Με λαμπρότητα εορτάσθη η πανσεβάσμιος μνήμη του Οσιομάρτυρος Παύλου του Πατρέως (3ος αιών μ. Χ), Ηγουμένου της Ιεράς Μονής της Ραιθούς, του αναιρεθέντος υπό των βαρβάρων Σαρακηνών, μετά των λοιπών Οσίων Αββάδων και συμμοναστών του.
Στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας των Πατρών, όπου εορτάσθη η μνήμη του, είναι θησαυρισμένη η ιερά εικόνα του Οσιομάρτυρος, η οποία ιστορήθη το 1952, μερίμνη του τότε Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών και είτα Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κυρού Ευσταθίου Ευσταθοπούλου, του Πατρέως. Ο αοίδιμος Ιεράρχης Ευστάθιος έκανε γνωστό τον Άγιο Οσιομάρτυρα Παύλο στην Πάτρα, από το έτος 1940 και μετά, αφού τότε βρήκε στην Βιβλιοθήκη της Κεφαλληνίας, όπου υπηρετούσε ως Καθηγητής, όλα τα στοιχεία τα αφορώντα στον Οσιομάρτυρα Παύλο. Από το έτος 1947 άρχισαν οι εορτασμοί προς τιμήν του εκ Πατρών Οσιομάρτυρος, οι οποίοι κατέστησαν λίαν λαμπροί και επίσημοι κατά τα τελευταία έτη με την μέριμνα του Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου και την φροντίδα του Προισταμένου του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού, πανοσιολογιωτάτου Αρχιμ. π. Αμβροσίου Γκουρβέλου.
Μάλιστα ο Μητροπολίτης τελεί κατ’ έτος κατά την ημέρα αυτή, ιερό Μνημόσυνο, υπέρ αναπαύσεως του μακαριστού Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ευσταθίου Ευσταθοπούλου, του Πατρέως και των αοιδίμων Αρχιερέων των, από της αρχής και μέχρι των εσχάτων, αρχιερατευσάντων εν τη Ιερά και Αποστολική Μητροπόλει των Πατρών.
Στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης ανεφέρθη στην Ευαγγελική περικοπή της Κυριακής μετά τα Φώτα και ερμήνευσε το χωρίον: « Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα και τοις καθημένοις εν χώρα και σκιά θανάτου φως ανέτειλεν αυτοίς». (Ματθ, 4,16)
Εν συνεχεία μίλησε για τον Οσιομάρτυρα Παύλο τον Πατρέα και το ιστορικό του εορτασμού της μνήμης του και εμακάρισε τον αείμνηστο Ιεράρχη Ευστάθιο Ευσταθόπουλο, ενώ εκτενή λόγο, εν ευγνωμοσύνη, έκαμε για τους αοιδίμους προκατόχους του Αρχιερείς των Πατρών οι οποίοι εκλέισαν τον Αρχιερατικόν θρόνον της Αποστολικής Μητροπόλεως των Πατρών, από της αρχής και μέχρι των εσχάτων, εκ των οποίων τρεις τιμώνται ως Εθνομάρτυρες (Νεόφυτος, Γερμανός ο Α’ και Παρθένιος ο Δ’), ο Παλαιών Πατρών ο Γερμανός ο Γ’ ως Εθνεγέρτης κατά το 1821, δύο ανήλθαν εις τον Πατριαρχικόν Θρόνον (Τιμόθεος Μαρμαρινός και Γαβριήλ ο Δ’), δύο εγένοντο Αρχιεπίσκοποι Αθηνών (Μισαήλ Αποστολίδης και Θεόκλητος Παναγιώτοπουλος).
Ιδιαιτέραν αναφοράν έκαμε στον αοίδιμο Ιεράρχη των Πατρών Ιερόθεον τον Μητρόπουλον, ο οποίος προστάτευσε τον Όσιον Γερβάσιον των Πατρών, ότε ήτο νεανίας ο δεύτερος και του οποίου πνευματικός πατήρ ανεδείχθη. Κοντά στον αοίδιμο Ιερόθεο, εσημείωσε ο Σεβασμιώτατος, εμαθήτευσαν ο αείμνηστος Καθηγητής Παναγιώτης Τρεμπέλας και ο μακαριστός Αρχιμ. Ευσέβιος Ματθιόπουλος. Τον Μητροπολίτην Πατρών Ιερόθεον, εκήδευσε στον Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας των Πατρών, ο Άγιος Νεκτάριος (1803). Αλλά και οι άλλοι Αρχιερείς των Πατρών διεκρίθησαν ως θερμουργοί Λειτουργοί και κήρυκες του θείου λόγου, ως θεολόγοι, ως συγγραφείς και συντελόντ’ ειπείν ως καταξιωμένοι Εκκλησιαστικοί άνδρες και πνευματικοί Πατέρες και οδηγοί του Χριστεπωνύμου πληρώματος της Εκκλησίας, έως του αμέσου προκατόχου του αειμνήστου Νικοδήμου Βαλληνδρά.
