Την Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, 19 Ιουλίου 2026, ο Μητροπολίτης Αυστρίας κ. Αρσένιος προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Βιέννης. Συλλειτούργησαν ο Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Rappert και ο Αρχιδιάκονος της Ιεράς Μητροπόλεως Αυστρίας Γεώργιος Meleshko, ενώ πλήθος πιστών συμμετείχε με κατάνυξη στη Θεία Λειτουργία.
Ερμηνεύοντας την ευαγγελική περικοπή της ημέρας, ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι ο Χριστός καλώντας τους μαθητές Του να γίνουν φως, απευθύνει την ίδια πρόσκληση σε όλους τους πιστούς διαμέσου των αιώνων, προκειμένου να μετέχουν στο μυστήριο της Εκκλησίας και να γίνουν φορείς του θείου Φωτός. Ο Χριστός είναι το μόνον και αληθινόν Φως και, ονομάζοντας τους μαθητές Του «φως του κόσμου», φανερώνει ότι όποιος ενώνεται μαζί Του γίνεται και ο ίδιος φωτεινός. Ο άνθρωπος που κοινωνεί με τον Θεό γίνεται κατά χάριν θεός, άγιος και ζωντανός, διότι μετέχει του κατά φύσιν Αγίου και Φωτός.
Συνεχίζοντας το κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι η σωτηρία δεν συνιστά μία ηθική βελτίωση, αλλά τη μετοχή του ανθρώπου στη ζωή του Θεού. Ο άνθρωπος σώζεται, διότι ο Θεός κατοικεί μέσα του και μεταμορφώνει ολόκληρη την ύπαρξή του, εφόσον ο ίδιος επιτρέπει στη Θεία Χάρη να ενεργήσει μέσα του. Επιπλέον, υπογράμμισε ότι η Εκκλησία αποτελεί τη φανέρωση της Βασιλείας του Θεού μέσα στον κόσμο. Όταν η Εκκλησία παύει να φωτίζει τον κόσμο με τη ζωή και τη μαρτυρία της, τότε χάνει την ταυτότητα και την αποστολή της.
Αναφερόμενος στη μνήμη των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, ο Σεβασμιώτατος σημείωσε ότι ο άγιος δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει τους ανθρώπους, αλλά γίνεται φορεύς του θείου φωτός. Όπου βρίσκεται ο άγιος, φανερώνεται το φως του Χριστού, διότι μέσα του κατοικεί ο Θεός.
Οι θεοφόροι Πατέρες της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου διετύπωσαν με δογματική ακρίβεια την ορθόδοξη πίστη περί του προσώπου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ομολογούντες ότι οι δύο φύσεις Του, η θεία και η ανθρωπίνη, ενώνονται «ασυγχύτως, ατρέπτως, αδιαιρέτως και αχωρίστως» στο ένα θεανδρικό Πρόσωπό Του. Η τραγωδία του συγχρόνου ανθρώπου, συνέχισε, είναι ότι συχνά αρκείται σε έναν εξωτερικό χριστιανισμό, σε μερικές θρησκευτικές συνήθειες ή σε μία ηθική ευπρέπεια. Ο Χριστός, όμως, δεν ήλθε για να ιδρύσει μία καλύτερη ηθική, αλλά για να μεταμορφώσει τον άνθρωπο. Η Εκκλησία δεν προσφέρει απλώς αξίες ή μία ιδεολογία, αλλά προσφέρει την ίδια τη ζωή του Χριστού.
Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε ο Κύριος να μας αξιώσει να γίνουμε άνθρωποι μέσα από τους οποίους θα λάμπει η άκτιστος Χάρις του Θεού, ώστε οι συνάνθρωποί μας να βλέπουν στη ζωή μας το φως του Χριστού και να δοξάζουν την Παναγία Τριάδα.
