Μην αφήσεις κανένα και τίποτα να σε απογοητεύσει.
Η ταυτότητα σου δεν βρίσκετε στο χθες αλλά στο αύριο σου.
Ο άνθρωπος όπως τον βλέπει ο Χριστός δεν εξαντλείται στις πράξεις του.
Σήμερα μπορεί να κατάφερες κάτι, αύριο να τα κάνεις όλα χάλια και μεθαύριο εξαίσια.
Κάτι που εχθές δεν κατάφερες μπορεί αύριο να το επιτύχεις.
Σήμερα στις 8 το βράδυ μπορεί να είσαι κλέφτης και το πρωί στις 11 άγιος.
Ποιος μπορεί να γνωρίζει το μέγεθος της μετάνοιας ενός ανθρώπου;
Στο πρόσωπο της πόρνης όλοι έβλεπαν ένα σκουπίδι, ο Χριστός είδε μια Αγία.
Στο ληστή πάντες έβλεπαν ένα κακούργο, ο Χριστός τον πρώτο κάτοικο του Παραδείσου.
Αυτό σημαίνει ότι για τους νόμους και την ηθική του κόσμου μπορεί να είμαστε ένα τεράστιο λάθος για τον Χριστό ένα μεγάλο θαύμα.
Για τον κόσμο ίσως τελειωμένοι για τον Χριστό ατελεύτητοι μέσα στο Φως της Αγάπης Του.
Ο άνθρωπος δεν είναι το χθες του. Ούτε καν το σήμερα του.
Δεν είναι αυτό που έκανε αλλά εκείνο που μπορεί να γίνει.
Ας σηκώσει πρώτος το χέρι που δεν έκανε λάθη και μάλιστα μεγάλα.
Εγώ ομολογώ ότι έχω κάνει μεγάλη λάθη και μεγάλες αμαρτίες.
Δεν με φοβίζει όμως αυτό. Το περίμενα. Το ήξερα ότι θα πέσω.
Ο λόξιγκας της ψυχής μου είναι η αμαρτία μου.
Δεν με φοβίζουν όμως οι πτώσεις μου γιατί ποτέ δεν πίστεψα στις αρετές μου.
Ποτέ δεν πίστεψα στα κατορθώματα μου, στις επιτυχίες μου, στα παλαμάκια του κόσμου, στην δόξα και τις τιμές, ποτέ δεν πίστεψα ότι είμαι ένας υπέροχος καταφερτζής της ζωής.
Τίποτες από αυτά δεν ήμουν.
Ένα τραύμα που αιμορραγούσε ήμουν πάντα.
Μια κραυγή φόβου και θανάτου.
Ένα ραγισμένο πλάσμα που έλεγα «άντε και σήμερα να την βγάλουμε την μέρα…».
Κι ας έλαμψαν πολλές φορές τα φώτα στην σκηνή
στο κατέβασμα ήμουν πάντα μόνος.
Ήξερα πόσο ρευστά είναι όλα, πόσο εύθραυστα και φευγαλέα.
Γι αυτό ποτέ δεν απογοητεύθηκα γιατί δεν γοητεύθηκα από τις αρετές μου.
Ήλπιζα πάντα στο Έλεος Του.
Ήξερα ότι η μεγαλύτερη αμαρτία μου ήταν μια σταγόνα στο ωκεανό της Αγάπης Του.
π.λιβυος
Πηγή: Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πολιούχου Περάματος – Αττικής
