Τη Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2025, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων τίμησε τη μνήμη του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτη στη μονή που φέρει το όνομά του, η οποία βρίσκεται στην κοιλάδα του Ιορδάνη, στη δυτική του όχθη, κοντά στην Ιεριχώ.
Ο Άγιος Γεράσιμος ήρθε στους Αγίους Τόπους από την πατρίδα του, τη Λυκία της Μικράς Ασίας, στα μέσα του 5ου αιώνα. Ασκήτεψε σε διάφορα μοναστήρια της Παλαιστίνης, μέχρι που ίδρυσε τη Λαύρα του Καλαμώνα στην έρημο του Ιορδάνη. Εκεί καθοδήγησε χιλιάδες μοναχούς στο ορθόδοξο δόγμα της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου της Χαλκηδόνας, δηλαδή στην πίστη στις δύο φύσεις του Χριστού μέσα στην ίδια υπόστασή Του.
Στον πανηγυρικό εορτασμό της μονής του Οσίου Γερασίμου του Ιορδανίτη, προεξήρχε στον Εσπερινό το απόγευμα ο Αρχιεπίσκοπος Λύδδης κ. Δημήτριος, ενώ ανήμερα της εορτής τέλεσε τη Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος. Συλλειτούργησαν μαζί του οι Αρχιεπίσκοποι Θαβωρίου κ. Μεθόδιος και Λύδδης κ. Δημήτριος, καθώς και Αγιοταφίτες ιερομόναχοι, με πρώτο τον Έξαρχο του Παναγίου Τάφου στη Μόσχα, Αρχιμανδρίτη π. Στέφανο. Συμμετείχαν επίσης οι Αρχιμανδρίτες π. Κλαύδιος, π. Αμφιλόχιος, π. Χριστόδουλος, π. Κυριακός, Άραβες και Ρώσοι ιερείς, όπως ο π. Ήσσα Μούσλεχ, και οι ιεροδιάκονοι π. Συμεών, π. Ευλόγιος και π. Δοσίθεος. Τους ύμνους έψαλε ο πρωτοψάλτης του Ναού της Αναστάσεως, διάκονος π. Ευστάθιος, μαζί με τους ρασοφόρους μαθητές της Πατριαρχικής Σχολής Σιών. Στην τελετή παρευρέθηκε πλήθος πιστών, τόσο ντόπιων όσο και προσκυνητών από διάφορες χώρες, καθώς και εκπρόσωπος του Ελληνικού Γενικού Προξενείου στα Ιεροσόλυμα και ο κ. Αθανάσιος Αμπού Αέτα.
Ο Πατριάρχης κήρυξε το θείο λόγο στο εκκλησίασμα, λέγοντας στα ελληνικά:
«Χαίρε Λυκίας ο θείος γόνος, χαίρε Ιορδάνου οικήτωρ περίδοξος, χαίρε Παλαιστίνης ο θείος διάκοσμος, χαίρε μιμητά πανάριστε του Προδρόμου του σεπτού, χαίρε Πάτερ Γεράσιμε», αναφωνεί ο υμνωδός της Εκκλησίας.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί και προσκυνηταί,
Η Χάρις του Αγίου Πνεύματος συνήγαγε πάντας ημάς σήμερον εν τη επωνύμω ταύτη Ιερά Μονή του οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Γερασίμου τη παρά τω Ιορδάνη ποταμώ παρακειμένη, ίνα εν μέσω του σταδίου της Αγίας Νηστείας της προ του Πάσχα εορτίως τιμήσωμεν την αγίαν αυτού μνήμην.
«Αγαλλιάσθωσαν και ευφρανθήτωσαν επί σοι πάντες οι ζητούντές σε, ο Θεός, και λεγέτωσαν διαπαντός· μεγαλυνθήτω ο Κύριος, οι αγαπώντες το σωτήριόν σου», (ψαλμ. 69,5), λέγει ο ψαλμωδός. Ο Πατήρ ημών Γεράσιμος, εκ νεαράς ηλικίας τω φόβω του Κυρίου στοιχειωθείς (=συμμορφωθείς), μετά πόθου εζήτει τον μοναχικόν και ασκητικόν βίον, διό και κατέφυγεν εις την ενδοτέραν έρημον της Θηβαΐδος επί αυτοκράτορος των Ρωμαίων Ορθοδόξων Μαρκιανού. Περί δε το έτος 451 μ.Χ. επεσκέφθη τους Αγίους Τόπους, περιώδευσεν ανά τας μεγάλας Μονάς της Παλαιστίνης, ένθα εγνώρισε τους καθηγητάς της ερήμου Σάββαν τον ηγιασμένον, Κυριακόν τον αναχωρητήν και ιδίως το καύχημα της ερήμου, Ευθύμιον τον Μέγαν.
Ακούσωμεν του Πατρός Κυρίλλου Σκυθοπολίτου λέγοντος, εν τω συγγράμματι αυτού «Βίοι Αγίων»: «Ην δε τις κατ’ εκείνον τον καιρόν μέγας αναχωρητής από μεν της Λυκίας ορμώμενος, Γεράσιμος δε καλούμενος, όστις εν τη ιδία πατρίδι την μοναχικήν κατορθώσας πολιτείαν και πλείστους αγώνας κατά των πνευμάτων της πονηρίας ενδειξάμενος και προσφάτως από της πατρίδος εληλυθώς τον αναχωρητικόν μετήρχετο βίον εν τη περί τον Ιορδάνην ερήμω. Ούτος ακούων δε παρά πάντων σχεδόν των αναχωρητών περί της του Μεγάλου Ευθυμίου απαστραπτούσης χάριτος ήλθεν προς αυτόν εις τόπον του Ρουβά και μείνας παρ’ αυτώ ικανόν χρόνον επείσθη συνθέσθαι (συμφωνήσαι) τω εκτεθέντι όρω (Ορθοδόξω δόγματι) της εν Χαλκηδόνι Δ’ Οικουμενικής Συνόδου».
Η υπό του Οσίου Γερασίμου ιδρυθείσα Λαύρα ενταύθα εν τη ερήμω του Ιορδάνου κατέστη γυμναστήριον πνευματικόν πολλών μαθητών και συνασκητών αυτού του εν αγίοις Γερασίμου όντος– κατά τον Κύριλλον Σκυθοπολίτην, φωστήρος δίκην (κατά τον τρόπον εκλάμποντος και εν τη κατά τον Ιορδάνην ερήμω τα της ευσεβείας σπείροντος σπέρματα».
Τα δε σπέρματα της ευσεβείας, τα οποία έσπειρε εν τη ερήμω ο μακάριος Γεράσιμος δεν είναι άλλον τι από του «λατρεύειν αυτώ τω Θεώ εν οσιότητι και δικαιοσύνη ενώπιον αυτού πάσας τας ημέρας της ζωής ημών», (Λουκ. 1,75) ως λέγει ο ευαγγελιστής Λουκάς.
Ο Υιός και Λόγος του Θεού Πατρός Κύριος ημών Ιησούς Χριστός αποτελεί το πρότυπον και το κριτήριον της ευσεβείας, ως εναργέστατα κηρύττει ο θείος Παύλος λέγων : «και πάντες δε οι θέλοντες ευσεβώς ζην εν Χριστώ ‘Ιησού διωχθήσονται· πονηροί δε άνθρωποι και γόητες προκόψουσιν επί το χείρον, πλανώντες και πλανώμενοι», (Β’ Τιμ. 3, 12-13).
Ερμηνεύοντες τους ως άνω Παυλείους λόγους, ο μεν Οικουμένιος λέγει: «Αύτη γαρ η ευσεβής ζωή, η εν Χριστώ Ιησού. Διωγμούς ενταύθα λέγει, ο Απόστολος Παύλος, τους παρά των ειδωλολατρών πρωτίστως, αλλά και τας θλίψεις και τους πειρασμούς». Ο δε Ιερός Χρυσόστομος λέγει: «Και γαρ ουκ ένι άνδρα την της αρετής οδόν οδεύοντα λύπης είναι χωρίς, θλίψεως, οδύνης, πειρασμών».
Ο θεοφόρος Γεράσιμος ανεδείχθη έργω τε και λόγω αθλητής της εν Χριστώ ευσεβείας, ακούων εις το παράγγελμα του θεσπεσίου Παύλου λέγοντος: «γύμναζε δε σεαυτόν προς ευσέβειαν· η γαρ σωματική γυμνασία προς ολίγον εστίν ωφέλιμος, η δε ευσέβεια προς πάντα ωφέλιμός εστιν, επαγγελίας έχουσα ζωής της νυν και της μελλούσης», (Α’ Τιμ. 4,7-8).
Της επαγγελίας ταύτης και υποσχέσεως τους καρπούς απήλαυσεν ο Όσιος Γεράσιμος, τόσον εν τη επιγείω αυτού ζωή, όσον και εν τη επουρανίω, ως διατυπώνει τούτο και ο υμνωδός αυτού λέγων: «την κλίμακα των θείων αρετών διανύσας, προς νοητής θεωρίας ανελήλυθας ύψος, και θείων μυστηρίων του Χριστού, εμφάσεις υπεδέξω καθαράς, διά τούτο, θεοφόρε, σε ευσεβώς τιμώμεν και βοώμεν· Δόξα τω ενισχύσαντι Χριστώ, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι διά σου πάσιν ιάματα» και «ως εωσφόρος εκλάμψας, εν τω σκότει του βίου Γεράσιμε, ανθρώπους εις φως πολιτείας, Αγγέλων ασωμάτων εχειραγώγησας».
Η Αγία του Χριστού Εκκλησία τιμά και γεραίρει τους Αγίους, τουτέστιν τους φίλους του Χριστού, ως τον Θεοφόρον Γεράσιμον, διότι ούτοι αποτελούν τους χειραγωγούς ημών των πιστών ανθρώπων εις το φως της πολιτείας των αγίων Ασωμάτων Αγγέλων, τουτέστιν εις την πίστιν και την επίγνωσιν της αληθείας, η οποία οδηγεί εις την ευσέβειαν, ως ομολογεί περί εαυτού ο σοφός Παύλος λέγων: «Παύλος, δούλος Θεού, απόστολος δε Ιησού Χριστού κατά πίστιν εκλεκτών Θεού και επίγνωσιν αληθείας της κατ’ ευσέβειαν», (Τιτ. 1,1). Το δε φως της πολιτείας των αγγέλων είναι η δόξα αυτών, η οποία συνίσταται εις το ότι ούτοι είναι «λειτουργικά πνεύματα εις διακονίαν αποστελλόμενα διά τους μέλλοντας κληρονομείν σωτηρίαν»,(Εβρ. 1,14), κατά τον θεσπέσιον Παύλον.
«Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας», (Β΄ Κορ. 6,2) ημέρα της αμώμου και Αγίας Νηστείας προς καθαρισμόν και αγιασμόν των ψυχών και των σωμάτων ημών, ως αναφωνεί και ο υμνωδός λέγων: «Της σης εν τοις βροτοίς ευσπλαγχνίας, Χριστέ ο Θεός, δείγμα παρέσχου τον καιρόν της εγκρατείας Σωτήρ, δι’ ου ψυχάς και σώματα καθαίρεις, και αγιάζεις των δούλων σου».
Ναί, αγαπητοί μου αδελφοί, τον καρπόν της εγκρατείας, τουτέστιν της νηστείας υπέδειξεν εις ημάς αυτός Ούτος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, «νηστεύσας ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα», (Ματθ. 4,2). Διά τον τρόπον τούτον της νηστείας και εγκρατείας εγένετο μέτοχος της ενθέου πολιτείας των Αγίων Αγγέλων και ο σήμερον τιμώμενος όσιος Πατήρ ημών Γεράσιμος, μιμούμενος τον της ερήμου του Ιορδάνου κήρυκα της μετανοίας Ιωάννην τον Πρόδρομον.
«Μωυσής και Ααρών … επεκαλούντο τον Κύριον, και αυτός εισήκουσεν αυτών, εν στύλω νεφέλης ελάλει προς αυτούς· ότι εφύλασσον τα μαρτύρια αυτού και τα προστάγματα αυτού, α έδωκεν αυτοίς», (Ψαλμ. 98, 6-7), λέγει ο ψαλμωδός. Τα θεία ταύτα μαρτύρια και προστάγματα, τας εντολάς δηλονότι του Θεού καλούμεθα να τηρήσωμεν και ημείς, έχοντες βοήθειαν και ενίσχυσιν τας ικεσίας του θεοφόρου Πατρός Γερασίμου και τας πρεσβείας της υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας, ίνα αξιωθώμεν διελθείν το στάδιον της Αγίας νηστείας και εορτάσαι την λαμπροφόρον του Θεού και Σωτήρος ημών Ανάστασιν. Αμήν. Έτη πολλά και ειρηνικά».
Μετά τη Θεία Λειτουργία ακολούθησε λιτανεία γύρω από την Ιερά Μονή. Στη συνέχεια, παρατέθηκε πανηγυρικό νηστίσιμο γεύμα, με την πλούσια φιλοξενία του ανακαινιστή και ηγουμένου της μονής, Αρχιμανδρίτη π. Χρυσοστόμου.
Πηγή: Πατριαρχείο Ιεροσολύμων
