Την Κυριακή 10 Μαΐου 2026, Ε΄ Κυριακή από του Πάσχα, της Σαμαρείτιδος, ο Μητροπολίτης Σύμης, Τήλου, Χάλκης και Καστελλορίζου κ. Χρυσόστομος χοροστάτησε του Όρθρου και τέλεσε την Θ. Λειτουργία εις τον ιστορικό Ενοριακό Ι. Ναό Μεγάλης Παναγίας Κάστρου της Σύμης, με συλλειτουργούς του τον Εφημέριο του ιστορικού αυτού Ναού π. Παντελεήμονα Μακρόπουλο και τον Ιεροδιάκονο π. Παύλο Τερεζάκη, ενώ το ι. Αναλόγιο διακόνησε με μουσική καλλιέπεια ο Ιεροψάλτης κ. Ελευθέριος Ξηράκης.
Ο Μητροπολίτης ομίλησε προς τους εκκλησιαζομένους πιστούς, λαμβάνοντας αφορμή από την ευαγγελική περικοπή της σημερινής Κυριακής και ανεφέρθη στην συνάντηση του Χριστού με την Σαμαρείτισσα γυναίκα, την οποία συνάντησε κουρασμένος καθώς ήταν από την οδοιπορία, δίπλα στο πηγάδι του Ιακώβ, όταν εκείνη ήλθε για να αντλήσει ύδωρ. Με αφορμή το αίτημα του Κυρίου να Του προσφέρει να πιεί, εκτυλίσσεται μεταξύ τους ένας καταπληκτικός θεολογικότατος διάλογος.
Η γυναίκα με ταπείνωση, δέχεται και δεν στενοχωρείται από τον έλεγχο του Κυρίου στην προσωπική της ζωή, διότι αμέσως κατανοεί ότι είναι προφήτης και Του ζητά αλήθειες και εξηγήσεις σε υψηλά θεολογικά ζητήματα. Θέτει στον Χριστό το μέγα πρόβλημα που υπήρχε ανάμεσα σε Ιουδαίους και Σαμαρείτες, σχετικά με την λατρεία του Θεού. Ίσως οι συμπολίτες της να μην την είχαν ούτε άξια ούτε ικανή να σκέφτεται και να προβληματίζεται. Γι’ αυτούς ίσως να ήταν απλώς μία τυχάρπαστη. Εκείνη όμως επέμεινε να ρωτάει. Περιμένει την αλήθεια και είναι διαρκώς ανοικτή και έτοιμη να την υποδεχτεί.
Την εικόνα της ψυχής αυτής της γυναίκας ίσως να επιδιώκει να δώσει ο Χριστός με τον υπέροχο τρόπο που ακολουθεί: «Ιδού, σας λέω, σηκώστε πάνω τα μάτια σας και παρατηρήστε τα χωράφια: λευκά είναι, έτοιμα για θερισμό ήδη».
Έτσι για πρώτη φορά ο Χριστός αποκαλύπτει απερίφραστα την Θεότητά Του και μάλιστα όχι σε κάποιον νομομαθή Ιουδαίο, αλλά στην αλλοεθνή Σαμαρείτιδα. Και τούτο επειδή ο Θεός δεν εξετάζει την καταγωγή ή το φύλο ή την κοινωνική κατάσταση του ανθρώπου, αλλά αποκαλύπτεται σε εκείνους που είναι έτοιμοι να Τον δεχτούν στη ζωή τους και σε όσους Τον επιζητούν με ταπείνωση και πνεύμα συντετριμμένο.
Η Σαμαρείτισσα γυναίκα μετά από την συνομιλία της με τον Χριστό, πίστεψε σ’ Αυτόν και κάλεσε τους συμπολίτες της να τρέξουν να Τον συναντήσουν. Εκείνος έμεινε δύο ημέρες στη Συχάρ και τους μετέδωσε τον λόγο και την ευλογία Του. Η Σαμαρείτισσα από την ημέρα που πίστεψε στον Χριστό άλλαξε ζωή. Από αμαρτωλή γυναίκα έγινε Φωτεινή και αφού βαπτίστηκε από τους Αποστόλους την ημέρα της Πεντηκοστής μαζί με τους δύο γιούς της και τις πέντε αδελφές της, μετέδωσε το φως του Ευαγγελίου, στην Συρία, την Φοινίκη, την Παλαιστίνη, την Αίγυπτο, την Καρχηδόνα και τελικά στην Ρώμη.
Η μεγάλη της αυτή αποστολική δράση είναι ο λόγος για τον οποίο η Εκκλησία μας την ονομάζει Ισαπόστολο. Την ονομάζει Αγία και μεγαλομάρτυρα, γιατί μετά από ατελείωτα και φρικτά μαρτύρια που υπέστη, κατά την διάρκεια των οποίων έλαβαν χώρα πολλά θαύματα, η Αγία Φωτεινή φυλακίστηκε και μέσα στην φυλακή παρέδωσε την ψυχή της στον Κύριο, για να απολαύσει τους μισθούς των κόπων της και να ξεδιψάσει αιώνια με την θέα του Θεανδρικού εκείνου Προσώπου που «εν πνεύματι και αληθεία» και εν ταπεινώσει, συνάντησε και ελάτρευσε παρά το φρέαρ του Ιακώβ εκείνο το μοναδικό απομεσήμερο.
