Παρέμβαση στη δημόσια συζήτηση που έχει αναπτυχθεί γύρω από την κυβερνητική πρωτοβουλία για την αύξηση των αποδοχών του Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών πραγματοποίησε ο Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, με εκτενή γραπτή δήλωσή του.
Ο Ιεράρχης αναφέρει ότι προβληματίστηκε αν έπρεπε να τοποθετηθεί δημόσια, ωστόσο αποφάσισε τελικά να εκφράσει τις απόψεις του για το ζήτημα που, όπως σημειώνει, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.
Ο Μητροπολίτης υπογραμμίζει ότι κατά τη διάρκεια των 24 ετών της αρχιερατικής του διακονίας «ουδέποτε σε σύνοδο ετέθη ή διατυπώθηκε γραπτώς από κάποιον Ιεράρχη δημοσίως αίτημα αυξήσεως των αποδοχών μας», απορρίπτοντας τον ισχυρισμό ότι η σχετική ρύθμιση αποτελούσε «πάγιο αίτημα της Εκκλησίας».
Παράλληλα, αναγνωρίζει ότι οι αποδοχές των Μητροπολιτών δεν αντιστοιχούν στη θέση που τους αποδίδει η Πολιτεία, επισημαίνει όμως ότι κανείς Ιεράρχης δεν διεκδίκησε ποτέ σχετική αύξηση. Με σκωπτική διάθεση σχολιάζει μάλιστα τις αναφορές περί σύγκρισης των αποδοχών των Μητροπολιτών με εκείνες των Μουφτήδων.
Ο κ. Συμεών ασκεί επίσης κριτική στο πολιτικό σύστημα, υποστηρίζοντας ότι αξιοποιεί το θέμα για να πλήξει το κύρος των Επισκόπων και να αποσπάσει την προσοχή της κοινής γνώμης από άλλα σημαντικά κοινωνικά ζητήματα.
Σε άλλο σημείο της δήλωσής του εκφράζει την άποψη ότι η συζήτηση συνδέεται και με τη στάση της Εκκλησίας απέναντι στον νόμο για τον γάμο των ομοφύλων, υποστηρίζοντας ότι επιχειρείται να αμβλυνθούν οι αντιδράσεις της Ιεραρχίας επί του συγκεκριμένου ζητήματος.
Τέλος, σχολιάζει επικριτικά τις δημόσιες τοποθετήσεις ορισμένων Ιεραρχών σχετικά με τη διαχείριση της ενδεχόμενης αύξησης των αποδοχών τους, κάνοντας λόγο για «αχρείαστες εξηγήσεις» και υπενθυμίζοντας τη σχετική ευαγγελική διδασκαλία περί διακριτικής φιλανθρωπίας.
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρο το κείμενο:
Προβληματίστηκα πολύ αν έπρεπε να γράψω κάτι ή να σιωπήσω για το ζήτημα της κυβερνητικής πρωτοβουλίας για την αύξηση των αποδοχών του Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών, το οποίο αυτές τις μέρες τόσο θόρυβο προκαλεί. Η επίμονη όμως σύσταση προσώπου που με περιβάλλει με βαθύ σεβασμό και πολλή αγάπη με ανάγκασε τελικά να παραμερίσω τους δισταγμούς μου και να χαράξω τις γραμμές που ακολουθούν.
1. Διανύω το 24ο έτος της αρχιερατείας μου. Ουδέποτε σε σύνοδο ετέθη ή διατυπώθηκε γραπτώς από κάποιον Ιεράρχη δημοσίως αίτημα αυξήσεως των αποδοχών μας. Επομένως το λεχθέν από επίσημα χείλη ότι αυτό αποτελούσε «πάγιο αίτημα της Εκκλησίας», δεν είναι αληθές.
2. Ότι δεν αντιστοιχούν οι αποδοχές μας στη θέση και στην τιμή που ανέκαθεν αποδίδει η Πολιτεία, στο υφιστάμενο πλαίσιο σχέσεων, προς το λειτούργημά μας είναι τοις πάσι γνωστό. Κανείς όμως από μας τους αρχιερείς δεν διανοήθηκε αυτό να το απαιτήσει. Τώρα αν στις επικοινωνίες του Αρχιεπισκόπου με τον πρωθυπουργό, ο πρώτος χαριτολογώντας «απείλησε» να μεταπηδήσει στο Ισλάμ και να …γίνει «μουφτής» (επειδή οι έλληνες μουφτήδες αμείβονται κατά πολύ υψηλότερα από τους Μητροπολίτες) και ο πρωθυπουργός «φοβήθηκε» μήπως κοντά στα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει θα του τύχαινε και αυτό, δεν μπορώ να γνωρίζω…
3. Δυστυχώς το πολιτικό κατεστημένο του τόπου μας όλων των χρωμάτων χαίρεται όταν με οποιοδήποτε τρόπο και αφορμή πλήττεται το κύρος των επισκόπων. Έτσι και τώρα η πρόταση για αύξηση των αποδοχών των Ιεραρχών σήκωσε ολόκληρο κουρνιαχτό. Βουΐζει το διαδίκτυο. Οι πάντες με πολλή χολή σπεύδουν να εκφέρουν γνώμη. Απρόσμενη επιτυχία των κομματικών επικοινωνιολόγων! Έστρεψαν την προσοχή της κοινής γνώμης από τα φλέγοντα ζητήματα της κοινωνίας στην αύξηση των αρχιερατικών αποδοχών! Των επικοινωνιολόγων λοιπόν οι αμοιβές θα πρέπει να πολλαπλασιαστούν!
4. Από το μυαλό κάποιων ίσως πέρασε και η πονηρή σκέψη ότι με τη συγκεκριμένη πρόταση «θα φέρουμε σε αντιπαράθεση το σώμα των πρεσβυτέρων-εφημερίων προς τους Μητροπολίτες τους. Επομένως κι απ᾽ αυτό κερδίζουμε»!
5. Ο κυριότερος λόγος όμως φαίνεται πως είναι —εν όψει εκλογών— να λησμονηθεί η θέση της Εκκλησίας (και φυσικά των Ιεραρχών) στο νόμο για τον γάμο των ομοφυλοφίλων. Αντιλαμβάνονται οι κυβερνώντες ότι αυτό το ζήτημα για την Εκκλησία δεν έχει κλείσει. Προσβάλλει το ήθος της. Την ευαγγελική διδασκαλία. Το μυστήριο του Γάμου. Τον θεσμό της χριστιανικής οικογένειας. Γι᾽ αυτό και είναι δύσκολο να λησμονηθεί.
Τι θα μπορούσε, λοιπόν, να βοηθήσει να ξεχαστούν η στάση, η ψήφος και τα καμώματα πολλών; Να κλείσουν τα στόματα των αρχιερέων με την αύξηση των αποδοχών τους για να σταματήσουν να το θυμίζουν και να επηρεάζουν τους χριστιανούς, τα μέλη της Εκκλησίας.
6. Κοντά σε όλα αυτά και κάποιοι εξ ημών βγήκαν στους εξώστες να «απολογηθούν» για το τι κάνουν ή τι θα κάνουν με τις αυξημένες 90% (!) αποδοχές τους, λησμονώντας την εντολή του Χριστού «μη γνώτω…» (Ματθ. 6,3). Αχρείαστες εξηγήσεις!
«Των φρονίμων ολίγα!» Πάραυτα η συγκεκριμένη διάταξη να αποσυρθεί! Να μη φτάσει στη Βουλή! Όχι κι άλλος διασυρμός!
