Μητρόπολη Χαλκίδος: Η αγάπη προς τον πλησίον αποτελεί το άλμα της καρδιάς

Η αλληλεγγύη δεν είναι μία επιδερμική υποστήριξη του άλλου, για να φανούμε ευγενείς και να προσφέρουμε στους εαυτούς μας το αίσθημα της ικανοποίησης ότι κάναμε το θρησκευτικό μας καθήκον. Η αλληλεγγύη προς τους συνανθρώπους μας ταυτίζεται με την αγάπη που οφείλουμε να εκδηλώνουμε ο ένας προς τον άλλο, όπως τη δίδαξε ο Χριστός, η προσωποποιημένη αγάπη του Θεού, ο Οποίος μας κάλεσε να αγαπήσουμε τον πλησίον «όπως τον εαυτό μας» (Ματθ. 19, 19). Η ανιδιοτελής αγάπη δεν μπορεί να είναι απόρροια εξαναγκασμού, σκοπιμότητας ή εγωιστικών κινήτρων, αλλά καρπός ελεύθερης θέλησης.

Είναι συγκλονιστική και συγχρόνως αφυπνιστική η διαπίστωση του Μεγάλου Βασιλείου για την παραθεώρηση της «φιλαδελφίας», της σήμερον αποκαλούμενης «αλληλεγγύης», γεγονός που οδηγεί στη στείρωση της αγάπης: «Ενώ, λοιπόν, εμείς λαμβάνουμε τα από του Θεού δώρα, δεν δίδουμε στους άλλους, ενώ επαινούμε την ευεργεσία, στερούμε αυτούς που έχουν ανάγκη. Ενώ είμαστε δούλοι και αποκτούμε την ελευθερία μας, δεν σπλαχνιζόμαστε τους συνδούλους μας. Ενώ πεινούμε και λαμβάνουμε την ευλογία της τροφής, περιφρονούμε τον φτωχό. Ενώ έχουμε πλούσιο χορηγό και ταμία μας τον Θεό, είμαστε φειδωλοί και αμέτοχοι στις ανάγκες των φτωχών. Γι’ αυτό και ο Θεός δεν ανοίγει το χέρι του, επειδή εμείς αποκλείσαμε την φιλαδελφία. Γι’ αυτό τα χωράφια είναι ξηρά, επειδή η αγάπη πάγωσε» (Ομιλία ρηθείσα εν λιμώ και αυχμώ, PG 31, 309).

Το πλοίο της ζωής μας το έχουμε φορτώσει με περιττά πράγματα. Μας λέει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος ότι θέλει εκφόρτιση. Όταν τα κύματα κτυπάνε το πλοίο και είναι φορτωμένο, ένα κάνει ο καπετάνιος, παίρνει το φορτίο και το ρίχνει στην θάλασσα και ξεφορτώνει το πλοίο και το πλοίο σώζεται από τα κύματα. Η ελεημοσύνη αυτό κάνει. Αποφορτίζει το βάρος. Μας απαλλάσσει από τα περιττά. Όταν ελεούμε, θα ελεηθούμε. Ο,τι δίνουμε, θα το απολαύσουμε πολλαπλάσιο.

Η ελεημοσύνη είναι η χρησιμότερη τέχνη, αφού μετατρέπει τον άνθρωπο σε θυσιαστήριο του Θεού, βοηθάει στην εξαφάνιση των πληγών της ψυχής μας και στην εξαφάνιση των αμαρτημάτων μας, μας κάνει όμοιους με τον Θεό, και όπως κατέβασε τον Θεό στην γη, έτσι μπορεί και ανεβάζει τον άνθρωπο στον ουρανό.

Η αγάπη στον πλησίον είναι το άλμα της καρδιάς, που μας κάνει να εξέλθουμε από τον εαυτό μας και που δημιουργεί δεσμούς συναντίληψης και κοινωνίας. Είναι δώρο, που δίνει νόημα στη ζωή μας. Το λίγο, αν το μοιραζόμαστε με αγάπη, δεν τελειώνει ποτέ, αλλά μεταμορφώνεται σε αποθεματικό ζωής και ευτυχίας.

Σ’ αυτά τα πλαίσια η Ιερά Μητρόπολη Χαλκίδος δεν είναι ένας θεσμός που μιλά για την αγάπη, είναι ένας θεσμός που τη ζει. Μέσα από τα Ιδρύματά της, Ορφανοτροφείο και Γηροκομεία, τις Σχολές Γονέων, τις Κατασκηνώσεις, όπου στοργικά φιλοξενούνται όχι μόνο μαθητές και μαθήτριες αλλά και πολλές ιδιαίτερες ομάδες παιδιών στηρίζοντας έτσι το δύσκολο ρόλο των γονέων τους, Κατηχητικά Σχολεία και Νεανικές Συντροφιές, Κέντρο Στηρίξεως της Οικογένειας (Κ.Ε.Σ.Ο.), Χορωδίες, Βιωματικές δράσεις και συνέδρια, ομιλίες, καθημερινές ραδιοφωνικές εκπομπές από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς μας Μητροπόλεως, στήριξη των πολυτέκνων, των  άγαμων ή χηρών μητέρων, των οικονομικά αδύναμων οικογενειών, την παροχή υλικής βοήθειας, όπου χρειάζεται, σε χρήματα, τρόφιμα, ρουχισμό και φάρμακα μέσα από το Γενικό Φιλόπτωχο Ταμείο, τα κατά τόπους Ενοριακά Φιλόπτωχα, τις Τράπεζες τροφίμων και ενδυμάτων και τα συσσίτια των ενοριών. Όλα αυτά δεν είναι απλώς δομές. Είναι τόποι όπου η αγάπη παίρνει σάρκα και οστά. Είναι χέρια που σε αγκαλιάζουν όταν νιώθεις μόνος. Είναι φωνές που σου λένε: «Είσαι σημαντικός. Σε βλέπουμε. Σε αγαπάμε».

Αξίζει να σημειωθεί ότι στα πρόσωπα των ανθρώπων, που αποτελούν το έμμισθο προσωπικό των παραπάνω τομέων προσφοράς και στους εθελοντές και δωρητές τους διακρίνονται όχι απλώς υπάλληλοι και ευκαιριακοί συνεργάτες, αλλά άνθρωποι που υπηρετούν με ταπείνωση και προσφέρουν με αγνή ανιδιοτέλεια. Άνθρωποι που η αγάπη τους για τον Θεό γίνεται αγάπη για τον συνάνθρωπο. Άνθρωποι που μεταμορφώνουν την πίστη σε έργο, την προσευχή σε προσφορά, τον λόγο σε πράξη. Είναι εκείνοι που μας διδάσκουν ότι πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει μια ξεχωριστή ιστορία. Υπάρχει ένας άνθρωπος με όνειρα που σπάσανε, με ελπίδες που λύγισαν, με καρδιά που πονά. Και η φιλανθρωπική διακονία δεν είναι ένα ταμειακό γινόμενο, είναι η γέφυρα που συνδέει, κάθε άνθρωπο που χρειάζεται βοήθεια, ξανά με τη ζωή, με την αξιοπρέπειά του, με την ελπίδα.

Η τοπική Εκκλησία βαδίζει τον δρόμο της αγάπης που δεν γνωρίζει όρια. Μαθαίνει και διδάσκει ότι η Εκκλησία δεν είναι ένας κλειστός κύκλος που αγκαλιάζει μόνο «τους δικούς της». Είναι μια ανοιχτή αγκαλιά για όποιον πονά, για όποιον έχει ανάγκη, για όποιον νιώθει μόνος.

Για να προσφέρει κάποιος με την καρδιά του, πρέπει να ξέρει ότι η προσφορά του δεν θα πάει χαμένη. Πρέπει να είναι βέβαιος ότι κάθε ευρώ, κάθε τρόφιμο, κάθε είδους προσφορά και βοήθεια θα φτάσει σε όποιον έχει πραγματικά ανάγκη. Η διαφάνεια είναι σεβασμός προς όσους προσφέρουν και προς όσους λαμβάνουν. Χωρίς εμπιστοσύνη, η φιλανθρωπία δεν μπορεί να υπάρξει. Η διαφάνεια και η λογοδοσία δεν είναι «τυπική διαδικασία». Είναι ηθική υποχρέωση. Είναι ο τρόπος να δείξεις ότι σέβεσαι την προσφορά του άλλου και την αξιοπρέπεια όσων βοηθάς.

ΤΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΝΙΣΧΥΘΗΚΑΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΤΟ 2025

Η Ιερά Μητρόπολη Χαλκίδος ενημερώνει, καθώς πρέπει, κάθε πιστό που επιθυμεί να γνωρίζει ότι, κατά το οικονομικό έτος 2025 διέθεσε, συνολικά το ποσό των 2.444.276,08 €, το οποίο υποδιαιρείται όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Ορθόδοξη Αλήθεια”