Στο όμορφο και γραφικό χωριό Πετρωτό του Δήμου Δομοκού και στο Μοσχοχώρι της Λαμίας χοροστάτησε την παραμονή της εορτής της Αγίας Παρασκευής ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος μεταξύ άλλων ανέφερε:
«Ο χαρακτήρας μας, η προσωπικότητά μας, η σχέση μας με τον Θεό, οι σχέσεις μας με τους ανθρώπους εξαρτάται όχι καθοριστικά αλλά σε μεγάλο βαθμό και από τον τρόπο με τον οποίο έχουμε μεγαλώσει. Σε ποιο περιβάλλον, σε ποια εποχή, υπό ποιες συνθήκες, σε τι σχολείο πήγαμε, τι ερεθίσματα δεχτήκαμε, τι αγάπη εισπράξαμε στην οικογένειά μας, πώς μεγαλώσαμε και αυτό το βλέπουμε ιδιαίτερα στο πρόσωπο της Αγίας Παρασκευής.
Το πρώτο είναι ότι η Αγία Παρασκευή έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ., πάρα πολύ κοντά στην εποχή του Χριστού και ανήκει στη χορεία των πρώτων Μαρτύρων της Εκκλησίας μας, δηλαδή λίγα χρόνια μετά τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο έρχεται η Αγία Παρασκευή από τις πρώτες γυναίκες μάρτυρες μετά την Αγία Θέκλα και κάποιες άλλες Αγίες, την Αγία Φωτεινή την Ισαπόστολο, τη Σαμαρείτιδα που ανήκουν και ανοίγουν τη χορεία των γυναικών Μαρτύρων της Εκκλησίας μας.
Αυτό έχει σημασία γιατί δεν υπήρχε πριν από αυτή μία μακρά επετηρίδα αγίων προσώπων, από τα οποία θα μπορούσε να εμπνευστεί, να παραδειγματιστεί, να έχει κάποια ερεθίσματα, κάποιες εικόνες.
Ακόμα και για τις Αγίες που υπήρχαν πριν από αυτήν ασφαλώς και δεν είχε πρόσβαση γνώσεως, δεν υπήρχε ούτε κάποιο διαδίκτυο, ούτε κάποια τηλεόραση, ούτε κάποιο ραδιόφωνο, ούτε κάποια εφημερίδα για να μπορεί να ενημερωθεί ή να γνωρίζει ή κάποια εγκυκλοπαίδεια για να γνωρίζει η Αγία Παρασκευή το πώς έζησαν οι προγενέστεροι της άγιοι.
Η Αγία Παρασκευή χωρίς να έχει καμία πληροφόρηση, παρά ταύτα μέσα της είχε την έμπνευση της αγιότητας. Το πρώτον είναι αυτό.
Το δεύτερο είναι ότι η Αγία Παρασκευή μεγάλωσε πεντάρφανη, ορφανή και από πατέρα και από μητέρα, έχασε τους γονείς της σε πολύ μικρή ηλικία, άρα δεν είχε καμία υποστήριξη από την οικογένειά της, βρέθηκε μέσα στο πέλαγος..
Το τρίτο χαρακτηριστικό. Η Αγία Παρασκευή είχε ένα χάρισμα, το οποίο δεν είναι πάντοτε χάρισμα όταν το έχει μία κοπέλα και ειδικά μία κοπέλα απροστάτευτη, μία κοπέλα μόνη της και μία κοπέλα σε ένα ανδροκρατούμενο εντελώς και δουλοκτητικό περιβάλλον.
Ποιο ήταν αυτό το μείον; Ήταν πάρα πολύ όμορφη. Μα θα πείτε είναι μείον να είναι πάρα πολύ όμορφη; Ναι. Ασφαλώς ήταν μείον διότι αυτό προκάλεσε και το φθόνο και τη μανία και την διάθεση κατακτήσεως από την πλευρά της εξουσίας της εποχής, η οποία ήταν ειδωλολατρική.
Δεν μπορούσε να ανεχτεί ο τύραννος το πώς μια τόσο όμορφη γυναίκα που μπορούσε με την ομορφιά της και μόνον χωρίς άλλα προσόντα να καλοπεράσει, να έχει ό,τι θέλει, να έχει υπηρέτες και δούλες, να ζει μία ζωή τρυφηλή και άνετη, πώς λοιπόν μία τέτοια γυναίκα όπως ακούμε στην υμνολογία της Εκκλησίας χωρίς να έχει στήριγμα από πατέρα, στήριγμα από μάνα, χωρίς να έχει στήριγμα από κοινωνία, χωρίς να έχει κανένα απολύτως στήριγμα πώς μία τέτοια κοπέλα στάθηκε όρθια, αταλάντευτη, ομολογήτρια του Χριστού και έμεινε αγέρωχη στο φρόνημα της μέχρι και της θυσίας του αίματός της».
Κλείνοντας το κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος σημείωσε:
«Η Αγία Παρασκευή δεν θα μας «πουλήσει», δεν θα μας «κρεμάσει», δεν θα μας εκθέσει ποτέ, ίσα ίσα θα μας καταλάβει, μας καταλαβαίνει, μας νιώθει γι’ αυτό ανοίγετε την καρδιά σας στην Αγία Παρασκευή και σε αυτό το άνοιγμα της καρδιάς σας σας παρακαλώ με πολλή πολλή αγάπη μη λησμονείτε και εμένα από τις προσευχές σας και τους ιερείς μας και την Εκκλησία μας και όλους».
Στην συνέχεια ο Σεβασμιώτατος μετέβη στο Μοσχοχώρι, στο χωριό του κάμπου του Δήμου Λαμιέων, όπου μετά τον Εσπερινό τέλεσε και τον Αγιασμό των Εγκαινίων της 2ης Έκθεσης έργων των μαθητών της Σχολής Βυζαντινής Αγιογραφίας της Ενορίας.
Στο λόγο του ο Σεβασμιώτατος επαίνεσε τον Προϊστάμενο της Ενορίας π. Ανδρέα Κόλλια, το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, τα μέλη του Φιλοπτώχου Ταμείου και όλους τους εθελοντές της Ενορίας, καθώς και τον δάσκαλο της Αγιογραφίας κ. Ιωάννη Θεοδώρου και τους μαθητές για τα θαυμάσια έργα τους και εξέφρασε. τα συγχαρητήρια του και την πατρική του στήριξη και πρωτοβουλία στην ενοριακή αυτή δράση, ενώ επίσης παρουσίασε την διαφορά μεταξύ της κοσμικής ζωγραφικής και της εκκλησιαστικής αγιογραφίας.
