Την Κυριακή 1η Ιουνίου (των Αγίων Πατέρων της Α´ Οικουμενικής Συνόδου) ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στον ιερό τόπο του Βήματος του αποστόλου Παύλου στη Βέροια.
Η υπαίθρια πανηγυρική αυτή θεία Λειτουργία αποτελεί κάθε χρόνο την επίσημη έναρξη των λατρευτικών εκδηλώσεων των Παυλείων.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Δόξασόν σου τον Υιόν, ίνα και ο Υιός σου δοξάση σε».
Ένα από τα αιτήματα, τα οποία διατυπώνει ο Χριστός στην αρχιερατική του προσευχή προς τον Πατέρα του, λίγο πριν από το Πάθος του, ακούσαμε στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα.
Ζητά από τον Πατέρα του να δοξάσει τον Υιό του, για να του ανταποδώσει και εκείνος την δόξα. Ο Χριστός δεν επιζητά τη δόξα, γιατί την έχει, καθώς και ως άνθρωπος διατηρεί τη θεία του φύση, την αίγλη και το μεγαλείο της. Απλώς την κρύπτει επιμελώς για να μην θαμπώσει με αυτήν τους ανθρώπους και τους απομακρύνει από κοντά του.
Ο Χριστός ζητά από τον Θεό-Πατέρα του να τον δοξάσει, για να πεισθούν οι μαθητές του ότι δεν είναι κάποιος τυχαίος διδάσκαλος ή θαυματοποιός, αλλά είναι ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο οποίος από αγάπη προς τον αμαρτωλό άνθρωπο «εκένωσε εαυτόν» εκουσίως από τη θεία δόξα, και έγινε άνθρωπος «ομοιοπαθής ημίν», σταυρώθηκε, αναστήθηκε και αναλήφθηκε, για να θεώσει το «πρόσλημμα της σαρκός» και να καταστήσει και εμάς τέκνα Θεού.
Και ο Θεός-Πατήρ δόξασε τον μονογενή και αγαπητό Υιό του, «εν ω ηυδόκησε», διότι εξεπλήρωσε σε απόλυτο βαθμό το θέλημά του και ολοκλήρωσε το έργο του επί της γης. Τον δόξασε και ενώπιον των ανθρώπων με την εν δόξη ανάληψή του, αλλά και συνεχίζει να τον δοξάζει μέσω της Εκκλησίας, η οποία επιτελεί επί είκοσι αιώνες το έργο του Χριστού, κάνοντας γνωστό τον Θεό-Πατέρα στους ανθρώπους κάθε εποχής.
Τον δοξάζει όμως και μέσω των ανθρώπων που ακολουθούν το παράδειγμα του Υιού του και τον δοξάζουν με την τήρηση των εντολών του, αλλά και δοξάζοντας τον Υιό και Λόγο του.
Αυτό έκαναν και οι 318 άγιοι και θεοφόροι Πατέρες, οι οποίοι συνήλθαν αυτές τις ημέρες στη Νίκαια της Βιθυνίας, το έτος 325, πριν δηλαδή από 1700 χρόνια, στην Α´ Οικουμενική Σύνοδο, προκειμένου να συζητήσουν σχετικά με την αιρετική διδασκαλία του Αρείου, ο οποίος εξέκκλινε της ορθοδόξου πίστεως για το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, τον Υιό και Λόγο του Θεού, καθώς τον θεωρούσε όχι ως ισότιμο και ομοούσιο με τον Θεό-Πατέρα, αλλά ως υποδεέστερο κτίσμα.
Και όντως μετά από πολλές συζητήσεις και αγώνες οι άγιοι και θεοφόροι Πατέρες της Α´ Οικουμενικής Συνόδου, μεταξύ των οποίων και ο Μέγας Αθανάσιος και ο άγιος Σπυρίδων και ο άγιος Νικόλαος και ο άγιος Αλέξανδρος και πολλοί άλλοι, κατόρθωσαν με τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος να δογματίσουν θεοπνεύστως και να διατυπώσουν με ακρίβεια και σαφήνεια τα πρώτα άρθρα του Συμβόλου της πίστεως, τα οποία αναφέρονται στο πρόσωπο του Κυρίου μας, του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος, του Υιού και Λόγου. Με τα άρθρα αυτά θέλησαν να πείσουν κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο για τη Θεότητα του Χριστού και την ενότητά του με τον Θεό-Πατέρα, αλλά και να καταδικάσουν τις αιρετικές και βλάσφημες διδασκαλίες του Αρείου, οι οποίες απέβλεπαν στην υποτίμηση και προσβολή του προσώπου του Κυρίου μας.
Και σήμερα Κυριακή των αγίων Πατέρων της Α´ εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου, η Εκκλησία μας τους τιμά όλως ιδιαιτέρως, καθώς τιμά συγχρόνως και την επέτειο των 1700 ετών από την σύγκληση της Συνόδου από τον ευσεβή αυτοκράτορα και άγιο, τον Μέγα Κωνσταντίνο.
Τιμούμε, λοιπόν, τους αγίους και θεοφόρους Πατέρες της Α´ Οικουμενικής Συνόδου εδώ στο Βήμα του Αποστόλου Παύλου, στον τόπο όπου κήρυξε ο ίδιος ο μέγας Απόστολος, αλλά και την επέτειο της συγκλήσεως της Α´ Οικουμενικής Συνόδου, και εγκαινιάζουμε επίσημα και τις εκδηλώσεις των ΛΑ´ «Παυλείων».
Όμως η τιμή προς τους δοξάσαντες αυτούς Θεόν θα πρέπει να μας παρακινεί να μην αδιαφορούμε αλλά να εργαζόμεθα για τη δόξα του Χριστού, όπως μας προτρέπει ο απόστολος Παύλος, γράφοντας προς τους χριστιανούς της Κορίνθου: «Δοξάσατε δη τον Θεόν εν τω σώματι υμών και εν τω πνεύματι ημών».
Ας προσπαθούμε και εμείς να δοξάζουμε τον Θεό καθημερινά, με τη ζωή και τα έργα μας, εφαρμόζοντας τις εντολές του και αποφεύγοντας οποιεσδήποτε αποκλίσεις από την ορθόδοξη πίστη, ώστε να έχουμε πάντοτε τη χάρη του και την ευλογία του πλούσια στη ζωή μας.
