Ανακοινώθηκε πρόσφατα η υπογραφή Προγραμματικής Σύμβασης Πολιτισμικής Ανάπτυξης, μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού και του Δήμου Διδυμοτείχου, για την μετατροπή σε Μουσείο της ανενεργού σχολικής μονάδος στον οικισμό της Καρωτής, την ιδιαίτερη πατρίδα των μεγάλων Θρακιωτών ερμηνευτών της παράδοσης, του Χρόνη Αηδονίδη και του Καρυοφύλλη Δοϊτσίδη, όπου δημιουργείται ένας χώρος αφιερωμένος στη διαφύλαξη και ανάδειξη της μουσικής και λαογραφικής μας κληρονομιάς. Η νέα αυτή πολιτιστική δομή φιλοδοξεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τη θρακιώτικη παράδοση, τιμώντας τη σπουδαία πολιτιστική παρακαταθήκη, που άφησαν οι κορυφαίοι αυτοί καλλιτέχνες, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη και το έργο τους για τις επόμενες γενιές.
Με αφορμή την ευχάριστη αυτή εξέλιξη, την Κυριακή Ε΄ Ματθαίου, 5η του μηνός Ιουλίου 2026, ο Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός επισκέφθηκε την Καρωτή και ιερούργησε στον Ιερό Ενοριακό Ναό Αγίου Γεωργίου. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο Μητροπολίτης τέλεσε Τρισάγιο υπερ αναπαύσεως των Χρόνη Αηδονίδη και Καρυοφύλλη Δοϊτσίδη. Εκκλησιάσθησαν ο Διοικητής της XVI Μεραρχίας υποστράτηγος Παντ. Βασιλειάδης και ο Δήμαρχος Διδυμοτείχου Ρωμύλος Χατζηγιάννογλου, ο οποίος στη συνέχεια ανάπτυξε την σημασία του εγχειρήματος δημιουργίας Μουσείου Μουσικής Παράδοσης στην Καρωτή.
Με αφορμή, ωστόσο, την ευαγγελική περικοπή, περί της θεραπείας των δαιμονιζομένων των Γεργεσηνών, ο Μητροπολίτης, μεταξύ άλλων, σημείωσε· «Όταν ο άνθρωπος παραδοθεί στη δύναμη του διαβόλου, γίνεται “χαλεπός”, δηλαδή, επιθετικός. Εάν δεν μετανοήσει έγκαιρα και παραμείνει κάτω από τη δαιμονική επίδραση, τότε γίνεται επικίνδυνος. Σήμερα, δυστυχώς οι άνθρωποι ξεχνώντας τον Θεό άνοιξαν τον δρόμο στον Σατανά, για να τους κατακτήσει και να τους κυριεύσει. Καθώς η ψυχή χάνει τον Θεό, έρχεται ο μισάνθρωπος διάβολος, εκμεταλλεύεται αυτό το κενό και κυριαρχεί στον πλανεμένο άνθρωπο. Ο νους, η ψυχή και η καρδιά του ανθρώπου υποτάσσονται στις δαιμονικές δολοπλοκίες και χάνονται μέσα στο σκοτάδι.
»Το βασικό γνώρισμα του υποταγμένου στον Σατανά ανθρώπου είναι πρώτον η αυτοκαταστροφή και η απομόνωση. Ο νους του ανθρώπου που αφέθηκε στη δαιμονική παρουσία σκοτίζεται…· δεύτερον, ο άνθρωπος που υποφέρει από τη μυστική και αθόρυβη παρουσία του διαβόλου είναι αδιάφορος για όσα συμβαίνουν γύρω του. Όσοι έβαλαν τον Θεό στο περιθώριο, ζουν χωρίς να ενδιαφέρονται για τους διπλανούς τους…· τέλος, ο άνθρωπος που βιώνει τη δαιμονική ηγεμονία στην ύπαρξή του, ακόμη και χωρίς να το καταλαβαίνει, ακολουθεί μία διαδρομή χωρίς ελπίδα και όραμα. Με σκοτισμένη σκέψη, με παγωμένη καρδιά, με αδιάφορη διάθεση για τα πάντα, αρχίζει να κάνει ζημιά στον εαυτό του. Χωρίς τον Θεό μέσα του ρίχνεται στα υποκατάστατα του Θεού, που είναι οι πάσης φύσεως εξαρτήσεις…».
