Η Παναγία, ως Πηγή της Ζωής, τιμάται ιδιαιτέρως στον απόηχο της Λαμπροφόρου εορτής της Αναστάσεως του Κυρίου την Παρασκευή της Διακαινησίμου σε Μονές, Ναούς και Αγιάσματα επικαλουμένων την μεσιτεία της Θεοτόκου γιά την ίαση ψυχικών και σωματικών ασθενειών.
Συγκεκριμένα πανηγυρίζουν οι αφιερωμένοι στη Ζωοδόχο Πηγή Ενοριακοί Ναοί Μικρής Δοξιπάρας και Άρζου, η φερώνυμος παλαίφατος Μονή στο Διδυμότειχο, και τα Αγιάσματα της Μονής Δαδιάς και της Μονής Αγίας Σκέπης-Αγίας Παρασκευής στη Νέα Βύσσα, ως και εκείνα στα Λάβαρα και τα Πετρωτά.
Ο Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ.Δαμασκηνός συνεχίζοντας την μεταπασχάλια περιοδεία του την εβδομάδα της Διακαινησίμου, την παραμονή της εορτής προέστη της Εσπερινής ακολουθίας και ευλόγησε τους άρτους στον πανηγυρίζοντα Ενοριακό Ναό της Μικρής Δοξιπάρας και ανήμερα το πρωί ιερούργησε στον ωσαύτως πανηγυρίζοντα Ενοριακό Ναό του Άρζου. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις προσήλθαν ο Δήμαρχος Ορεστιάδος Διαμ. Παπαδόπουλος, ο επιχώριος αντιδήμαρχος Τριγώνου- Κυπρίνου Μανώλης Χατζηπαναγιώτου και ο Διοικητής του 21ου Συντάγματος Συνταγματάρχης Δημ. Τσαφούλης και πυκνό εκκλησίασμα.
Ο Σεβασμιώτατος προσεγγίζοντας το περιεχόμενο της εορτής ερμηνεύοντας το υμνογραφικό: «Ἐξ ἀκενώτου σου πηγῆς, Θεοχαρίτωτε, ἐπιβραβεύεις μοι πηγάζουσα τά νάματα ἀενάως τῆς σῆς χάριτος», μεταξύ άλλων τόνισε·
«Ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τά ἀναρίθμητα θαύματα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου πού ἀποτελοῦν μία συνεχιζόμενη πραγματικότητα, μία διαρκῆ ἐμπειρία ὅσων εὐλαβοῦνται τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί μητέρα ὅλων τῶν χριστιανῶν καί ἐπικαλοῦνται τή χάρη καί τή βοήθειά της μέ πίστη καί μέ ταπείνωση. Διότι ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος εἶναι πάντοτε πρόθυμη νά ἀνταποκριθεῖ στίς παρακλήσεις καί τίς ἀνάγκες τῶν τέκνων της. Εἶναι πρόθυμη νά θεραπεύσει τίς ἀσθένειές τους καί τίς σωματικές καί τίς ψυχικές. Εἶναι πρόθυμη νά δροσίσει τίς ψυχές τους μέ τό ὕδωρ τό ζῶν τῆς χάριτός της, ἀλλά καί νά μεταφέρει στόν Υἱό της καί Κύριό μας τά αἰτήματα τῶν καρδιῶν μας καί νά τόν ἱκετεύσει γιά τή σωτηρία μας…
»Ἰδιαιτέρως ὅμως στίς ἡμέρες μας, κατά τίς ὁποῖες δέν ζοῦμε μόνο τήν ἀπειλή τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ προοδευτικά στή μείωση τῶν ὑδάτινων πόρων, ἀλλά ζοῦμε καί σέ ἕνα περιβάλλον πνευματικῆς ξηρασίας, ζοῦμε συχνά «ἐν γῇ ἀνύδρῳ» ἐξαιτίας τῆς κακίας καί τῆς ἁμαρτίας, ἡ ὁποία ἐπλεόνασε στόν κόσμο μας, ζοῦμε συχνά σέ μία ἔρημο, τήν ὁποία δημιουργεῖ ἡ ἀπομόνωση τῶν ἀνθρώπων, ἐξαιτίας τῆς ἐλλείψεως τῆς ἀγάπης πρός τόν συνάνθρωπο καί τόν πλησίον, ἡ χάρη τῆς Παναγίας δροσίζει καί ζωογονεῖ τίς ψυχές μας. Θεραπεύει μαζί μέ τίς σωματικές μας ἀσθένειες καί τά τραύματα τῆς ψυχῆς μας, μᾶς καλύπτει κάτω ἀπό τή σκέπη της καί καθοδηγεῖ τά βήματά μας μέσα ἀπό τήν ἔρημο τῆς παρούσης ζωῆς στόν δρόμο τῆς σωτηρίας πού μᾶς χαρίζει ὁ Υἱός της καί Κύριός μας…
»Γι’ αὐτό καί ὁ ἱερός ὑμνογράφος ἀναφέρεται στά «ἀενάως πηγάζοντα νάματα» τῆς χάριτός της, μέ τά ὁποῖα ἡ Ζωοδόχος Πηγή, ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, καταρδεύει τίς ψυχές ὅλων ὅσων τήν τιμοῦν καί τήν εὐλαβοῦνται, ὅλων ὅσων, τήν πλησιάζουν μέ πίστη καί ἐμπιστοσύνη καί ζητοῦν ὅ,τι ἔχουν ἀνάγκη, μέ τή βεβαιότητα ὅτι ἡ Παναγία μπορεῖ νά μᾶς χαρίσει ὅ,τι τῆς ζητήσουμε, ἐφόσον βεβαίως εἶναι πρός ὄφελος τῆς ψυχῆς μας».
