Με την τέλεση του Πανηγυρικού Εσπερινού στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Σπυρίδωνος ξεκίνησαν το απόγευμα της Δευτέρας 10 Αυγούστου 2026 στην Κέρκυρα οι λατρευτικές για την ανάμνηση του υπερφυούς θαύματος, με το οποίο ο Άγιος έσωσε το νησί από την πολιορκία των Τούρκων στις 11 Αυγούστου 1716.
Στον Εσπερινό χοροστάτησε και μίλησε ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως κ. Νικηφόρος, ενώ συγχοροστάτησαν ο Μητροπολίτης Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ. Χρυσόστομος, ο Επίσκοπος Κοτυαίου κ. Διονύσιος και ο οικείος Ποιμενάρχης Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος.
Προσφωνώντας τους Αγίους Αρχιερείς ο Μητροπολίτης Κερκύρας, αφού τους ευχαρίστησε για την συμμετοχή στην πανήγυρη του Αγίου, τόνισε ότι ο Άγιος Σπυρίδων έδωσε ένα μοναδικό μήνυμα στον κόσμο εκείνης της εποχής: ότι χάρις στην πίστη η Δύση φυλάχτηκε από την εισβολή του αλλόθρησκου λαού, διότι αν η Κέρκυρα έπεφτε, τότε η Δύση θα κινδύνευε να υποστεί συντριβή, καθώς οι Αγαρηνοί θα επιτίθονταν χωρίς αντίσταση. Στον καύσωνα της εισβολής, ο Άγιος ανέψυξε τους χριστιανούς. Και γι’ αυτό μας υποδεικνύει ότι χρειάζεται να αντιστεκόμαστε στους καύσωνες των καιρών που είναι κυρίως πνευματικοί, διότι μόνο η πίστη κρατά την ελευθερία των ανθρώπων ακέραιη.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο χοροστατών Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως κ. Νικηφόρος, ο οποίος αρχικώς εξέφρασε τις εγκάρδιες ευχαριστίες στον Μητροπολίτη Κερκύρας για την πρόσκληση και, στη συνέχεια, τόνισε ότι η πανήγυρη συμπυκνώνεται στους λόγους του ύμνου ότι ο Άγιος επέστη και έσωσε την νήσο του, την Κέρκυρα, σε καιρούς χαλεπούς. Ο Άγιος παρουσιάστηκε την ώρα του μεγάλου κινδύνου και έσωσε τον λαό που ζήτησε με πίστη τη βοήθειά του. Ο Άγιος δεν ανήκει στο παρελθόν, δεν είναι μακρινή ανάμνηση, αλλά είναι ζωντανός στην κοινωνία των Αγίων και στην προσευχή της Εκκλησίας. Παρίσταται και σώζει τον λαό του, όταν οι ανθρώπινες δυνάμεις έμοιαζαν ανεπαρκείς. Ο Άγιος φανέρωσε την δύναμη του Θεού εν τη ασθενεία των ανθρώπων.
Η Εκκλησία εορτάζει την διάσωση αθώων ανθρώπων, αρνούμενη τη βία της εισβολής και της κακίας. Το θαύμα δεν είναι μαγική ενέργεια, ούτε επίδειξη δύναμης. Είναι σημείο ότι ο Θεός δεν εγκαταλείπει τον άνθρωπο, δεν τον αφήνει να νικιέται από τη βία των ισχυρών, αλλά διά των Αγίων Του παρεμβαίνει και σώζει. Ο Άγιος δεν δρα άνευ του Θεού. Ο Άγιος Σπυρίδων μάλιστα είχε καθαρή καρδιά, ακλόνητη πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό, αγαπώντας τους ανθρώπους, ιδίως τους φτωχούς και τους πονεμένους. Η αληθινή δύναμη της Εκκλησίας, διά του Αγίου Σπυρίδωνος, αποδείχτηκε ότι βρίσκεται στην ταπείνωση, στην πίστη, στην αγάπη.
Η ανάμνηση του θαύματος λοιπόν είναι ανανέωση της εμπειρίας και της σχέσεως. Η Κέρκυρα δεν ανακαλεί ένα περιστατικό που συνέβη πριν από πολλά χρόνια, αλλά ανανεώνει την εμπειρία της σχέσεώς της με τον Άγιο. Χρειάζεται πίστη, μετάνοια, συμφιλίωση με τον Θεό και τον αδελφό μας. Ο Άγιος δεν θέλει απλώς να τον θαυμάζουμε, αλλά να μιμούμαστε την πίστη, την ταπείνωση, την ανεξικακία, την αγάπη.
Σήμερα μπορεί να μη βλέπουμε στρατεύματα και πολεμικά πλοία, αλλά ο σύγχρονος άνθρωπος αισθάνεται πολιορκημένος από τον φόβο, την ανασφάλεια, την μοναξιά, την αγωνία για την υγεία, για το μέλλον των παιδιών του. Πολιορκούμαστε από τα πάθη μας. Πολιορκείται η οικογένεια από τη διάλυση. Πολιορκούνται οι νέοι από πρότυπα που δεν ενώνουν και δεν δίνουν νόημα. Πολιορκείται η κοινωνία από τον φόβο και το κακό. Μας υποδεικνύει να μη φοβόμαστε. Το κακό δεν είναι παντοδύναμο. Υπάρχουν η προσευχή, η πίστη, οι Άγιοι της Εκκλησίας.
Η Κέρκυρα προσέπεσε με θέρμη στα πόδια του Αγίου της. Προσέπεσε με θερμή προσευχή, με πόνο, με ταπείνωση, με ενότητα. Το θαύμα του Αγίου μας υπενθυμίζει ότι χρειάζεται η προσευχή να επιστρέψει στα σπίτια μας, τα παιδιά να βλέπουν τους γονείς να προσεύχονται, να ευχαριστούν τον Θεό για τα δώρα του, να Τον επικαλούνται στις δυσκολίες.
ΟΙ υπερασπιστές της Κέρκυρας πολέμησαν με γενναιότητα. Η Εκκλησία μάς διδάσκει να πράττουμε ό,τι μπορούμε με υπευθυνότητα και με θυσιαστική διάθεση, να αγωνιζόμαστε, αλλά να εμπιστευόμαστε όσα δεν μπορούμε να κατορθώσουμε στην χάρη και την φροντίδα του Θεού.
Η λιτανεία του σκηνώματος του Αγίου δεν είναι αναπαράσταση ή διατήρηση ενός εθίμου. Είναι δημόσια ομολογία πίστεως. Ο Άγιος μάς δείχνει ότι η Αγιότητα δεν περιορίζεται στους τοίχους του ναού, αλλά εισέρχεται στη ζωή, στην οικογένεια, στην εργασία, στη χαρά, στον πόνο. Ο Άγιος θα ευλογήσει όλους τους ανθρώπους, ιδίως αυτούς που σηκώνουν σταυρούς, και θα μας καλέσει να γίνουμε όλοι μας φορείς της παρουσίας του Θεού. Να μεταφέρουμε ελπίδα, εκεί όπου υπάρχει απόγνωση. Αγάπη, εκεί όπου υπάρχει μοναξιά. Ειρήνη, εκεί όπου υπάρχει διχασμός. Παρηγοριά, εκεί όπου υπάρχει πόνος.
Ας φύγουμε από την πανήγυρη με την απόφαση να εμπιστευθούμε τον Θεό, αν προσευχόμαστε θερμότερα, να συγχωρούμε ευκολότερα, να αγαπάμε έμπρακτα και να μην υποχωρούμε μπροστά στην απελπισία. Ο Άγιος ας μας οδηγήσει στον Χριστό, κατέληξε ο Μητροπολίτης Γόρτυνος.
Οι λατρευτικές εκδηλώσεις συνεχίζονται την Τρίτη 11 Αυγούστου 2026, με Αρχιερατική θεία λειτουργία, ιερουργούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ανδίδων κ. Ισιδώρου νωρίς το πρωί και στη συνέχεια με την καθιερωμένη λιτάνευση του ιερού σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνος στο κέντρο της παλαιάς πόλης.
