Με εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια εόρτασε και φέτος η Μονεμβάσια την μνήμη της Πολιούχου της, Παναγίας Χρυσαφίτισσας. Το απόγευμα της Κυριακής του Θωμά, 20 Απριλίου 2026, στον φερώνυμο Ιερό Ναό εντός της Καστροπολιτείας, τελέσθηκε ο πανηγυρικός Δισαρχιερατικός Εσπερινός χοροστατούντος του Μητροπολίτη Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Επιφανίου, ο οποίος ήταν προσκεκλημένος του Μητροπολίτη κ. Ευσταθίου. Στον Εσπερινό συμμετείχε πλειάδα κληρικών απ’ όλη την Μητροπολιτική περιφέρεια, ενώ συμπροσευχήθηκε πλήθος πιστών από την ευρύτερη περιοχή, αλλά και επισκεπτών του ευλογημένου αυτού τόπου.
Μετά την ευλόγηση των άρτων, ο σεπτός Ποιμενάρχης αρχικά μίλησε για την Προστάτιδα της ιστορικής Μονεμβασίας, Παναγία Χρυσαφίτισσα. Ακολούθως, ευχαρίστησε θερμά τον Μητροπολίτη Μαντινείας και Κυνουρίας, για την τιμητική αποδοχή της πρόσκλησής του. Παρουσιάζοντάς τον μάλιστα στους ευλαβείς χριστιανούς, τόν χαρακτήρισε άξιο καθοδηγητή του χριστεπώνυμου πληρώματος της Ι. Μητροπόλεώς του, ενώ εκθείασε τον μελίρρυτο λόγο και το σημαντικό έργο που έχει παρουσιάσει σε όποιο διακόνημα έχει αναλάβει στην μέχρι τώρα πορεία του στην Εκκλησία της Ελλάδος.
Ο Μητροπολίτης κ. Επιφάνιος παίρνοντας τον λόγο ευχαρίστησε τον Ποιμενάρχη, αφενός για την τιμητική πρόσκληση να συμμετέχει στην πανήγυρη ενός ιστορικού όσο και πανέμορφου τόπου της Πατρίδας μας, αφετέρου για τα λόγια αγάπης προς το πρόσωπό του. Χαρακτηριστικά ανέφερε, ότι όπως τα παιδιά θέλουν να είναι πάντα κοντά στον πατέρα τους, έτσι και οι νεώτεροι Αρχιερείς επιθυμούν να βρίσκονται κοντά σε φωτισμένους Ιεράρχες, όπως ο Μητροπολίτης, ώστε να διδάσκονται από την βαθιά πίστη, την πνευματικότητα, τον συνετό λόγο και το πολυσχιδές έργο του. Ακολούθως, στο μεστό νοημάτων κήρυγμά του, μίλησε για την Υπεραγία Θεοτόκο, επισημαίνοντας πως δεν είναι τυχαίο ότι η Εκκλησία μας έχει επιλέξει αμέσως μετά την λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου, να δοξάσει σε αρκετές περιπτώσεις την Παναγία μας, τιμώντας για παράδειγμα την Πορταΐτισσα, την Ζωοδόχο Πηγή και την Χρυσαφίτισσα, αφού η Θεοτόκος μάς διδάσκει με την πίστη, την ταπείνωση, την αγιότητα, την αειπαρθενία, την σιωπή και τον πόνο Της. Ολοκληρώνοντας, προέτρεψε το εκκλησίασμα να μένει κοντά στην αστείρευτη αγάπη και την Σκέπη της Μεγαλόχαρης, έτσι ώστε να αντλεί δύναμη τόσο από την Ίδια, όσο και από τον Τριαδικό Θεό μας.
Φωτογραφίες: Δημήτριος Σκιαδάς
