Στον Ι. Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ιωνίας (Συνοικισμού) Κορίνθου χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Διονύσιος την Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2022, στην Ι. Ακολουθία των Β’ Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου πλαισιούμενος από τους συνοδούς του Κληρικούς και τους Εφημέριους του Ι. Ναού.
Στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης, αντλώντας έμπνευση από την Ε’ ωδή του Ακαθίστου Ύμνου και συγκεκριμένα από τον στίχο «Ἰσχὺς καὶ ὀχύρωμα, ἀνθρώπων χαῖρε Ἄχραντε,», αναφέρθηκε στα θλιβερά γεγονότα του πολέμου στην Ουκρανία αλλά και στην γενική αναστάτωση που επικρατεί εξ αιτίας της οικονομικής και υγειονομικής κρίσης. Η ανθρώπινη Ιστορία είναι γεμάτη από τέτοιες κρίσεις, οι οποίες στο πέρασμα των αιώνων ήρχοντο και παρήρχοντο και αν ζούσαν οι Πατέρες μας, για όλα αυτά που συμβαίνουν, θα μας έλεγαν απλά τον λόγο του Θεού, «διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν» (Ματθ. Ιζ΄, 20). Είναι τρομακτικό το γεγονός ότι ομόδοξοι Χριστιανοί πρωτοστατούν σ’ αυτά τα θλιβερά γεγονότα και εμείς, ως προσφυγικό Έθνος, γνωρίζουμε και μπορούμε να καταλάβουμε τι αντιμετωπίζουν τώρα αυτοί οι άνθρωποι. Ξέρουμε όμως και που να καταφύγουμε σ’ αυτές τις περιπτώσεις, ξέρουμε ότι η ισχύς και το οχύρωμά μας είναι η Παναγιά μας, που έφερε στον Κόσμο τον Αρχηγό της Ζωής και Αυτόν που μας υπόσχεται σε όλους μας την ζωή την αιώνιο. Οι πόλεμοι, οι κρίσεις, τα προβλήματα, όλα αυτά που περνά ο κόσμος, συν Χριστώ, ξεπερνιούνται και εκμηδενίζονται. Όσοι είναι με τον Θεό και ζητούν την βοήθειά Του, ο Θεός τους στηρίζει και τους προστατεύει. Εμείς οι Έλληνες έχουμε ζήσει την προσφυγιά από τους πατέρες μας, που ενώ η μία συμφορά διαδεχόταν την άλλη αυτοί πάντοτε παρέμεναν πιστοί, προσεύχονταν, νήστευαν και αποτέλεσαν φωτεινό παράδειγμα όχι μόνο για εμάς τα παιδιά τους αλλά και για άλλους λαούς.
Το ίδιο απόγευμα και στον Ι. Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Κιάτο, ο Πρωτοσύγκελλος της Ι. Μητροπόλεως, Επίσκοπος Κεγχρεών κ. Αγάπιος, τέλεσε την Ι. Ακολουθία των Β’ Χαιρετισμών.
Στην ομιλία του ο Πρωτοσύγκελλος αναφέρθηκε, με αφορμή την φράση του υμνωδού «Χαρᾶς αἰτία χαρίτωσον, ἡμῶν τὸν λογισμὸν», στο πανανθρώπινο πρόβλημα της αναζητήσεως της χαράς, εμπειρία της οποίας είχαν οι Πρωτόπλαστοι πριν την πτώση τους όντας στον Παράδεισο της τρυφής. Παρακούσαντες όμως την εντολή του Θεού εστερήθησαν την χαρά απομακρυνθέντες από τον Θεό και αναζητούντες αυτήν σε ξένους από τον Θεό χώρους. Ήλθε όμως ο Ιησούς στην γη και χάρισε την χαρά πλούσια σ᾿ αυτούς που πίστεψαν σ᾿ Αυτόν, και αιτία αυτής της χαράς ήταν η Υπεραγία Θεοτόκος, γι᾿ αυτό και ο υμνογράφος την αποκαλεί «Χαρᾶς αἰτία». Παρά το γεγονός της ελεύσεως του Χριστού, που χαρίζει την όντως χαρά, πολλοί εκ των ανθρώπων συνεχίζουν να αναζητούν αυτήν μακράν του Χριστού είτε στον πλούτο, είτε στην μόρφωση, είτε στα αξιώματα κ.λ.π. χωρίς όμως να την κατέχουν πλήρως και ουσιαστικά. Μόνο η τήρηση των εντολών του Χριστού, κατά την προτροπή της Θεοτόκου: «’Ο,τι αν λέγη υμίν ποιήσατε» (Ίω. β’ 5), η οποία δεν θέλησε να διακόψει την χαρά του Γάμου της Κανά δια τούτο και επενέβη δια της παρακλήσεως Της στο να πραγματοποιήσει ο Χριστός το πρώτο Του θαύμα, χαρίζει στους ανθρώπους χαρά αναφαίρετη ακόμα και όταν διέρχεται ο άνθρωπος δια πολλών θλίψεων.
Ζούμε σε δύσκολες στιγμές με λοιμό, πολέμους και ανέχεια, αλλά, αν είμαστε σωστά προσανατολισμένοι και πιστεύουμε ακράδαντα στον Ιησού Χριστό, προσευχόμαστε δε στην Παναγία να μεσιτεύει για τις όποιες ανάγκες μας, θα έχουμε χαρά και ειρήνη στις καρδιές μας, κάτι που ευχήθηκε σε όλους, αφού πρώτα μετέφερε τις ευχές του Μητροπολίτου κ. Διονυσίου.
