Εγκύκλιο για τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή εξέδωσε ο Μητροπολίτης Μονεμβασίας.
Στην εγκύκλιο ανέφερε: “Η περίοδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι μία ευκαιρία τακτοποιήσεως των εκκρεμοτήτων μας, επιγνώσεως και διορθώσεως, ψυχικής αναγεννήσεως και πνευματικής καρποφορίας, συμφιλιώσεως με τον Θεό και αποκαταστάσεως. Και όλα αυτά διορθώνονται και τακτοποιούνται κατά την περίοδο αυτήν, γιατί η Εκκλησία μας προσφέρει στον καθένα χωριστά και σε όλους μαζί τον τρόπο τον σοφό και τη μέθοδο την αποτελεσματική, αλλά και τα μέσα για την επίτευξη του σκοπού, που είναι η σωτηρία μας και η αναγέννησή μας.”
Πρόσθεσε: “Από την πρώτη ημέρα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής μας συνιστά τη συγγνώμη, χωρίς την οποία δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε το πρώτο βήμα, αφού η κακία, η εμπάθεια, το μίσος και ο φθόνος που υπάρχουν μέσα μας μας εμποδίζουν να προσευχηθούμε και να ιδούμε με τα μάτια του σώματος και της ψυχής μας τον άνθρωπο και τον Θεάνθρωπο.”
Τέλος, καταλήγει: “Αυτές τις καρδιακές σκέψεις, αδελφοί μου, προσφέρω σήμερα σε όλους σας ως το καλύτερο μου δώρο και ζω με την ελπίδα ότι θα αξιοποιήσουμε την εφετινή Μεγάλη Τεσσαρακοστή καλύτερα από τις προηγούμενες, ακούοντας τον Θείο Λόγο Του, υπακούοντας στις Θείες εντολές Του και προσέχοντας τα ευλογημένα και ψυχωφέλιμα παραγγέλματα της Εκκλησίας μας, που είναι η Μητέρα όλων, για το καλό μας και για την πνευματική μας ανύψωση.”
Διαβάστε την εγκύκλιο:
Η περίοδος της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής που ανοίγεται μπροστά μας έχει ιδιαίτερη σημασία και πρέπει να την αξιοποιήσουμε πνευματικά, όσο γίνεται καλύτερα.
«Στάδιο των αρετών» την ονομάζουν οι εμπνευσμένοι και θεοφώτιστοι υμνογράφοι της Εκκλησίας μας και παρακινούν τον κάθε χριστιανό που επιθυμεί να γίνει καλύτερος και να ανέβει ψηλότερα, εγκαταλείποντας τη γήινη νοοτροπία, με προθυμία να εισέλθει σ’ αυτό το Στάδιο και με επιθυμία αγωνιστική να αποκτήσει όσες αρετές δεν έχει ή να αυξήσει εκείνες που υπάρχουν.
Κανένας δεν είναι τέλειος, αν δε θέλει να γίνει τελειότερος. Όλοι έχουμε αδυναμίες και πικραίνουμε τον Κύριό μας με τα λάθη μας ή τις παραλείψεις μας. Επομένως πρέπει να ευρίσκουμε ευκαιρίες διορθώσεως. Κανένας δεν πρέπει αυτάρεσκα να λέγει «ως εδώ φτάνει». Οι κορυφές της τελειότητας είναι πολλές. Σε όλη τη ζωή μας πρέπει να αγωνιζόμαστε για την κατάκτηση αυτών των κορυφών, ώστε να φθάσουμε «εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού». Κάνουμε λάθη και πρέπει να τα διορθώσουμε. Διαπράττουμε σφάλματα και αμαρτίες και πρέπει να τις εξαλείψουμε. Παραλείπουμε τα καθήκοντά μας και τις υποχρεώσεις μας και πρέπει να φανούμε συνεπείς. Βλέπουμε τους άλλους και ή τους αδικούμε με τη στέρηση της αγάπης μας προς αυτούς ή τους πληγώνουμε με τη φαρμακερή γλώσσα της κατακρίσεως.
Όλα αυτά είναι ανάγκη να τα προσέξουμε και να συνειδητοποιήσουμε τις βλαπτικές τους συνέπειες. Είναι ανάγκη να καταλάβουμε ότι με όλα αυτά πληγώνουμε και πληγωνόμαστε, ζημιώνουμε και ζημιωνόμαστε και προπάντων πικραίνουμε Εκείνον που μας αγαπάει και που για μας Σταυρώθηκε.
Η περίοδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι μία ευκαιρία τακτοποιήσεως των εκκρεμοτήτων μας, επιγνώσεως και διορθώσεως, ψυχικής αναγεννήσεως και πνευματικής καρποφορίας, συμφιλιώσεως με τον Θεό και αποκαταστάσεως. Και όλα αυτά διορθώνονται και τακτοποιούνται κατά την περίοδο αυτήν, γιατί η Εκκλησία μας προσφέρει στον καθένα χωριστά και σε όλους μαζί τον τρόπο τον σοφό και τη μέθοδο την αποτελεσματική, αλλά και τα μέσα για την επίτευξη του σκοπού, που είναι η σωτηρία μας και η αναγέννησή μας.
Από την πρώτη ημέρα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής μας συνιστά τη συγγνώμη, χωρίς την οποία δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε το πρώτο βήμα, αφού η κακία, η εμπάθεια, το μίσος και ο φθόνος που υπάρχουν μέσα μας μας εμποδίζουν να προσευχηθούμε και να ιδούμε με τα μάτια του σώματος και της ψυχής μας τον άνθρωπο και τον Θεάνθρωπο.
Μας συνιστά, στη συνέχεια, αδιάλειπτη προσευχή, που μας ανακουφίζει και μας επιτρέπει να μιλάμε με τον ίδιο τον Θεό και να φθάνουμε μέχρι τον θρόνο του, από όπου θα παίρνουμε τη χάρη και το έλεός του. Μας παρακινεί για νηστεία, «ήτις εκτέμνει πάσαν κακίαν» και συντελεί σε μία κάθαρση σωματική και ψυχική, που τη νιώθουν μόνο όσοι την έχουν δοκιμάσει.
Μας προτρέπει σε μετάνοια, που κρατάει στα χέρια της το κλειδί του Παραδείσου και που μας αναδίδει την ομορφιά που μας έκλεψε και κατέστρεψε η αμαρτία.
Μας προτείνει την ταπείνωση, που οι Πατέρες την ονομάζουν υψοποιό, και μας συμβουλεύει να μισήσουμε τον εγωισμό, γιατί τον μισεί και ο Θεός και μάλιστα Εκείνος «υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν».
Τέλος, μας προσκαλεί στη θεία Κοινωνία, λέγοντας συχνά – πυκνά «μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε», που είναι και το κορύφωμα της προσφοράς της Εκκλησίας μας, το τέρμα των αγώνων μας, η αμοιβή και το στεφάνωμα της ψυχής μας.
Αυτές τις καρδιακές σκέψεις, αδελφοί μου, προσφέρω σήμερα σε όλους σας ως το καλύτερο μου δώρο και ζω με την ελπίδα ότι θα αξιοποιήσουμε την εφετινή Μεγάλη Τεσσαρακοστή καλύτερα από τις προηγούμενες, ακούοντας τον Θείο Λόγο Του, υπακούοντας στις Θείες εντολές Του και προσέχοντας τα ευλογημένα και ψυχωφέλιμα παραγγέλματα της Εκκλησίας μας, που είναι η Μητέρα όλων, για το καλό μας και για την πνευματική μας ανύψωση.
Σας εύχομαι καλή Τεσσαρακοστή και αγιασμένο Πάσχα.
Θερμός Ευχέτης όλων σας προς Κύριον
