Στο Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου 14 Φεβρουαρίου 2026 το Συμπόσιο των Αδελφοποιημένων Πόλεων με την Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου.
Στην εκδήλωση, που συμμετείχαν οι Δήμαρχοι ή οι εκπρόσωποι των αδελφοποιημένων Δήμων, παρέστη και απηύθυνε χαιρετισμό ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός.
Κατά τη διάρκεια του Συμποσίου υπογράφηκαν πρωτόκολλα αδελφοποίησης με τους Δήμους Αθηναίων, Αργοστολίου, Άργους – Μυκηνών, Βοΐου, Βύρωνα, Ελασσόνας, Ιθάκης, Καραϊσκάκη, Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων, Ναυπλίου, Πύλου – Νέστορος, Σερρών και Σπετσών, οι οποίοι συνδέονται ιστορικά και πολιτισμικά με την Ιερά Πόλη Μεσολογγίου.
Παράλληλα, κηρύχθηκε επισήμως η έναρξη των εργασιών για τη συγκρότηση του Διεθνούς Δικτύου Πόλεων και Φορέων Φιλελληνισμού, ενός θεσμού με διεθνή προσανατολισμό και ιδιαίτερη ιστορική σημασία.
Το Συμπόσιο Αδελφοποιημένων Πόλεων αποτελεί μία από τις σημαντικότερες δράσεις εξωστρέφειας του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου και εντάσσεται στον ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό για την ανάδειξη της Ιεράς Πόλεως, ως παγκόσμιου σημείου αναφοράς ιστορικής μνήμης και φιλελληνικών αξιών.
Ο Μητροπολίτης κ. Δαμασκηνός προσέφερε στους Δημάρχους και στους εκπροσώπους των Δήμων που συμμετείχαν στο Συμπόσιο, τις επετειακές και ιστορικές εκδόσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας.
Ακολουθεί ο χαιρετισμός του Μητροπολίτη:
«Κάθε τόπος έχει τη φωνή του. Άλλοι τόποι μιλούν με την ομορφιά τους, άλλοι με τη σιωπή τους. Το Μεσολόγγι, όμως, μιλά με την ψυχή του. Και η φωνή αυτή δεν έρχεται από το παρελθόν μόνο, αλλά απευθύνεται σε εμάς σήμερα, καλώντας μας σε εγρήγορση, μνήμη και ενότητα. Ιστάμενοι σε αυτήν την Ιερά Πόλη, δεν τιμούμε απλώς την ιστορία. Καλούμαστε να αναμετρηθούμε με το ήθος που αυτή γεννά: το ήθος της κοινής πορείας, της αλληλεγγύης και της πνευματικής ενότητας, που μεταμορφώνει τον φόβο σε ελπίδα και τη δοκιμασία σε μαρτυρία.
Το Μεσολόγγι δεν είναι απλώς μια σελίδα της ελληνικής ιστορίας. Είναι μια διαρκής υπόμνηση ότι όταν οι άνθρωποι ενώνονται γύρω από κοινές αξίες, μπορούν να υπερβούν κάθε ανθρώπινο όριο. Η Έξοδος των Ελεύθερων Πολιορκημένων δεν ήταν πράξη απελπισίας· ήταν πράξη ενότητας. Ήταν η συλλογική απόφαση ενός λαού που επέλεξε να βαδίσει ενωμένος, ακόμη και προς τον θάνατο, παρά να ζήσει διχασμένος και υποταγμένος.
Η σημερινή εκδήλωση, στο πλαίσιο της αδελφοποίησης πόλεων, έρχεται να μας υπενθυμίσει, ότι η ενότητα δεν είναι έννοια του παρελθόντος, αλλά ζωντανή και επίκαιρη ανάγκη του παρόντος και του μέλλοντος. Οι πόλεις αδελφοποιούνται για να θυμίσουν στους κατοίκους τους, ότι οι δεσμοί που τους ενώνουν είναι ισχυρότεροι από τις αποστάσεις που τους χωρίζουν.
Η Εκκλησία μας, από την ίδρυσή της, έχει ως θεμέλιο την ενότητα. Ο ίδιος ο Κύριος, λίγο πριν το Πάθος Του, προσευχήθηκε «ἵνα πάντες ἓν ὦσιν». Αυτή η προσευχή δεν ήταν θεωρητική· ήταν και παραμένει πρόσκληση ζωής. Πρόσκληση σε κοινωνία, σε αλληλοσεβασμό, σε αγάπη που υπερβαίνει τις διαφορές.
Σε έναν κόσμο κατακερματισμένο, όπου κυριαρχούν η απομόνωση, η καχυποψία και ο ατομισμός, η ενότητα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Απαιτεί θυσία. Απαιτεί ταπείνωση. Απαιτεί τη διάθεση να ακούσουμε τον άλλον και να τον αποδεχθούμε ως αδελφό και όχι ως αντίπαλο. Η αδελφοποίηση πόλεων αποτελεί μια έμπρακτη απάντηση σε αυτόν τον σύγχρονο κατακερματισμό. Δημιουργεί γέφυρες πολιτισμού, ιστορικής μνήμης και κοινής δράσης. Και αυτές οι γέφυρες δεν είναι μόνο διοικητικές ή τυπικές· είναι βαθιά ανθρώπινες και πνευματικές.
Το Μεσολόγγι, ως Ιερά Πόλη, καλείται και σήμερα να διδάσκει την ενότητα. Όχι μόνο με τα μνημεία του, αλλά με το παράδειγμά του. Να δείχνει ότι η ιστορική μνήμη δεν διχάζει, αλλά ενώνει. Ότι το παρελθόν δεν είναι βάρος, αλλά φως που καθοδηγεί το παρόν.
Ιδιαίτερα σήμερα, που οι κοινωνίες μας δοκιμάζονται από κρίσεις κάθε είδους – κοινωνικές, οικονομικές, πνευματικές – η ανάγκη για ενότητα είναι επιτακτική. Χωρίς ενότητα δεν υπάρχει πρόοδος. Χωρίς ενότητα δεν υπάρχει ειρήνη. Και χωρίς ενότητα δεν υπάρχει ελπίδα. Η Εκκλησία θα συνεχίσει να στέκεται αρωγός σε κάθε προσπάθεια που προάγει τη συμφιλίωση, τη συνεργασία και την αδελφοσύνη. Γιατί γνωρίζει καλά ότι η αληθινή ενότητα δεν καταργεί την ιδιαιτερότητα του άλλου, αλλά την σέβεται και την αναδεικνύει.
Η ενότητα για την Εκκλησία δεν είναι απλώς κοινωνικό αίτημα, είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος. Δεν επιτυγχάνεται με εξωτερικούς μηχανισμούς, αλλά καλλιεργείται μέσα στην καρδιά του ανθρώπου, όταν αυτή μαθαίνει να αγαπά, να συγχωρεί και να θυσιάζεται. Εύχομαι η σημερινή ημέρα να αποτελέσει σταθμό ουσιαστικής συνεργασίας και αληθινής επικοινωνίας μεταξύ των αδελφοποιημένων πόλεων. Να γεννήσει κοινές δράσεις, πολιτιστικές ανταλλαγές και, κυρίως, σχέσεις εμπιστοσύνης και φιλίας.
Σας ευχαριστώ».
