Την Παρασκευή 2 Αυγούστου το απόγευμα ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό και στη Μεγάλη Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου και κήρυξε το θείο λόγο στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αλεξανδρείας.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας
«Μαρία δε την αγαθήν μερίδα εξελέξατο, ήτις ουκ αφαιρεθήσεται απ᾽ αυτής».
Δεύτερη Παράκληση του Δεκαπενταυγούστου και στο ευαγγελικό ανάγνωσμα που ακούσαμε προηγουμένως, ο ιερός ευαγγελιστής Λουκάς μας περιγράφει την επίσκεψη του Ιησού στην οικία δύο αδελφών, της Μάρθας και της Μαρίας.
Δύο αδελφές, διαφορετικές μεταξύ τους, που εκπροσωπούν τις διαφορετικές τάσεις και συμπεριφορές των ανθρώπων. Η μία «μεριμνά και τυρβάζη περί πολλά», την απασχολούν πολλά και φροντίζει για πολλά, γήινα και υλικά, όχι αμαρτωλά ή αντίθετα προς το θέλημα του Θεού, τα οποία όμως την αποσπούν από τα ουσιαστικά, από τα πνευματικά, τα σωτήρια και ουράνια.
Η Μαρία αντίθετα ασχολείται με αυτά και αφοσιώνεται σε αυτά. Την βλέπουμε καθισμένη δίπλα στον Χριστό να ακούει τον λόγο του, αλλά και τον θείο έπαινό του για την επιλογή της. «Μαρία δε την αγαθήν μερίδα εξελέξατο, ήτις ουκ αφαιρεθήσεται απ᾽ αυτής». Η Μαρία επέλεξε την αγαθή μερίδα και κανείς δεν θα την αφαιρέσει από αυτήν.
Ο λόγος του Κυρίου για την Μαρία δεν ισχύει μόνο γι᾽ αυτήν. Ισχύει κατά μείζονα λόγο για την Παναγία Μητέρα του, τη θεόπαιδα Μαριάμ, την Υπεραγία Θεοτόκο, την οποία τιμήσαμε και απόψε, ψάλλοντας τον Μεγάλο Παρακλητικό της Κανόνα.
Γιατί τι άλλο έκανε η Παναγία Παρθένος παρά να επιλέξει την αγαθή μερίδα από τα πρώτα χρόνια της ζωής της;
Τριετίζουσα την παρέδωσαν οι ευσεβείς γονείς της στον ναό του Θεού και εκεί παρέμεινε στα Άγια των Αγίων, μελετώντας και προσευχόμενη, χωρίς να μπορούν οι φροντίδες και οι μέριμνες του κόσμου, όλες αυτές που απορροφούν τον νου και την ψυχή του ανθρώπου και τον παρασύρουν, να αποσπάσουν από το έργο της και να απομακρύνουν από τον Θεό.
Και μετά τον ναό του Θεού, όπου παρέμεινε μέχρι να φθάσει η Υπεραγία Θεοτόκος στην κατάλληλη ηλικία, έγινε η ίδια ναός του Θεού, αφού αξιώθηκε με τη συγκατάθεσή της στο σχέδιο του Θεού, που της εκόμισε ο αρχάγγελος Γαβριήλ, να χωρέσει στα σπλάγχνα της τον Υιό και Λόγο του Θεού, τον σωτήρα και λυτρωτή των ανθρώπων, στον οποίο αφοσιώθηκε αποκλειστικά.
Και όταν ο Κύριός μας αναλήφθηκε, η Παναγία Μητέρα του αφοσιώθηκε στην προσευχή, συνομιλώντας δι᾽ αυτής με τον Υιό και Θεό της, μέχρι να τον συναντήσει και πάλι στους ουρανούς, όπου παρακάθηται εκ δεξιών του θρόνου της δόξης του, και απολαμβάνει την αγαθή μερίδα στην πληρότητά της.
Το παράδειγμα της Μαρίας της ευαγγελικής περικοπής που ακούσαμε, κυρίως όμως το παράδειγμα της Υπεραγίας Θεοτόκου, την οποία υμνήσαμε και παρακαλέσαμε απόψε, ας μας παρακινήσουν να ελέγξουμε τη ζωή μας, τη στάση μας και τις επιλογές μας. Ας μας παρακινήσουν να ελέγξουμε γιατί ενδιαφερόμαστε και γιατί φροντίζουμε στη ζωή μας. Είμαστε σαν τη Μάρθα, η οποία ήταν βυθισμένη στις μέριμνες και τις φροντίδες του κόσμου και στερούσε από τον εαυτό της τις ευκαιρίες να ακούσει τον λόγο του Κυρίου και να τον πλησιάσει; Ή είμαστε σαν τη Μαρία και σαν την Παναγία Μητέρα του Κυρίου μας, η οποία ποθούσε να βρίσκεται κοντά του, ήθελε να τον ακούει, αδιαφορώντας για όλα όσα συνέβαιναν γύρω της;
Αν αξιολογήσουμε τις επιλογές της ζωής, αν αξιολογήσουμε τις προτιμήσεις μας, δεν θα δυσκολευθούμε να κατανοήσουμε ότι τα περισσότερα από εκείνα που μας απασχολούν και μας κάνουν να αγωνιούμε και να ανησυχούμε στη ζωή μας, είναι προσωρινά και μάταια. Και αν αφοσιωθούμε σε αυτά, είναι προφανές ότι μπορεί είτε να μην τα επιτύχουμε είτε, ακόμη και αν τα επιτύχουμε, θα έχουμε χάσει το σημαντικότερο. Θα έχουμε χάσει τη ζωή μας, και την παρούσα και τη μέλλουσα. Διότι η μέλλουσα ζωή είναι το σπουδαιότερο πράγμα που μπορούμε να επιθυμήσουμε και να επιδιώξουμε, είναι η αγαθή μερίδα, η οποία μας αναμένει, εφόσον βεβαίως αγωνισθούμε γι’ αυτήν και προσπαθήσουμε να την επιτύχουμε.
Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Μαρίας του ευαγγελίου αλλά πολύ περισσότερο της Κυρίας Θεοτόκου, και ας επιλέξουμε την αγαθή μερίδα που έχουμε ανάγκη, προσπαθώντας να καλλιεργήσουμε την ψυχή μας με την υπακοή στο θέλημα του Θεού, με τη μελέτη του θείου λόγου και με την προσευχή, ώστε να αξιωθούμε και εμείς διά πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου του θείου επαίνου και της ουρανίου μερίδος που έχει ετοιμάσει ο Υιός της για μας.
