Το μοναστήρι στη Νέα Μάκρη όπου έβρισκε καταφύγιο πλήθος ασκητών και μοναχών και τα θαυμαστά γεγονότα του Αγίου που αφηγούνται προσκυνητές
75 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ
Από τον ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΣΠΥΡΟΥ
Στις 5 Μαΐου εορτάζει ένα από τα πιο σημαντικά θρησκευτικά κέντρα της Αττικής, το οποίο ενσαρκώνει τη βαθιά πίστη και την ιστορική συνέχεια της Ορθοδοξίας στην Ελλάδα.
Πρόκειται για την Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη. Η Μονή, η οποία βρίσκεται στο όρος των Αμώμων (βουνό των καθαρών), Πεντελικό Όρος, στη περιοχή της Ξυλοκέριζας, έχει μια μακραίωνη ιστορία που ξεκινά από τον 10ο αιώνα. Στα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της, φιλοξενούσε πλήθος ασκητών και μοναχών που έβρισκαν καταφύγιο στις απόμερες περιοχές του βουνού, αναζητώντας πνευματική ηρεμία και αφοσίωση. Η Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ήταν αρχικά ανδρική και με το όνομα «Γενέσιον της Θεοτόκου», ενώ από το 1576 είχε αναγνωριστεί ως Πατριαρχική Σταυροπηγιακή Μονή.
Η ανασύστασή της ως γυναικεία Μονή το 1945, από την αείμνηστη Καθηγουμένη Μακαρία (Δεσύπρη), υπήρξε καθοριστική για την πνευματική της αναγέννηση. Η ίδια η Μοναχή Μακαρία, ύστερα από μια σειρά θαυμαστών γεγονότων, συνέδεσε το όνομα της Μονής με τον Άγιο Εφραίμ.
Ήταν πρωί της 3ης Ιανουαρίου 1950, όταν η Γερόντισσα Μακαρία, ακολουθώντας μια εσωτερική παρότρυνση, ξεκίνησε να σκάβει σ’ ένα σημείο εντός του παλαιού μοναστηριού. Η ίδια είχε βεβαία πίστη πως κάτω από τα χαλάσματα εκείνου του κελιού, που κάποτε ανήκε σε μοναχό, κρυβόταν κάτι πολύτιμο και ιερό. Όπως αργότερα κατέγραψε σε μαρτυρία της, ο εργάτης που τη βοηθούσε αρνήθηκε αρχικά να σκάψει στο σημείο που του υπεδείκνυε. Προσπάθησε αλλού, αλλά συνεχώς συναντούσε βράχους. Στο τέλος, υποχώρησε και επέστρεψε στο σημείο που εκείνη υποδείκνυε, δίπλα σε ένα μισογκρεμισμένο τζάκι, με τρεις θυρίδες και έναν παλαιό τοίχο – όλα δείγματα πως εκεί κάποτε υπήρξε κελί. Καθώς καθάρισαν τον χώρο, ο εργάτης άρχισε να σκάβει νευρικά, με τη Γερόντισσα να τον προτρέπει να προσέχει, μην κάνει ζημιά. Σε κάποιο σημείο, τον προειδοποίησε: «Πρόσεχε μήπως είναι και κανείς θαμμένος εκεί».
Εκείνος της απάντησε, σχεδόν ειρωνικά: «Νομίζεις θα είναι αλήθεια αυτό που έχεις στο νου σου;». Η απάντησή της ήταν ήσυχη, αλλά απόλυτη: «Ήμουν τόσο βέβαιη, σαν να τον έβλεπα». Σκάβοντας σε βάθος περίπου 1,70 μέτρων, ο κασμάς χτύπησε πρώτα το κεφάλι ενός ανθρώπου. Εκείνη τη στιγμή, μια ανεξήγητη, άρρητη ευωδία γέμισε την ατμόσφαιρα. Ο εργάτης έχασε το χρώμα του, πάγωσε, και δεν μπορούσε να μιλήσει. Η Γερόντισσα του ζήτησε να την αφήσει μόνη. Όταν εκείνος απομακρύνθηκε, εκείνη γονάτισε με δέος και ασπάστηκε το σκήνωμα. «Αισθάνθηκα βαθιά μέσα μου την έκταση του μαρτυρίου του», θα γράψει αργότερα. Το ράσο του, σημάδι της ιερατικής του ιδιότητας, ήταν άθικτο.
ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΑΡΙΑ
Λίγες μέρες αργότερα, ένα ακόμα συγκλονιστικό γεγονός ήρθε να επιβεβαιώσει το θαύμα: ενώ η Γερόντισσα διάβαζε μόνη της τον Εσπερινό, άκουσε βαριά βήματα στην αυλή. Γυρίζοντας, αντίκρισε έναν μοναχό, ψηλό, αδύνατο, με μαύρα, ελαφρώς σγουρά γένια. Της είπε μόνο: «Σ’ ευχαριστώ πολύ. Ονομάζομαι Εφραίμ», και αμέσως εξαφανίστηκε. Από τότε, η 3η Ιανουαρίου έχει καθιερωθεί ως ημέρα τιμής της θαυμαστής ευρέσεως των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Εφραίμ, ενώ η 5η Μαΐου, ημέρα του μαρτυρικού του τέλους, εορτάζεται με κατάνυξη από χιλιάδες προσκυνητές που συρρέουν στην Ιερά Μονή, εκεί όπου όλα ξεκίνησαν.
Πέρυσι, η φήμη της Ιεράς Μονής Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Αγίου Εφραίμ ξεπέρασε τα σύνορα της Ελλάδας, ταξιδεύοντας στα πέρατα της Οικουμένης. Χιλιάδες πιστοί εξέφρασαν ένα διαχρονικό αίτημα που πλέον παίρνει σάρκα και οστά: η επίσημη αγιοκατάταξη της μακαριστής Γερόντισσας Μακαρίας. Ο σχετικός φάκελος, -τον οποίο αποκλειστικά είχε δημοσιεύσει τότε η «Ορθόδοξη Αλήθεια»- κατατέθηκε στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, σηματοδοτώντας μια ιστορική εξέλιξη για τη Μονή και την Ορθοδοξία.
ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Μια μητέρα, θέλοντας να εκφράσει τη βαθιά ευγνωμοσύνη της προς τον Θεό και τον Άγιο Εφραίμ, περιγράφει την εμπειρία της με συγκλονιστικό τρόπο. Επρόκειτο να γεννήσει στις 29 Δεκεμβρίου 2001, όμως ο τοκετός καθυστέρησε. Στις 2 Ιανουαρίου 2002 ένιωσε πόνους και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου περίμενε για ώρες, καθώς ο γιατρός της απουσίαζε. Γέννησε την επομένη, στις 3 Ιανουαρίου, την ημέρα εύρεσης των λειψάνων του Αγίου Εφραίμ. Το παιδί γεννήθηκε σε κρίσιμη κατάσταση, με έλλειψη οξυγόνου, σπασμούς και σοβαρές βλάβες.
Οι γιατροί ήταν απαισιόδοξοι, προβλέποντας είτε τον θάνατο είτε μόνιμη αναπηρία. Η οικογένεια στράφηκε στην προσευχή. Παρακαλούσαν τον Θεό και τον Άγιο Εφραίμ να σώσουν το παιδί. Σε όλη τη διάρκεια της δοκιμασίας, σημειώθηκαν φανερώσεις του Αγίου: σε όνειρα, σε σημάδια, με μυστήρια χτυπήματα και ευωδία λιβανιού στο σπίτι. Δεκατρείς ημέρες αργότερα, το εγκεφαλογράφημα έδειξε πλήρη αποκατάσταση. Οι γιατροί μιλούσαν για ανεξήγητο φαινόμενο. «Ελάτε να δείτε το θαύμα του αιώνα», είπε χαρακτηριστικά μια καθηγήτρια στους συναδέλφους της. Σήμερα, το παιδί ζει με μια ήπια απώλεια ακοής -τη μοναδική υπενθύμιση μιας δοκιμασίας που κατέληξε σε ένα ζωντανό θαύμα πίστης και ελπίδας.
ΕΙΔΕ ΕΝΑΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΜΟΝΑΧΟ ΜΕ ΡΑΣΟ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟ ΣΤΟ ΜΕΤΩΠΟ
Ένα απόγευμα στην Ομόνοια, ένας οδηγός ταξί μετέφερε έναν νεαρό επιβάτη, ο οποίος του αποκάλυψε πως ήταν πρώην χρήστης ναρκωτικών. Ονομάζεται Παύλος και, όπως είπε, ήταν καθαρός για δύο μήνες, κάτι που δεν απέδωσε σε προσωπική δύναμη, αλλά στη βοήθεια του Θεού και του Αγίου Εφραίμ. Μεγάλωσε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εθίστηκε στα ναρκωτικά από μικρή ηλικία. Όταν έφτασε σε αδιέξοδο, έκανε απόπειρα αυτοκτονίας, οδηγώντας με μεγάλη ταχύτητα σε σημείο γνωστό για θανατηφόρα τροχαία. Βγήκε σχεδόν αλώβητος. Λίγες ημέρες μετά, επιχείρησε να αυτοκτονήσει ξανά με υπερβολική δόση. Τότε, όπως περιέγραψε, είδε έναν άγνωστο μοναχό με ράσο και σταυρό στο μέτωπο, ο οποίος του είπε ότι θα σωθεί και να τον επισκεφθεί όταν επιστρέψει στην Ελλάδα. Του συστήθηκε ως «Εφραίμ». Έπειτα από αυτό το γεγονός, αποφάσισε να επιστρέψει στην Αθήνα. Εξομολογήθηκε, κοινώνησε και όταν επισκέφθηκε τη Μονή στη Νέα Μάκρη, αναγνώρισε στην εικόνα του Αγίου Εφραίμ τον άνθρωπο που είδε σε εκείνη τη στιγμή κρίσης.
