Εν τη Γεννήσει, την παρθενίαν εφύλαξας, διότι το γεννώμενο είναι βουλή του Θεού, εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε, αλλά παραμένεις σταθερός συμπαραστάτης και παρηγορία του ανθρώπου που σε μακαρίζει και μεγαλύνει τον Υιό σου. Μετέστης προς την Ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της Ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη, εκ θανάτου τας ψυχάς ημών.
Σήμερα οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί εορτάζουν τη μετάσταση στους ουρανούς της αειπαρθένου Μαρίας. Όταν ήλθε το πλήρωμα της επίγειας ζωής της, Άγγελος Κυρίου της μετέφερε το μήνυμα της εκδημίας τρεις ημέρες ενωρίτερα. Μετέβη για προσευχή στο όρος των Ελαιών. Κατόπιν, επέστρεψε στο σπίτι του Ηγαπημένου Μαθητή, και έκανε γνωστή την αναχώρηση από τα επίγεια.
Οι Απόστολοι δεν ήσαν όλοι στα Ιεροσόλυμα, εντούτοις («Θεαρχίῳ νεύματι, πάντοθεν… ὑπὸ νεφῶν μεταρσίως αἱρόμενοι») με θαυμαστό τρόπο συνάχθηκαν όλοι γύρω από το σεβάσμιο σκήνωμά της και με ψαλμούς και ύμνους την κατευόδωσαν, τοποθετώντας την σε τάφο στη Γεθσημανή.
«Ο γλυκασμός των αγγέλων, των θλιβομένων η χαρά, χριστιανών η προστάτις», η Μαριάμ είναι ο άνθρωπός μας στη Βασιλεία του Θεού. Οι πρεσβείες της είναι ακατάπαυστες, η προστασία της είναι μια διαρκής άγκυρα ελπίδας για τους ανθρώπους που την επικαλούνται με σεβασμό και γνώση της αξίας και της θέσεως της.
Η Παναγία είναι αειπάρθενος (πριν, κατά την κυοφορία και μετά τη γέννα του Θεανθρώπου Σωτήρα), δεν ήταν δυνατόν να την κρατήσει ο τάφος νεκρή. Και έτσι, ως μητέρα της Ζωής, μετέστη προς τη Ζωή.
Στο πρόσωπό της ζει το διαρκές θαύμα του Θεού. Ζει μετά το θάνατο, σώζει πάντοτε τους πιστούς ανθρώπους που αποτελούν την κληρονομία της.
Πηγή: Εκκλησία της Κύπρου
