του Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου*
Εισήλθαμε στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, ψάλλοντας το «ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός».
Ο Νυμφίος είναι ο Υιός και Λόγος του Θεού Πατρός, ο Οποίος ήλθε, εσαρκώθη και κατέστη ιστορικό πρόσωπο. Υπέμεινε τα Πάθη, ανέβηκε στον Σταυρό, απέθανε ως άνθρωπος επί του Σταυρού και ανέστη «την τρίτην ημέραν», θανατώνοντας τον θάνατο. Αυτές οι πράξεις συνιστούν το Μυστήριο της Θείας Οικονομίας και είναι ιστορικώς αποδεδειγμένες.
Δεν πρέπει, όμως, να παραμείνουμε μόνον στην ιστορικότητα αυτών των γεγονότων, αλλά να αποδεχθούμε και να κατανοήσουμε ότι ο Θεάνθρωπος Κύριος, ο Νυμφίος της ψυχής μας, έρχεται ανά πάσα στιγμή στην ζωή μας, ώστε να συναντηθούμε με Αυτόν.
Έρχεται «εν τω μέσω της νυκτός». Πράγματι, υπάρχει φοβερή νύκτα στον έσω άνθρωπο, την οποία δημιουργούν τα πάθη μας, οι κακές συνήθειες και γενικώς οι αδυναμίες μας.
Έρχεται ο Νυμφίος της ψυχής μας «εν τω μέσω της νυκτός» του ψεύδους στο πρόσωπο του συνανθρώπου μας, όταν καλούμαστε στην κρίσιμη στιγμή να αληθεύσουμε έναντί του. Εάν δεν ακούσουμε τον Νυμφίο Χριστό, όταν μας βεβαίωσε «εγώ ειμι η αλήθεια» και δεν πορευθούμε «εν αληθεία», τότε κλείεται η θύρα και παραμένουμε στην νύκτα του πάθους μας.
Έρχεται, όταν ο άνθρωπος βρίσκεται «εν τω μέσω της νυκτός» των σαρκικών αμαρτημάτων και τον καλεί να αλλάξη πορεία, ώστε να ενωθή με τον καθαρόν Χριστό. Εάν παραμείνη στις ηδονές του βίου και μάλιστα στις σαρκικές, χάνει την ευκαιρία να εξέλθη από το σκότος του πάθους του.
Έρχεται ο ταπεινός Ιησούς μέσα στην νύκτα του εγωισμού και του ναρκισσισμού, όπου ο άνθρωπος θεωρεί τον εαυτόν του κέντρο του κόσμου και υπεράνω πάντων των ανθρώπων και μας θυμίζει ότι ο Ίδιος «εαυτόν εκένωσεν μορφήν δούλου λαβών» για χάρη του ανθρώπου. Εάν δεν Τον δεχθούμε, θα παραμείνουμε στο έρεβος του εγωισμού μας και εγωκεντρισμού μας, χωρίς να βλέπουμε ούτε τον εαυτόν μας ούτε τον πλησίον μας.
Έρχεται ο Νυμφίος της ψυχής μας, ως πηγή της αγάπης με «μανικό έρωτα», κατά τον Ιερό Καβάσιλα, αναλαμβάνει όλη την πτώση του ανθρώπου και ζητεί να του ανταποκριθή αγαπητικά και αυτός, μέσω της Μυστηριακής ζωής της Εκκλησίας και του πνευματικού αγώνος και έτσι να ενωθή μαζί Του. Και επειδή ο Νυμφίος Ιησούς είναι το Φως –«εγώ ειμι το φως του κόσμου»– θα φωτισθή το «είναι» του ανθρώπου και θα εξέλθη από το σκότος των παθών και της αγνωσίας και θα εισέλθη στο φως της Θεογνωσίας, όπου θα γνωρίση τον Θεό ως Πατέρα και Δημιουργό του και τον συνάνθρωπο ως αδελφό του και θα ευρίσκεται σε αγαπητική κοινωνία μαζί Του.
*Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών – Δρος Θεολογίας
