ρόλο στη σύγχρονη θεολογία, αφού επηρέασαν τον τρόπο που η ορθόδοξη θεολογία αντιμετωπίζει τις σύγχρονες αντιλήψεις, και θα παραθέσω μερικά, κατά τη γνώμη μου, καταληκτικά συμπεράσματα, στα οποία γίνεται λόγος για τη θεολογική διαδρομή των τριών αυτών θεολόγων και τα θεολογικά ρεύματα της εποχής μας.
Πατήστε για την ανάγνωση του κειμένου: Θεολογικά ρεύματα και τάσεις της δεκαετίας του 1970
