Με αφορμή τη μεγάλη Θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως και Μεταστάσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, ο Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος απευθύνει πατρικό μήνυμα προς τον ιερό κλήρο και τον ευσεβή λαό της Μητροπόλεως.
Στο μήνυμά του αναδεικνύει τη θεολογική σημασία της εορτής, τονίζοντας ότι η Κοίμηση της Παναγίας δεν αποτελεί τέλος, αλλά πέρασμα στην αιώνια ζωή, με τη βεβαιότητα της νίκης κατά του θανάτου. Περιγράφει την εικόνα της Κοιμήσεως, υπενθυμίζει τη θαυμαστή Μετάσταση και εξυμνεί την καθαρότητα, την υπακοή και την αγιότητα της Θεομήτορος. Παράλληλα, καλεί τους πιστούς να μιμηθούν τις αρετές Της, να εμπιστευθούν τη ζωή τους στον Θεό και να καταφεύγουν στις ισχυρές πρεσβείες της Παναγίας, η οποία δεν παύει να προστατεύει και να καθοδηγεί τα παιδιά της.
Παρατίθεται η εγκύκλιος
Αγαπητοί μου αδελφοί,
Με χαρά και ευφροσύνη εορτάζουμε, μέσα στην καρδιά του Καλοκαιριού, την ένδοξο Κοίμηση και τη Mετάσταση της Υπεραγίας Θεοτόκου στους ουρανούς. Είναι ένα γεγονός για το οποίο «ουρανοί επαγάλλονται», κατά τον ιερό υμνωδό, διότι δεν πρόκειται για θάνατο, αλλά για κοίμηση και ολόσωμη άνοδο και μετοίκηση της Παναγίας στην «άνω Ιερουσαλήμ». Η σημερινή μεγάλη Θεομητορική εορτή μας βεβαιώνει ότι ο θάνατος έχει νικηθεί από τον Αναστάντα Χριστό και δεν είναι το τέρμα της ζωής, αλλά το πέρασμα στην αιώνια και αληθινή ζωή, που είναι ασυγκρίτως υπέρτερη της παρούσας ζωής. Ο θάνατος είναι ένας μεγάλος ύπνος και ένας προσωρινός χωρισμός μέχρι την κοινή Ανάσταση των νεκρών, κατά την Δευτέρα παρουσία του Κυρίου, οπότε η Παναγία Μητέρα Του θα βρίσκεται στα δεξιά Του, γιατί με την ενσώματη άνοδό της στους ουρανούς ήδη έχει αναστηθεί, έχει κριθεί, έχει δικαιωθεί και έχει δοξασθεί.
Στην εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου βλέπουμε την Παναγία μας στολισμένη και λαμπροφόρο, με πρόσωπο ήρεμο και τα χέρια σταυρωμένα πάνω στο νεκρικό κρεβάτι. Πίσω της στέκει ο Δεσπότης Χριστός, που έχει παραλάβει και κρατά την αγία ψυχή της, η οποία έχει τη μορφή φασκιωμένου βρέφους. Τη Μητέρα του Θεού περιστοιχίζουν με έκφραση χαρμολύπης και χαροποιού πένθους οι Δώδεκα Απόστολοι και Ιεράρχες, οι οποίοι έψαλαν εξόδιους ύμνους, ενώ στο πάνω μέρος εικονίζονται οι Άγγελοι που αγάλλονται εντός των ουρανίων πυλών.
Πράγματι, η Θεοτόκος ως άνθρωπος πέθανε και ενταφιάσθηκε στη Γεθσημανή, όμως δεν παρέμεινε στον τάφο και στον θάνατο. Την τρίτη ημέρα, όταν άνοιξαν τον τάφο της για να προσκυνήσει το άχραντο σώμα της ο Απόστολος Θωμάς, τον βρήκαν άδειο. Και αυτό συνέβη, γιατί, σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας μας, δεν θα μπορούσε το σώμα της Μητέρας της Ζωής, που σάρκωσε τον Θεό και έγινε δοχείο του Θεού, να μείνει στη γη για να υποστεί τη φθορά, την αλλοίωση και την αποσύνθεση.
Ως γνωστόν, περίμενε πολύ χρόνο ο Θεός για να βρεθεί ανάμεσα από πλήθος γυναικών μια τέτοια άγια, άσπιλη και πάναγνη ψυχή, για να αποδεχθεί ελεύθερα να υπουργήσει το σχέδιο Του για τη σωτηρία του ανθρώπου. Η ταπεινή κόρη της Ναζαρέτ, αν και άνθρωπος κατά πάντα όμοια με εμάς, αξιώθηκε να γίνει Μητέρα του Θεού, αφού κατόρθωσε να επιτύχει την αναμαρτησία και να γίνει «αγία αγίων μείζων» και κοινωνός της Θείας ζωής. Από την ηλικία των μόλις τριών ετών που προσφέρθηκε στον Ναό του Σολομώντος από τους γονείς της, έζησε μέσα στην ησυχία της προσευχής και της μυστικής ενατένισης του Θεού. Με την τέλεια υπακοή της στο θέλημα του Θεού η Υπεραγία Θεοτόκος διόρθωσε την ανυπακοή της Εύας που στέρησε το ανθρώπινο γένος από τη μακαρία ζωή του Παραδείσου, την κοινωνία και την ένωση με τον Θεό. Στα άχραντα σπλάχνα της ενώθηκαν οι δυο φύσεις του Χριστού, η θεία και η ανθρώπινη, και αυτή κατέστη η «Χώρα του Αχωρήτου». Σύμφωνα με τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό «Θεοτόκον κυρίως και αληθώς την Αγίαν Παρθένον κηρύττομεν» (Ε.Π.Ε. 1,323). Την τιμούμε ως Θεοτόκο και έτσι ομολογούμε ότι ο Χριστός είναι ο Ενανθρωπήσας Υιός και Λόγος του Θεού. Την τιμή αυτή προφήτευσε η ίδια λέγοντας «ιδού γαρ από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί» (Λουκ. 1,48), καθώς είναι η «αιτία της των πάντων θεώσεως». Σε αυτή οφείλουμε ό,τι πολυτιμότερο έχουμε στη ζωή μας, τον Σωτήρα και Λύτρωτή μας Χριστό. Την ευγνωμονούμε, λοιπόν, για ό,τι έχει κάνει και συνεχίζει να κάνει για όλους εμάς τους ανθρώπους, αφού μετά την κοίμησή της δεν εγκατέλειψε τον κόσμο, αλλά αντιπροσωπεύει το ανθρώπινο γένος ενώπιον του θρόνου του Θεού.
Αγαπητοί μου αδελφοί,
Ζούμε στην εποχή της «Μετανεωτερικότητας» και της ραγδαίας τεχνολογικής εξέλιξης, που χαρακτηρίζεται από την ανθρωπαρέσκεια, την υπεροψία και τον εγωκεντρισμό του ανθρώπου. Γι᾿ αυτό ας παρακαλέσουμε τη Θεομήτορα να μας βοηθήσει να λυτρωθούμε από τα δεσμά της αμαρτίας και να εμπιστευθούμε τη ζωή μας στα χέρια του Θεού. Να στολίσουμε τις ψυχές μας με τις αρετές της Ουράνιας Μητέρας μας, στις σωστικές και γεμάτες παρρησία πρεσβείες της οποίας συνεχώς καταφεύγουμε, επειδή «πολλά ισχύει δέησις Μητρός προς ευμένειαν Δεσπότου».
Εύχομαι εγκάρδια σε όλους σας χρόνια πολλά και ευλογημένα, με τη Χάρη και τη σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η Παναγία μας, η οποία «σώζει αεί την κληρονομίαν της», να μας προστατεύει, να μας δίνει χαρά, κουράγιο, δύναμη, παρηγοριά και ελπίδα, να μας συμπαραστέκεται σε κάθε περίσταση και να μας λυτρώνει από κάθε είδους προσβολή και κίνδυνο. Αμήν!
Ιεράπετρα, Εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου 2025
Διάπυρος πρoς την Υπεραγία Θεοτόκο ευχέτης
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο Ιεραπύτνης και Σητείας KΥΡΙΛΛΟΣ
