Το Σάββατο 12 Ιουλίου 2025, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων τίμησε τη μνήμη των αγίων ενδόξων και πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.
Η εορτή τελέστηκε στον Ιερό Ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου της Ιεράς Μονής στην πόλη της Καπερναούμ, η οποία αναφέρεται πολλές φορές στα Ιερά Ευαγγέλια, αλλά σήμερα βρίσκεται σε ερείπια, στη δυτική ακτή της λίμνης Τιβεριάδος.
Προς τιμήν των δύο Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων, προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων μαζί του των Μητροπολιτών Ναζαρέτ κ. Κυριακού, Πτολεμαΐδος κ. Μακαρίου και του Γέροντος Αρχιγραμματέως, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου, του Αρχιμανδρίτη π. Χριστοδούλου, Αραβόφωνων και Ρωσόφωνων Ιερέων από τις γύρω περιοχές, του π. Μάρκου, Ρωσόφωνου ιερέα της Καπερναούμ, του Αρχιδιακόνου π. Μάρκου και του Ιεροδιακόνου π. Προδρόμου.
Δεξιά έψαλε χορωδία στα ελληνικά υπό την καθοδήγηση του Αρχιμανδρίτη π. Λεόντιου και αριστερά χορωδία στα αραβικά, από την Άκκρα, ιδρυθείσα από τον μακαριστό Αρχιμανδρίτη Φιλόθεο.
Συμμετείχαν προσευχόμενοι Αραβόφωνοι και Ρωσόφωνοι πιστοί από τις κοινότητες της Βόρειας Γαλιλαίας, όπως η Σαχνίν, το Κούφρ Γιασίφ και άλλες, ενώ τιμητική παρουσία είχε η Πρέσβης της Ελλάδος στο Τελ Αβίβ, κ. Μαρία Σολωμού, και ο γραμματέας κ. Νικόλαος Μαυροειδής.
Στο Κοινωνικό της Θείας Λειτουργίας, ο Μακαριώτατος κήρυξε τον Θείο Λόγο με το ακόλουθο κήρυγμά του.
«Λέγει αυτοίς (τοις μαθηταίς ο Ιησούς)· υμείς δε τίνα με λέγεται είναι; αποκριθείς δε Σίμων Πέτρος είπε· συ ει ο Χριστός ο υιός του Θεού του ζώντος. και αποκριθείς ο ‘Ιησούς είπεν αυτώ· μακάριος ει, Σίμων Βαριωνά, ότι σαρξ και αίμα ουκ απεκάλυψέ σοι, αλλ’ ο πατήρ μου ο εν τοις ουρανοίς», ( Ματθ. 16,15-17).
Είπε δε προς τον μαθητήν αυτού Ανανίαν ο Κύριος· «πορεύου, ότι σκεύος εκλογής μοί εστιν ούτος (ο Σαύλος) του βαστάσαι το όνομά μου ενώπιον εθνών και βασιλέων», (Πραξ. 9,15).
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί και προσκυνηταί,
Η Χάρις του Αγίου Πνεύματος συνήγαγε πάντας ημάς σήμερον εν τω ιερώ τούτω προσκυνήματι των αγίων Αποστόλων εν Καπερναούμ, ίνα εορτάσωμεν την πάνσεπτον μνήμην των σοφωτάτων Αποστόλων και κορυφαίων Πέτρου και Παύλου ψάλλοντες και λέγοντες· Χαίρε Πέτρε Απόστολε, και γνήσιε φίλε του σου διδασκάλου, Χριστού του Θεού ημών. Χαίρε Παύλε παμφίλτατε και κήρυξ της πίστεως και διδάσκαλε της Οικουμένης. «Ως ωραίοι οι πόδες των ευαγγελιζομένων ειρήνην, των ευαγγελιζομένων τα αγαθά», (Ρωμ. 10,15/ Ησ. 42,7).
Η ξυνωρίς αύτη των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, ως λέγει ο ερμηνευτής Οικουμένιος εγένοντο κήρυκες της ειρήνης τουτέστιν της καταλλαγής του Θεού προς τους ανθρώπους. Αμφότεροι Πέτρος και Παύλος έλαβον την κλήσιν αυτών εις το αποστολικόν αξίωμα απ’ Αυτόν τούτον τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν. Και ο μεν Πέτρος μετά του αδελφού αυτού Ανδρέου ήσαν αλιείς· «και λέγει αυτοίς ο Ιησούς· δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων», (Πρβλ. Ματθ. 4, 18-19).
Ο δε Παύλος «εγένετο αυτόν εγγίζειν τη Δαμασκώ, και εξαίφνης περιήστραψεν αυτόν φως από του ουρανού, και πεσών επί την γην ήκουσε φωνήν λέγουσαν αυτώ· Σαούλ Σαούλ, τι με διώκεις; είπε δε· τις ει, κύριε; ο δε Κύριος είπεν· εγώ ειμι ‘Ιησούς ον συ διώκεις· αλλά ανάστηθι και είσελθε εις την πόλιν, και λαληθήσεταί σοι τι σε δεί ποιείν», (Πραξ, 9, 3-6).
Αξιοσημείωτον ότι το «φως το από του ουρανού, το οποίον περιήστραψεν τον Σαύλον δεν είναι άλλο από το Πνεύμα της δόξης του Θεού Κυρίου δε ημών Ιησού Χριστού, «ει ονειδίζεσθε εν ονόματι Χριστού, μακάριοι ότι το της δόξης και δυνάμεως και το του Θεού Πνεύμα εφ’ υμάς αναπαύεται (Α΄ Πετρ. 4,14), κηρύττει ο θεσπέσιος Πέτρος.
Με άλλα λόγια ο Σαούλ, ο κληθείς Παύλος, επλήσθη Πνεύματος Αγίου, όπως ακριβώς κατά την ημέραν της Πεντηκοστής, άπαντες οι Απόστολοι επλήσθησαν Πνεύματος Αγίου (Πρβλ. Πραξ. 2,4). Παρ’ ομοίως ο πρώην διώκτης του Χριστού Παύλος εγένετο κοινωνός της λαλιάς του Ιησού μετά την Ανάστασιν Αυτού τοις μαθηταίς αυτού λέγοντος: «εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης· πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος», (Ματθ. 28,18-19) κατέστησεν αυτόν ( τον Πέτρον) μάρτυρα της αληθείας.
Ερμηνεύοντες τους ως άνω λόγους, ο μεν άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέγει: «ως εκήρυξάς μου το ίδιον και ασάλευτον της θεότητος ούτω καγώ κηρύττω σου της ομολογίας ασάλευτον». Ο δε Ζυγαβηνός επισημαίνει: «Και μην (=βεβαίως) το δώρον τούτο και των άλλων Αποστόλων γέγονεν, αλλά πρώτω τω Πέτρω δέδοται· διότι πρώτος ούτος Υιόν του Θεού, γνήσιον τον Χριστόν είναι ανωμολόγησε».
Η υπό του θείου Παύλου αποκάλυψις/φανέρωσις : «Οίδα άνθρωπον εν Χριστώ προ ετών δεκατεσσάρων· είτε εν σώματι ουκ οίδα, είτε εκτός του σώματος ουκ οίδα, ο Θεός οίδεν· αρπαγέντα τον τοιούτον έως τρίτου ουρανού· και οίδα τον τοιούτον άνθρωπον· είτε εν σώματι είτε εκτός του σώματος ουκ οίδα, ο Θεός οίδεν· ότι ηρπάγη εις τον παράδεισον και ήκουσεν άρρητα ρήματα, α ουκ εξόν ανθρώπω λαλήσαι», (Β΄ Κορ. 12, 2-4)· κατέστησεν αυτόν (τον Παύλον) συνεργόν τη αληθεία (Γ’ Ιωάν, 1,8), του ευαγγελισμού, δηλονότι του μυστηρίου της θείας Οικονομίας.
Σχολιάζων τους ως άνω Παυλείους λόγους ο Ιερός Χρυσόστομος διερωτάται λέγων: «Τίνος ένεκεν και ηρπάγη; Υπέρ του μη δοκείν αυτόν… έλαττον έχει των λοιπών αποστόλων. Επειδή γαρ συνεγένοντο τω Χριστώ ούτος δε ουδαμώς, διά τούτο εις δόξαν ήρπασε και τούτον. [Και απλούστερον· Διά ποίον λόγον και ηρπάγη εις τον παράδεισον; Διά να μη θεωρή τον εαυτόν του κατώτερον των άλλων Αποστόλων. Επειδή εκείνοι (οι Απόστολοι) συνανεστρέφοντο με τον Χριστόν, αυτός δε (ο Παύλος) ουδόλως, διά τούτο ήρπασε και τούτον (τον Παύλον), ίνα δοξάση αυτόν].
Αμφότεροι Πέτρος και Παύλος, οίτινες ήσαν πλήρεις Πνεύματος Αγίου, όπως ακριβώς άπαντες οι Απόστολοι, διακρίνονται ως Πρωτοκορυφαίοι, διότι πρώτον εις αυτούς ενεπιστεύθη ο Θεός κηρύττειν το Ευαγγέλιον, ο μεν Πέτρος εις τους Ιουδαίους ο δε Παύλος εις τους εθνικούς.
«Εμοί γαρ οι δοκούντες ουδέν προσανέθεντο, αλλά τουναντίον ιδόντες ότι πεπίστευμαι το ευαγγέλιον της ακροβυστίας καθώς Πέτρος της περιτομής· ο γαρ (Κύριος) ενεργήσας Πέτρω εις αποστολήν της περιτομής ενήργησε και εμοί εις τα έθνη» (Γαλ. 2, 6-8), λέγει ο σοφός Παύλος.
Η Αγία του Χριστού Εκκλησία τιμά ιδιαιτέρως τους μεγάλους φωστήρας αυτής Πέτρον και Παύλον, διότι ούτοι εμερίμνουν δι’ όλας τας κατά τόπους Εκκλησίας. «Συ ει Πέτρος και επί ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την Εκκλησίαν, και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής», (Ματθ. 16,18), λέγει Κύριος. «Εν κόπω και μόχθω εν αγρυπνίαις πολλάκις… εν ψύχει και γυμνότητι· χωρίς των παρεκτός η επισύστασίς μου η καθ’ ημέραν (η κατ’ εμού επίθεσις των διωκτών μου) η μέριμνα πασών των Εκκλησιών (Β΄ Κορ. 11, 27-28), λέγει ο θείος Παύλος.
Με άλλα λόγια, αγαπητοί μου αδελφοί, το θεόλεκτον τούτο ζεύγος των Αποστόλων εσφράγισε την ομολογίαν αυτού, ότι ο Χριστός είναι μόνος αληθινός Θεός και η Εκκλησία αυτού, η κιβωτός της σωτηρίας. Διό και ημείς μετά του υμνωδού είπωμεν: «Οι των Αποστόλων πρωτόθρονοι, και της Οικουμένης διδάσκαλοι τω Δεσπότη των όλων πρεσβεύσατε ειρήνην τη οικουμένη δωρήσασθαι και ταίς ψυχαίς ημών το μέγα έλεος». «Συ δε Δέσποινα Θεοτόκε, βοήθεια γενού ημίν και προστάτης θερμότατος· σε γαρ έχομεν ελπίδα οι ανάξιοι δούλοι σου»!
Έτη πολλά ευλογημένα και ειρηνικά. Αμήν”.
Μετά την Απόλυση της Θείας Λειτουργίας, ο φιλέργος μοναχός Ειρήναρχος, ο οποίος έχει ανακαινίσει τη Μονή και αγιογραφήσει τον Ναό, υποδέχθηκε τον Μακαριώτατο, τη συνοδεία του και το εκκλησίασμα στο Ηγουμενείο.
Ο ίδιος είχε κόψει ειδικό μετάλλιο για τη συμπλήρωση εκατό ετών από την ίδρυση του Ιερού Ναού από τον αείμνηστο Πατριάρχη Ιεροσολύμων Δαμιανό.
Στη συνέχεια, παρέθεσε πλούσιο γεύμα με νηστίσιμα και αρτύσιμα εδέσματα στον προαύλιο χώρο της Ιεράς Μονής.
