Την μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, του θαυματουργού πανηγύρισε ο ομώνυμος Ιερός Ναός που βρίσκεται στην κωμόπολη του Ευηνοχωρίου του Δήμου Μεσολογγίου.
Στην ακολουθία του Εσπερινού που τελέσθηκε την παραμονή της εορτής, Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 2025 χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός.
Κατά το κήρυγμά του ανέφερε: «Ιερομάρτυρας είναι ο σημερινός τιμώμενος Άγιος της Εκκλησίας μας, ο Άγιος Χαραλάμπης. Ιερεύς και Μάρτυς. Ιερεύς Άγιος, ο οποίος εκτός από το χάρισμα της ιερωσύνης έλαβε από τον Άγιο Θεό και την χάρι του μαρτυρίου, μάλιστα σε ηλικία 113 ετών, και αξιώθηκε να βάψει την αγία ιερατική του στολή, με την οποία προσέγγιζε το Ιερό Θυσιαστήριο και πρόσφερε στον Θεό την αναίμακτο θυσια του Σταυρού, με τα μαρτυρικά του αίματα, και με πορφυρωμένη την στολή του, την στολή του ιερομάρτυρος, να παρουσιασθεί στο υπερουράνιο πλέον θυσιαστήριο, εμπρός στον θρόνο του Μεγάλου Αρχιερέως και Πρωτομάρτυρος του Γολγοθά, του Βασιλέως Χριστού του Θεού.
Ὁ Άγιος Χαραλάμπης έζησε και μαρτύρησε στην Μαγνησία της Μικράς Ασίας επί βασιλείας Σεπτίμιου Σεβήρου, τον 2ο μ. Χ. αιώνα, όταν ξέσπασε φοβερός διωγμός κατά των χριστιανών. Ο Άγιος δεν κρύφθηκε από τους διώκτες. Απεναντίας, ομολογούσε ελεύθερα και κήρυττε την χριστιανική του πίστη. Υπέμεινε όλα τα βασανιστήρια, σαν να επρόκειτο για το σώμα κάποιου άλλου. Όταν στο τέλος τον έγδερναν ζωντανό, ο Άγιος Χαραλάμπης συγχώρεσε τους βασανιστές του και είπε στους στρατιώτες του βασιλιά: «Σας ευχαριστώ, αδελφοί μου, γιατί, καθώς γδέρνετε το γερασμένο σώμα μου, ανακαινίζετε το πνεύμα μου για την καινή και αιώνια ζωή».
Γιά την σθεναρή του στάση κατά την διάρκεια του μαρτυρίου του, ονομάζεται από τον ιερό υμνογράφο «στύλος ακλόνητος της Εκκλησίας» και για την χριστιανική του δράση «αείφωτος λύχνος της οικουμένης». Γι’ αυτούς τους λόγους κατά το Ιερό του Συναξάριο «Κατηξιώθης, Χαράλαμπες, εκ ξίφους, και λαμπρότητος και χαράς των Μαρτύρων», που ανταποκρίνεται απόλυτα στην σημασία του ονόματός του «Χαραλάμπης» (δηλαδή ο λάμπων από χαρά).
Στό πρόσωπο του Αγίου Χαραλάμπους εκπληρώθηκε το προφητικό «ανακαινισθήσεται ως αετού η νεότης σου» (Ψαλμ. 102, 5), διότι παρόλο το προχωρημένο της ηλικίας του, είχε νεανικό πόθο και ενθουσιασμό και με νεανική ανδρεία ωμολόγησε τον Χριστό.
Άραγε, πόση μεγάλη ευλογία και χαρά έχει ο πιστός χριστιανός, όταν όλη του η ζωή και αυτά ακόμη τα γηρατειά είναι εν Χριστώ! Και πόση ειρήνη έχει στην ψυχή του! Και τότε που οι σωματικές του δυνάμεις τον εγκαταλείπουν, εκείνος να προοδεύει πνευματικά και να αγιάζεται. Όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, «ο έξω άνθρωπος να φθείρεται, αλλά ο έσω να ανακαινούται – κατ’ εικόνα του κτίσαντος αυτόν» (Β’ Κορ. 4,16 – Κολ. 3, 10).
Έλεγε ο μακαριστός Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, ότι για να είναι τα γηρατειά εν Χριστώ, πρέπει και τα νειάτα να είναι εν Χριστώ. Όποιος δεν έχει πνευματική εργασία από την νεανική του ηλικία, αυτός δύσκολα θα έχει χριστιανά και ειρηνικά τέλη. Γι’ αυτό από τώρα πρέπει οι νεώτεροι και οι μεσήλικες, να εργαστούμε στον εαυτό μας, για να έχουμε και ελπίδα να έχουμε καλά γηρατειά.
Αυτός που θα μάθει από μικρός στην υπακοή, και ηλικιωμένος θα κάνει υπακοή. Αυτός που θα μάθει την ταπείνωση, και μεγαλύτερος θα έχει την ταπείνωση. Αυτός που θα μάθει να μην προσκολλάται στα υλικά πράγματα αυτός ελεύθερος θα είναι και στα γηρατειά. Αυτός που θα μάθει στην πραότητα, πράος θα είναι και μεγαλύτερος. Αυτός που θα μάθει στην εγκράτεια και την αγνότητα, αγνότητα θα έχει και στα γηρατειά.
Γι’ αυτό λοιπόν, ας μην χάνουμε τον χρόνο της ζωής μας, διότι ο,τι καλό εργασθούμε νεώτεροι, αυτό θα το βρούμε μπροστά μας και θα το απολαύσουμε ως καρπό πνευματικό στο τέλος της ζωής μας, αλλά πολύ περισσότερο θα το βρούμε μπροστά μας στην αιωνιότητα. Και ας προσευχόμαστε να δώσει ο Κύριος σε όλους μας την χάρι Του, ώστε να έχουμε και εμείς «χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά και καλήν απολογίαν» ενώπιον «του φοβερού βήματος του Χριστού».
Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες ΕΔΩ
