του Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου
Η Γερόντισσα Γαλακτία από ιδιόχειρες επιστολές που μου έστειλε.
Γράφονται και λέγονται πολλά για την Γερόντισσα Γαλακτία που είναι το μοναχικό της όνομα, ενώ το βαπτιστικό της ήταν Γαλάτεια. Γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 1926 στην Πόμπια Ηρακλείου Κρήτης και εκοιμήθη εκεί στις 20 Μαΐου 2022.
Την γνώρισα το 2009 και είχα πνευματική επικοινωνία μαζί της μέχρι την κοίμησή της το 2021. Στην αρχή μιλούσαμε στο τηλέφωνο, έπειτα την συνάντησα δυό φορές, στη συνέχεια είχαμε αλληλογραφία. Μου έστειλε εννέα (9) ιδιόχειρες επιστολές (μία από αυτές την υπαγόρευσε, αλλά στο τέλος την επιβεβαίωσε ιδιόχειρα) και της απέστειλα εννέα απαντητικές επιστολές.
Ο ενδιάμεσος μας, που μου την γνώρισε, ήταν ο π. Αντώνιος Φραγκάκης τον οποίο γνώριζα από λαικό όταν σπούδαζε στην Θεολογική Σχολή Αθηνών και ερχόταν στις ομιλίες μου, όταν υπηρετούσα στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών ως Ιεροκήρυξ και Διευθυντής Νεότητος αυτής, επί αρχιεπισκοπείας του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ.
Οι εννέα ιδιόχειρες επιστολές που μου απέστειλε είναι μνημεία ζωντανής Ορθοδόξου θεολογίας. Έτσι, ο,τι γνωρίζω γι’ αυτήν, το γνωρίζω κυρίως από προσωπική επικοινωνία μαζί της, και από τις ιδιόχειρες (που είναι αυθεντικές) επιστολές της.
Φυσικά, η ίδια με θεωρούσε «παιδί» της, μου συμπεριφερόταν ως μητέρα, προφανώς και σε άλλους, και με παρακολουθούσε με «το μηχάνημα» της καρδιάς της, με έβλεπε με τον καθαρό νού της, σε διάφορες καταστάσεις, και με ενδυνάμωνε στις δυσκολίες της αρχιερατικής μου διακονίας. Αυτό σημαίνει ότι της χρωστώ πολλά, πάνω από όλη την «μητρική της αγάπη».
Από την αρχή της ιερατικής μου διακονίας, πάνω από πενήντα (50) χρόνια, αναζητούσα στο Άγιον Όρος να βρω ερημίτες ασκητές που ζούν την ησυχαστική παράδοση της Εκκλησίας μας και έτσι γράφτηκε το βιβλίο με τίτλο «Μια βραδυά στην έρημο του Αγίου Όρους» και υπότιτλο «συζήτηση με Ερημίτη για την ευχή».
Την Γερόντισσα Γαλακτία δε την αναζήτησα, αλλά αυτή, η ερημίτισσα ασκήτρια και ησυχάστρια του κόσμου, με βρήκε και ανέλαβε την πρωτοβουλία της αλληλογραφίας. Αυτή ήλθε σε εμένα, μάλλον ο Θεός την έστειλε, αυτήν την ησυχάστρια από την έρημο του κόσμου και θαύμασα τον πλούσιο, θεολογικό και ησυχαστικό της κόσμο.
Ως έκφραση της αγάπης της και ως αντίδωρο στο δώρο της αγάπης της έκανα μια σύντομη παρουσίαση της ζωντανής θεολογίας της Γερόντισσας Γαλακτίας, όπως φαίνεται στις ιδιόχειρες επιστολές της. Το ότι σε μερικά σημεία με επαινεί αυτό το παρακάμπτω, ούτε με ενθουσιάζει, γιατί προέρχεται από την μεγάλη της «μητρική καρδιά» κυρίως από την αγαπώσα καρδία της, που έβλεπε τους Επισκόπους με την Χάρη που έδωσε ο Χριστός στους Αποστόλους και τους διαδόχους τους, και στην πραγματικότητα εξέφραζε τον εσωτερικό κόσμο της.
Όσα γράφονται εντός εισαγωγικών είναι δικές της εκφράσεις από τις ιδιόχειρες επιστολές της, άρα είναι αυθεντικά.
Η Γερόντισσα Γαλακτία ήταν μια σύγχρονη ορθόδοξη θεολογία, μια «ζωντανή θεολογία και Φιλοκαλία», ήταν μια ησυχάστρια στην σύγχρονη κοινωνία, ήταν «η ορώσα», τον Θεό, τον Παράδεισο, την κατάσταση της σύγχρονης κοινωνίας.
