Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αν και από πολύ νωρίς επέλεξε τον δρόμο του μοναχισμού και της Εκκλησίας, ποτέ δεν αποσυνδέθηκε από τη βιολογική του οικογένεια. Η σχέση του με τον αδελφό του Αλέκο και την σύζυγό του αδελφού του Ειρήνη και τα ανίψια του, ήταν πάντοτε πολύ ισχυρή. Αυτή ήταν η δική του οικογένεια.
Παρά τους δεκάδες Μητροπολίτες που ανέδειξε στα 18 χρόνια που είναι ο Αρχιεπίσκοπος, παρά τους εκατοντάδες κληρικούς και λαϊκούς που στήριξε, οι οποίοι κατέγραψαν μια εξαιρετική πορεία στη ζωή τους χάρη στον Ιερώνυμο, ο Αρχιεπίσκοπος ποτέ δεν έβγαλε από την καρδιά του τα Οινόφυτα και τη βιολογική του οικογένεια.
Γι’ αυτό και πολύ τακτικά επισκεπτόταν τον αδελφό του και την αγαπημένη του νύφη -την οικογένειά του, όπως λέει- για μεσημεριανό φαγητό τις Κυριακές ή για να συμβουλεύσει τον αδελφό του και τα ανίψια του για τις εργασίες που γίνονταν στην οικογενειακή επιχείρηση, το σπίτι ή έπειτα από χρόνια στις προνοιακές δομές που χτίστηκαν στην περιοχή, στα Οινόφυτα και το Χαλκούτσι.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Αρχιεπίσκοπος δίπλα σε αυτό το σπίτι, στα αγαπημένα του Οινόφυτα, επέλεξε να ανεγείρει μια βιβλιοθήκη – κόσμημα για την περιοχή, ένα πνευματικό κέντρο που όμοια του δεν υπάρχουν πολλά στην Ελλάδα, τη βιβλιοθήκη «Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Β’» και μετά από λίγα χρόνια και το ομώνυμο ίδρυμα, ένα πρότυπο κέντρο για ηλικιωμένους και παιδικούς σταθμούς. Για να είναι πάντα συνδεδεμένος με τον τόπο του, με την οικογένεια.
Πάντα δίπλα τους
Ακόμη και όταν, στα πρώτα χρόνια της αρχιεπισκοπικής του θητείας, ο Ιερώνυμος έσπασε το πόδι του και έπρεπε να παραμείνει στο κρεβάτι για να αναρρώσει, επέλεξε να είναι στο σπίτι στα Οινόφυτα. Εκεί, με τον αδελφό του και την αγαπημένη του Ειρήνη. Για να τον περιποιούνται και να νιώθει οικεία. Παρότι ήταν Αρχιεπίσκοπος και θα μπορούσε να έχει την καλύτερη περίθαλψη στην Αθήνα, επέλεξε να είναι κοντά τους.
Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ποτέ δεν έφυγε από την αγκαλιά της οικογένειας -από τον αδελφό του, τη νύφη του και τα αγαπημένα του ανίψια. Γι’ αυτό η μεγάλη, προ ημερών, απώλεια της νύφης του, της συζύγου του αξιοσέβαστου κυρίου Αλέκου, του στοίχισε πολύ. Αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και νοσηλευόταν τον τελευταίο καιρό στο νοσοκομείο «Σωτηρία».
Η οικογένεια γνώριζε πως τα πράγματα ήταν δύσκολα. Η εκδημία της -επιβεβαιώνουν όσοι βρίσκονται κοντά του-είναι μια τραγική απώλεια για τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Αφήνουν πίσω το πρόσωπο αναφοράς, που συνέδεε πάντα τα αδέλφια. Το πρόσωπο που τους ένωνε, κατά κάποιον τρόπο, όλους μαζί -παιδιά, ανίψια και αδέλφια.
Ένα τεράστιο κομμάτι της ζωής του Αρχιεπισκόπου και του αδελφού του, Αλέκου, «έφυγε». Πολλοί από όσους βρέθηκαν πολύ κοντά στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο έφυγαν από τη ζωή -συγγενείς, φίλοι, αρχιερείς και συνεργάτες.
Ωστόσο, αυτή η απώλεια ίσως είναι για τον ίδιο η πιο συγκλονιστική.
«Μελχισεδέκ»
