Του Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου
Ζούμε στη περίοδο της εορτής της Αναστάσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού (Πάσχα) και εορτάζουμε το γεγονός ότι ο Χριστός με τον θάνατό Του νίκησε τον θάνατο, την αμαρτία και τον διάβολο, σύμφωνα με όλη την παράδοση της Εκκλησίας μας. Ψάλλουμε αυτές τις ημέρες θριαμβευτικά: «Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος».
Καταπάτησε τον θάνατο και έδωσε τη δυνατότητα σε κάθε άνθρωπο με τη Χάρη Του να νικήσει τον πνευματικό θάνατο (την απομάκρυνσή του από τον Θεό) και τελικά και τον δεύτερο θάνατο με την ανάσταση των σωμάτων. Κατά τον Απόστολο Παύλο: «δεῖ γάρ αὐτοῦ βασιλεύειν ἄχρις οὗ ἂν θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος» (Α΄ Κορ. 15, 25-26).
Επίσης κατάργησε τον διάβολο με την έννοια ότι, κατά τον λόγο του Αποστόλου Παύλου: «ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκε σαρκὸς καὶ αἵματος, καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν, ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοῦτ’ ἔστι τὸν διάβολον, καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους, ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας» (Εβρ. 2, 14-15).
Αυτό σημαίνει ότι μέσα στην Εκκλησία που είναι το πραγματικό Σώμα του Χριστού αγωνιζόμαστε, με τη δύναμη του Χριστού, να νικήσουμε την αμαρτία και τα πάθη, να μεταμορφώσουμε τις δυνάμεις της ψυχής και του σώματος ώστε να πορεύονται κατά φύση και προς το υπέρ φύση και να μετέχουμε από τώρα στη ζωή του Χριστού και της Αναστάσεώς Του.
Ο θάνατος ήταν αποτέλεσμα της αμαρτίας του Αδάμ με τη συνδρομή και τη συμβολή του διαβόλου, και στην Εκκλησία, με τη βοήθεια του Θεού κάνουμε αγώνα εναντίον και των τριών αυτών, δηλαδή του διαβόλου, της αμαρτίας και του θανάτου.
Παρά ταύτα υπάρχουν μερικοί σύγχρονοι θεολόγοι που ισχυρίζονται ότι ο θάνατος δεν είναι αποτέλεσμα της αμαρτίας, αλλά είναι μια φυσική κατάσταση, επειδή συνδέεται με την κτιστότητα της ανθρώπινης φύσης. Μια τέτοια διδασκαλία ανατρέπει όλη τη θεολογία της Εκκλησίας για το προπατορικό αμάρτημα και ακόμη υπονομεύει όλο το έργο της ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού και της ίδιας της Εκκλησίας.
Αυτή η άποψη επαναφέρει κατά έναν τρόπο την αίρεση του Πελαγιανισμού, την οποία καταδίκασε η Εκκλησία συνοδικώς. Αυτό αναλύεται στο κείμενο που ακολουθεί με τίτλο: «Ο θάνατος ως μεταπτωτικό γεγονός και όχι της φύσεως».
