Το πρωί της Παρασκευής, 26ης Ιουνίου, στον Χώρο Τεχνών του Δήμου Βεροίας πραγματοποιήθηκε η έναρξη των εργασιών του 32ου Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου των ΛΒ’ Παυλείων με θέμα: «Ο Απόστολος Παύλος και το Βάπτισμα», με την παρουσία εκπροσώπων των πρεσβυγενών και νεωτέρων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών.
Στην αρχή χορός ιεροψαλτών, υπό τη διεύθυνση του Μουσικολογιωτάτου Πρωτ. Αθανασίου Νίκου, έψαλε βυζαντινούς ύμνους προς τιμήν του ιδρυτού της τοπικής Εκκλησίας, Αποστόλου Παύλου, και στη συνέχεια ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Δημήτριος Μπακλαγής καλωσόρισε τους εκλεκτούς προσκεκλημένους και τους συνέδρους στη Βέροια.
Ακολούθησε η ανάγνωση των μηνυμάτων του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου από τον Μητροπολίτη Σουηδίας κ. Κλεόπα, του Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ.κ. Θεοδώρου από τον Επίσκοπο Μαρεώτιδος κ. Δαμασκηνό και του Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου του Γ´ από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ναζαρέτ κ. Κυριακό. Τα μηνύματα των υπολοίπων Μακαριωτάτων Προκαθημένων θα αναγνωσθούν στις επόμενες συνεδρίες.
Στη συνέχεια απηύθυναν χαιρετισμό ο Αντιπεριφερειάρχης Ημαθίας κ. Κωνσταντίνος Καλαϊτζίδης, ο Δήμαρχος Βεροίας κ. Κωνσταντίνος Βοργιαζίδης, ο Πρωτ. Αθανάσιος Γκίκας, Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. ο κ. Απόστολος Κραλίδης Πρόεδρος του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού πολιτισμού της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., ο κ. Βασίλειος Τζέρμπος Επ. Καθηγητής εκ μέρους της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. και εκ μέρους της Επιστημονικής Επιτροπής των Παυλείων ο Πρόεδρος κ. Χαράλαμπος Ατματζίδης, Ομ. Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ.
Τέλος, στο βήμα ανήλθε ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε την έναρξη των εργασιών του 32ου Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου.
Πρόεδρος της πρώτης Συνεδρίας ήταν ο Πρωτ. Αθανάσιος Γκίκας, Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. και εισηγητές ο Ομοτ. Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. κ. Χαράλαμπος Ατματζίδης, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Ο Απόστολος Παύλος, τό βάπτισμα στον αρχέγονο χριστιανισμό και η διαχρονική επιτελεστική του λειτουργία», και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος, ο οποίος μίλησε με θέμα: «Βάπτισμα εν ύδατι και βάπτισμα εν Πνεύματι Αγίῳ».
Το επιστημονικό Συνέδριο και τις εκδηλώσεις των ΛΒ´ Παυλείων τιμούν με την παρουσία τους οι: Μητροπολίτης Σουηδίας καί πάσης Σκανδιναυΐας κ. ΚΛΕΟΠΑΣ (Οικουμενικό Πατριαρχείο), Επίσκοπος Μαρεώτιδος κ. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας), Μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως κ. ΝΗΦΩΝ (Πατριαρχείο Αντιοχείας),Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. ΚΥΡΙΑΚΟΣ (Πατριαρχείο Ιεροσολύμων), Θεοφ. Επίσκοπος Λίπγιαν κ. ΔΟΣΙΘΕΟΣ (Πατριαρχείο Σερβίας), Επίσκοπος Σεβερίνου και Στρεχαΐας κ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ (Πατριαρχείο Ρουμανίας), Μητροπολίτης Νευροκοπίου κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ (Πατριαρχείο Βουλγαρίας), Θεοφ. Επίσκοπος Αγαράκ Τσάλκης κ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ (Πατριαρχείο Γεωργίας), ΑΙδ. Πρωτοπρεσβύτερος Αθανάσιος ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ (Εκκλησία της Κύπρου)Μητροπολίτης Μεσσογαίας καΙ Λαυρεωτικής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ και Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης καί Πλαταμώνος κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ (Εκκλησία της Ελλάδος), Ελλογιμ. Καθηγητής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ BETLEJKO (Εκκλησία της Πολωνίας) και Μητροπολίτης Αργυροκάστρου κ. ΝΑΘΑΝΑΗΛ (Εκκλησία της Αλβανίας).
Ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων κηρύττοντας την έναρξη των εργασιών του 32ου Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου ανέφερε μεταξύ άλλων:
«Καί εὐθέως ἀπέπεσον ἀπό τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ὡσεί λεπίδες, ἀνέβλεψέ τε, καί ἀναστάς ἐβαπτίσθη, καί λαβών τροφήν ἐνίσχυσεν» (Πραξ. 9.18)
Ἕνα συμβάν στή Δαμασκό μᾶς περιγράφει ὁ συγγραφέας τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων, ὁ ἱερός εὐαγγελιστής Λουκᾶς. Ἕνα συμβάν τό ὁποῖο δέν ὑπῆρξε ἀποφασιστικῆς σημασίας μόνο γι᾽ αὐτόν πού τό ἔζησε ἀλλά καί γιά τή διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου στόν κόσμο. Διότι ὁ ἄνθρωπος στόν ὁποῖο ἀναφέρεται ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν Σαῦλο, τόν νεαρό «ζηλωτή τῶν πατρικῶν παραδόσεων» (Γαλ. 1.14) καί «κατά ζῆλον διώκοντα τήν Ἐκκλησίαν» (Φιλ. 3.6), ὁ ὁποῖος ὅμως ἦταν προορισμένος ἀπό τόν Χριστό νά γίνει «σκεῦος ἐκλογῆς … τοῦ βαστάσαι τό ὄνομα» τοῦ Χριστοῦ «ἐνώπιον ἐθνῶν τε καί βασιλέων υἱῶν τε Ἰσραήλ» (Πραξ. 9.15).
Εἶναι ὁ Σαῦλος, ὁ ὁποῖος στόν δρόμο πρός τή Δαμασκό ἀκούει τή φωνή τοῦ Χριστοῦ: «ἐγώ εἰμί Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος, ὅν σύ διώκεις», καί αἰσθάνεται οὐράνιο φῶς νά τόν περιβάλλει καί νά τυφλώνει τά χοϊκά του μάτια.
Τά μάτια του κλείνουν, γιά νά μπορέσει νά δεῖ τό θαῦμα, γιά νά δεῖ τόν Χριστό, ὁ ὁποῖος τόν καλεῖ διά τοῦ Ἀνανίου νά βαπτισθεῖ καί νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τίς ἁμαρτίες του, ἐπικαλούμενος τό ὄνομα τοῦ Κυρίου.
«Καί ἀναστάς ἐβαπτίσθη» ὁ μέγας ἀπόστολος, σημειώνει ὁ ἱερός συγγραφέας τῶν Πράξεων, καί ἔγινε ἔτσι ὁ πρῶτος ἀπόστολος ὁ ὁποῖος βαπτίσθηκε στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ.
Τό «ἀναστάς» πού ἐπιλέγει ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς δέν δηλώνει μόνο τή σωματική κίνηση τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου, πού σηκώνεται, ἐνῶ μέχρι τή στιγμή ἐκείνη δέν μποροῦσε νά περπατήσει, καθώς δέν ἔβλεπε, ἀλλά καί τήν ψυχική ἀνάσταση τοῦ διώκτου Σαύλου, ὁ ὁποῖος νεκρώνοντας μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ τόν παλαιό ἄνθρωπο, γίνεται γνήσιος ζηλωτής τοῦ Χριστοῦ, γίνεται διαπρύσιος κήρυκας τοῦ Εὐαγγελίου του καί δέν παύει νά διακηρύσσει, ἀκόμη καί ὅταν εὑρίσκεται φυλακισμένος, ὅτι «εἷς Κύριος, μία πίστις, ἕν βάπτισμα» (Ἐφεσ. 4.5).
Ἡ ἄμεση σχέση τοῦ βαπτίσματος μέ τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, τήν ὁποία ἐπανειλημμένα τονίζει καί ἀναδεικνύει ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος, δέν ἀποκλίνει ἀπό τήν ἐντολή τοῦ Κυρίου πρός τούς μαθητές του «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη βαπτίζοντες αὐτούς εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Ματθ. 28.29).
Ὁ ἀληθινός Θεός εἶναι Τριαδικός, καί ὁ ἐνανθρωπήσας Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι τό δεύτερο πρόσωπο αὐτῆς τῆς Τριάδος, τό ὁποῖο φανέρωσε τόν Πατέρα στούς ἀνθρώπους, κατά τόν λόγο του «ἐφανέρωσά σου τό ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις» (Ἰω. 17.6), ἀλλά καί ἐκεῖνο διά τοῦ ὁποίου ὁ Θεός-Πατέρας ἔστειλε τό τρίτο πρόσωπο τῆς Παναγίας Τριάδος, τό Ἅγιο Πνεῦμα, στόν κόσμο: «ὅταν δέ ἔλθῃ ὁ Παράκλητος, ὅν ἐγώ πέμψω ὑμῖν παρά τοῦ Πατρός … Ἐκεῖνος μαρτυρήσει περί ἐμοῦ» (Ἰω. 15.26).
Ἐπειδή ὅμως «οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενί ἡ σωτηρία, οὐδέ γάρ ὄνομα ἐστίν ἕτερον … ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς (Πραξ. 4.12), σύμφωνα μέ τόν ἕτερο πρωτοκορυφαῖο, τόν ἀπόστολο Πέτρο, εἶναι ἀπόλυτα φυσικό ὅτι τό βάπτισμα, τό ὁποῖο ἀποτελεῖ τήν προϋπόθεση τῆς εἰσόδου τοῦ ἀνθρώπου στήν Ἐκκλησία, τῆς ἑνώσεώς του δηλαδή μέ τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, καί κατ᾽ ἐπέκταση τήν προϋπόθεση τῆς σωτηρίας, συνδέεται ἄρρηκτα μέ τό θεανδρικό πρόσωπο τοῦ «σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ» (2 Τιμ. 1.10), τή ζωή, τόν θάνατο καί τήν ἀνάστασή του.
Καί καθώς ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου θά ἦταν ἀδύνατη καί ἀνέφικτη χωρίς τόν θάνατο καί τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, γι᾽ αὐτό καί ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος παρουσιάζει τό βάπτισμα ὡς μετοχή τοῦ βαπτιζομένου στόν θάνατο τοῦ Χριστοῦ, γράφοντας πρός τούς χριστιανούς τῆς Ρώμης: «ὅσοι ἐβαπτίσθημεν εἰς Χριστόν, εἰς τόν θάνατον αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν».
Καί ἐξηγεῖ τόν λόγο αὐτῆς τῆς σχέσεως, λέγοντας: «συνετάφημεν οὖν αὐτῷ διά τοῦ βαπτίσματος εἰς τόν θάνατον, ἵνα ὥσπερ ἠγέρθη Χριστός ἐκ νεκρῶν διά τῆς δόξης τοῦ Πατρός, οὕτως καί ἡμεῖς ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν» (Ρωμ. 6.3-4).
Τό ὕδωρ τοῦ βαπτίσματος συμβολίζει γιά τόν οὐρανοβάμονα ἀπόστολο Παῦλο τόν τάφο καί τόν θάνατο τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου καί τῶν ἁμαρτιῶν του, τίς ὁποῖες «ἀπολούει» ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ. «Συνταφέντες αὐτῷ», δηλαδή τῷ Χριστῷ, γράφει καί πάλι ὁ ἀπόστολος Παῦλος πρός τούς χριστιανούς τῶν Κολοσσῶν, «ἐν τῷ βαπτισμῷ, ἐν ᾧ καί συνηγέρθητε διά τῆς πίστεως τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐγείραντος αὐτόν ἐκ νεκρῶν καί ὑμᾶς νεκρούς ὄντας τοῖς παραπτώμασιν» (Κολ. 2.12-13).
Δέν παραλείπει ἀκόμη νά τονίσει ὁ ἀπόστολος ὅτι τό βάπτισμα δέν σηματοδοτεῖ μόνο τή νέκρωση τῶν ἁμαρτιῶν καί τήν ἀναγέννηση τοῦ «καινοῦ» ἀνθρώπου, ἀλλά τό συνδέει καί μέ τήν ἕνωσή του μέ τόν Χριστό καί κατ᾽ ἐπέκταση μέ τήν υἱοθεσία ἀπό τόν Θεό.
Δέν πρόκειται, δηλαδή, γιά μία «ἀπρόσωπη» σωτηρία, ἀλλά γιά μία ἐν Χριστῷ σωτηρία, ἡ ὁποία ἐξελίσσεται σέ αὐτό πού ὁ ἴδιος, ὁ βαπτισθείς ἀπόστολος Παῦλος, ὁμολογεῖ γιά τόν ἑαυτό του λέγοντας: «ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός» (Γαλ. 2.20).
Μέ αὐτή τήν ἔννοια θά πρέπει νά κατανοήσουμε καί τήν πιό γνωστή διακήρυξη τοῦ ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν καί ἀποστόλου τῶν Βεροιέων Παύλου, «Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε», διότι «πάντες γάρ υἱοί Θεοῦ ἐστέ διά τῆς πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Γαλ. 3.26-27).
Σέ αὐτόν ἄλλωστε τόν μέγα ἀπόστολο καί ἱδρυτή τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας ἀφιερώνουμε εὐλαβῶς, μαζί μέ ὅλο τόν κύκλο τῶν ΛΒ´ Παυλείων, καί τό ΛΒ´ Διεθνές Ἐπιστημονικό μας Συνέδριο πού ἀρχίζει σήμερα καί ἔχει ὡς θέμα «Ὁ ἀπόστολος Παῦλος καί τό βάπτισμα».
Θά ἤθελα αὐτή τήν ὥρα καί πρίν νά κηρύξω τήν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν τοῦ ΛΒ´ Διεθνοῦς Ἐπιστημονικοῦ Συνεδρίου τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως πρός τιμήν τοῦ μεγίστου ἐν ἀποστόλοις ἀποστόλου Παύλου, νά ἐκφράσω τίς θερμότατες εὐχαριστίες καί τήν ἄπειρη εὐγνωμοσύνη μου πρός τόν Παναγιώτατο Οἰκουμενικό μας Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο, καί πρός τούς Προκαθημένους τῶν πρεσβυγενῶν καί νεωτέρων Πατριαρχείων καί τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν πού τιμοῦν τό Συνέδριό μας καί τίς λατρευτικές ἐκδηλώσεις τῶν ΛΒ´ Παυλείων, μέ τήν παρουσία τῶν Σεβασμιωτάτων, Θεοφιλεστάτων καί λοιπῶν ἐκπροσώπων τους, καθώς καί γιά τήν τιμητική ἀποστολή τῶν σεπτῶν μηνυμάτων τους.
Ἀπό καρδίας εὐχαριστῶ τίς πολιτικές καί στρατιωτικές ἀρχές τῆς πόλεως καί τῆς ἐπαρχίας μας πού παρίστανται στήν ἔναρξη τοῦ Συνεδρίου μας καί τιμοῦν μέ τήν παρουσία τους τίς ἐκδηλώσεις τῶν φετινῶν ΛΒ´ Παυλείων.
Ἐγκάρδιες εὐχαριστίες ὀφείλω καί πρός τά ἐλλογιμώτατα μέλη τῆς Ἐπιστημονικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Συνεδρίου καί τά μέλη τῆς Ὀργανωτικῆς Ἐπιτροπῆς, γιά τόν κόπο καί τή φροντίδα τους γιά τήν προετοιμασία τοῦ Συνεδρίου μας.
Εὐχαριστῶ ἀκόμη ἀπό καρδίας τόν ἐλλογιμώτατο Κοσμήτορα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, αἰδεσιμολογιώτατο πρωτοπρεσβύτερο π. Ἀθανάσιο Γκίκα, τούς ἐλλογιμωτάτους εἰσηγητές καί ὅλους τούς συνέδρους, οἱ ὁποῖοι καί φέτος συμμετέχουν στό Συνέδριο πρός τιμήν τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου Παύλου, παρουσιάζοντας τά πορίσματα τῶν μελετῶν τους γιά τό σημαντικό θέμα τοῦ βαπτίσματος κατά τόν ἀπόστολο Παῦλο.
Κλείνοντας, ἐκφράζω εὐχαριστίες καί πρός ὅλους τούς παρισταμένους, κληρικούς, μοναχούς καί λαϊκούς, πού τιμοῦν μέ τήν παρουσία τους καί τή συμμετοχή τους τόσο στίς ἐκδηλώσεις τῶν «Παυλείων» ὅσο καί στό Συνέδριό μας πού ἀρχίζει σήμερα, τόν ἱδρυτή τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, μέγιστο ἀπόστολο Παῦλο, ὁ ὁποῖος καί δι᾽ αὐτοῦ τοῦ τρόπου συνεχίζει νά διδάσκει τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ ὄχι μόνο στούς εὐγενεῖς Βεροιεῖς ἀλλά καί σέ ὅλους ὅσους τόν ἀκοῦν «μετά πάσης προθυμίας».
Προσφέροντάς του τήν ἄπειρη εὐγνωμοσύνη μας, αἰτούμεθα καί ἐπικαλούμεθα τήν εὐλογία καί τή χάρη του, κηρύσσοντας τήν ἔναρξη τοῦ ΛΒ´ Διεθνοῦς Ἐπιστημονικοῦ Συνεδρίου πρός τιμήν τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου Παύλου.
