Του Μητροπολίτη Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ
Κάθε χρόνο γιορτάζουμε τους Τρεις Ιεράρχες, τον Μέγα Βασίλειο, τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, με ομιλίες, κείμενα και γιορτές στα σχολεία μας.
Γιατί γίνεται κάτι τέτοιο; Τι μπορούν να προσφέρουν σήμερα σε εμάς;
Μελετώντας τη διδασκαλία τους διαπιστώνουμε ότι δεν μίλησαν μόνο για την εποχή τους, αλλά πολλά από αυτά που είπαν μπορούν να βοηθήσουν να ξεπεράσουμε τα προβλήματα της δικής μας εποχής.
Ας δούμε, όμως, κάποια στοιχεία από τη διδασκαλία τους.
Πρώτα απ’ όλα λένε ότι για όσα συμβαίνουν σήμερα και μας κάνουν να υποφέρουμε φταίμε και εμείς οι ίδιοι γιατί, αν και ο Θεός μας προσέφερε τη δυνατότητα να Τον αναζητούμε και να προσπαθούμε να Του μοιάσουμε, εμείς εγκαταλείψαμε αυτόν τον όμορφο δρόμο, και έγνοια μας έχουμε την ικανοποίηση των αδυναμιών και των παθών μας.
Όπως με τη θέλησή μας απομακρυνθήκαμε από τον Θεό, μόνο με τη θέλησή μας θα επιστρέψουμε κοντά Του.
Η απομάκρυνση από τον Θεό έκανε τον άνθρωπο να εχθρεύεται κάθε τι γύρω του και να μην μπορεί να αγαπήσει κανέναν: ούτε τον Θεό, ούτε τον συνάνθρωπό του, ούτε τον εαυτό του, αλλά ούτε τον κόσμο που του προσέφερε ο Θεός για να ζει μέσα σε αυτόν και να τον φροντίζει.
Όλα αυτά τα προβλήματα κατάφερε να τα αντιμετωπίσει ο Χριστός με τη γέννηση, τη σταυρική θυσία και την Ανάστασή Του. Απλώνοντας τα χέρια Του επάνω στον Σταυρό κατάφερε να μας ενώσει με τον Θεό και μεταξύ μας και να μας προσφέρει και πάλι τη δυνατότητα να αγαπούμε τον πλησίον μας ανεξάρτητα από την εθνική καταγωγή του, τη φυλή ή τη θρησκεία του.
Αυτή η διδασκαλία σπουδαίων αγίων, όπως οι Τρεις Ιεράρχες, είναι Πίστη της Εκκλησίας μας και δική μας.
Άνθρωποι με αυτή τη πίστη κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν μεγάλο πολιτισμό και μία ισχυρότατη αυτοκρατορία, η οποία με κέντρο την Κωνσταντινούπολη και το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο κατόρθωσε να φωτίζει τον κόσμο για περισσότερα από χίλια εκατό χρόνια.
Η αυτοκρατορία αυτή, η Ρωμανία, γνώρισε πολλά προβλήματα και πολλούς εχθρούς, αλλά τους αντιμετώπισε πάντοτε στηριγμένη στην πίστη στον Θεό και στη διδασκαλία της Εκκλησίας.
Το 1204 κυριεύθηκε από τους σταυροφόρους, οι οποίοι κατέκλεψαν πλήθος θησαυρών, τους οποίους μετέφεραν στις πατρίδες τους.
Το 1453 ο τελευταίος αυτοκράτοράς της, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, θυσιάστηκε με πίστη στον Θεό και αγάπη στην πατρίδα του. Με τη χάρη του Θεού η Εκκλησία συνέχισε να υπάρχει, να στηρίζει τους υποδούλους και να τους δίνει θάρρος και ελπίδα.
Το φως που η Βυζαντινή Αυτοκρατορία μεταλαμπάδευε για αιώνες στους γύρω λαούς δεν έσβησε ούτε μετά την Άλωση, καθώς μετά το 1453 πλήθος σοφών διέφυγε στη Δύση. Αυτοί, με τη σοφία τους, οδήγησαν τη Δυτική Ευρώπη στην Αναγέννηση και στην πρόοδο της επιστήμης.
Ας μην λησμονούμε ότι και κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, οι Έλληνες προσέφεραν σημαντικές υπηρεσίες στον παγκόσμιο πολιτισμό διασώζοντας ένα μεγάλο μέρος της αρχαίας σοφίας και διατηρώντας σπουδαιότατες βιβλιοθήκες στα μοναστήρια.
Σήμερα, κάποιοι από αυτούς που ευεργετήθηκαν από τους Έλληνες με τα φώτα του πολιτισμού, με το πρόσχημα των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα μας, απαιτούν και πάλι την υποδούλωσή μας.
Τι θα κάνουμε; Θα το επιτρέψουμε; Θα προδώσουμε την ιστορία μας;
Όχι! Ποτέ!
Θα αγωνιστούμε, θα παλέψουμε, και με την ευχή των Αγίων Πατέρων μας, και ιδιαιτέρως των Τριών Ιεραρχών, θα ξεπεράσουμε την κρίση με πίστη, θάρρος και λεβεντιά, όπως ταιριάζει στην παράδοσή μας.
Ας αποδείξουμε ότι είμαστε απόγονοι Αγίων και Ηρώων!
Ας δείξουμε πόσα πολλά μπορεί να πετύχει
η Πίστη στον Θεό και η Αγάπη στην Πατρίδα!
Σας εύχομαι καλή πρόοδο και καλή δύναμη!
