Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας άφησε τεράστια κληρονομιά. Το θαύμα όμως ήταν πως έφτιαξε αυτή την κληρονομιά κυριολεκτικά από το μηδέν. Πάνω στην τραχιά αλβανική γη έφτιαξε κτίρια, υποδομές.
Έκανε Εκκλησία με αρχή, μέση και τέλος. Έφτασε στην καρδιά μιας χώρας σε μια εποχή που, όταν έκανες τον σταυρό σου, σε έστελναν φυλακή.
Σήμερα υπάρχει σε αυτόν τον τόπο Σύνοδος με επτά Μητροπολίτες, 182 ιερείς και ποίμνιο 300.000 Ορθοδόξων. Σε έναν πληθυσμό 1,8 εκατομμυρίων.
Έγραφε τις προάλλες ένας δημοσιογράφος: «τον εκκλησιαστικό ηγέτη δεν τον μετράς με τα κτίρια». Και λάθος και σωστό.
Το έργο το πνευματικό το μετράς και με τα κτίρια και με τα έργα. Γιατί για να εμπνεύσεις τον πιστό ή τον φορέα να σε στηρίξει έχεις κάνει κατήχηση. Κάτι σωστό έχεις κάνει πνευματικά. Σε κάποιον έχουν πιστέψει και έχουν εμπιστευτεί τον όβολό τους, τον κόπο τους, τον εθελοντισμό τους. Έτσι έγιναν και οι Καθεδρικοί στα Τίρανα, την Κορυτσά και την Χειμάρρα.
Ο Αναστάσιος έδωσε ελπίδα στην Αλβανία. Τον αξίωσε ο Θεός να κάνει το θαύμα μέσα από την πίστη του και την εντιμότητά του. Σήμερα, 700-800 παιδιά φοιτούν στα ελληνικά σχολεία χάρη στον Αναστάσιο. Που δούλεψε με φόβο Θεού και ανάστησε μια νεκρή Εκκλησία.
Το πιο σπουδαίο που έκανε; Δεν έκανε εκπτώσεις για να επιβιώσει σε ένα περιβάλλον αθέων και μουσουλμάνων. Δεν πρόδωσε τη θρησκεία του για να τον αποδεχτούν. Δεν προσαρμόστηκε. Τους προσάρμοσε. Έθεσε μόνος του τα όρια και, μέσα από τη θρησκεία του, ήρθε η αναγνώριση από όλους.
Ο διάδοχος
Αυτός που θα διαδεχτεί τον Αναστάσιο έχει να κουβαλήσει μια μεγάλη κληρονομιά. Ο Μητροπολίτης Κορυτσάς, ως ο πιο έμπιστος του Αναστασίου, εγγράμματος και μέσα στο πνεύμα του αείμνηστου, δείχνει το φαβορί. Και ακολουθεί το ίδιο πνεύμα.
Η ελληνική κυβέρνηση άφησε την Ορθόδοξη Εκκλησία στη γειτονική χώρα στο έλεος του Θεού. Όπως και τις ελληνικές κοινότητες. Καμία μέριμνα, καμία στρατηγική για τα κέντρα της Ορθοδοξίας. Εκεί όπου είναι οι φλέβες οι ελληνικές και συνδέονται με την καρδιά του κέντρου.
Καμία φροντίδα για τη Μονή Σινά, κανένα ενδιαφέρον για το τι συμβαίνει στο Πατριαρχείο Αντιοχείας, που εκτοπίζεται από την Δαμασκό. Καμία συνεργασία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις Μητροπόλεις του στο εξωτερικό.
Για να έχουν ένα σχέδιο, μια στρατηγική, να χαράξουν ένα πλάνο. Γιατί, κακά τα ψέματα, όπου χτυπά η καρδιά της Ορθοδοξίας αναπνέει και ο Ελληνισμός.
Την αδιαφορία των προηγούμενων -πολλών- χρόνων θα τη βρούμε σύντομα μπροστά μας….
Μελχισεδέκ
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια»
