Με εκκλησιαστική λαμπρότητα και βαθιά πνευματική χαρά, η Ιερά Επισκοπή Πέρθης τίμησε τη μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Παϊσίου του Αγιορείτου, Προστάτη και Φύλακα της Αυστραλίας και της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας.
Οι εορτασμοί έλαβαν χώρα, το σαββατοκύριακο 11 και 12 Ιουλίου, στο Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγίου Παϊσίου, το οποίο ευρίσκεται εντός του χώρου της Ιεράς Μονής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στο Forrestfield.
Οι λατρευτικές εκδηλώσεις ξεκίνησαν το Σάββατο το βράδυ, με τον Αρχιερατικό Εσπερινό, στον οποίο χοροστάτησε ο Επίσκοπος Πέρθης κ. Ελπίδιος, με τη συμμετοχή κληρικών και πιστών, οι οποίοι συνέρρευσαν για να τιμήσουν έναν από τους πλέον λαοφιλείς αγίους της εποχής μας.
Στο τέλος της ακολουθίας του Εσπερινού ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής, Αρχιμανδρίτης κ. Μακάριος Σουρής, ανακοίνωσε με αισθήματα βαθιάς ευγνωμοσύνης ότι η Μονή αξιώθηκε να δεχθεί δύο ανεκτίμητα κειμήλια που ανήκαν στον ίδιο τον Άγιο Παΐσιο. Πρόκειται για το μοναχικό Μικρό Σχήμα που φορούσε ο Άγιος κατά τις τελευταίες ημέρες πριν από την οσιακή κοίμησή του, καθώς και για μια περίτεχνη ξυλόγλυπτη εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου, φιλοτεχνημένη από τα ίδια τα χέρια του Αγίου. Η ανακοίνωση προκάλεσε βαθιά συγκίνηση και ευχαριστία στους πιστούς, καθώς τα πολύτιμα αυτά κειμήλια αποτελούν ζωντανή μαρτυρία της αγιασμένης ζωής του αγαπημένου Γέροντος, του οποίου η πνευματική παρακαταθήκη εξακολουθεί να φωτίζει τους πιστούς σε ολόκληρο τον κόσμο.
Την Κυριακή, κυριώνυμο ημέρα της εορτής, ο Επίσκοπος κ. Ελπίδιος χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας. Κατά το κήρυγμά του, ο Επίσκοπος αναφέρθηκε στην ιδιαίτερη ευσπλαχνία και την πατρική αγάπη του Αγίου για κάθε άνθρωπο που ζητούσε τις προσευχές του, συνδέοντας το παράδειγμά του με την ευαγγελική περικοπή της θεραπείας του δούλου του εκατοντάρχου.
Όπως παρατήρησε: «Ο Άγιος Παΐσιος ήταν άνθρωπος με πολλή συμπόνια και καλοσύνη. Πάντοτε ήθελε να γνωρίζει τα προβλήματα και τους αγώνες των άλλων, ώστε να μπορεί να προσεύχεται γι’ αυτούς με όλη του την καρδιά. Πίστευε ότι η αληθινή προσευχή πρέπει να πηγάζει από μια καρδιά που συμπονεί και συνυποφέρει μαζί με μια άλλη. Όταν προσευχόμαστε για κάποιον, θα πρέπει να νιώθουμε το βάρος αυτού του ανθρώπου σαν να ήταν δικό μας – είτε πρόκειται για σωματική ασθένεια, ψυχική δοκιμασία, πνευματικό αγώνα, οικονομική δυσκολία ή κοινωνικό πρόβλημα. Αυτό ακριβώς έκανε ο εκατόνταρχος στο Ευαγγέλιο. Ένιωθε τον πόνο του δούλου του σαν να ήταν δικός του και με βαθιά πίστη παρακαλούσε τον Χριστό να θεραπεύσει – όχι τη γυναίκα του ή το παιδί του, αλλά τον δούλο του».
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Επίσκοπος μετέφερε σε όλους τους παρευρισκόμενους την πατρική αγάπη, τις ευλογίες και τις προσευχές του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. Μακαρίου, διαβεβαιώνοντας τους πιστούς για τη συνεχή ποιμαντική φροντίδα και πνευματική υποστήριξη του Αρχιεπισκόπου.
Ένα ιδιαίτερα ενθαρρυντικό χαρακτηριστικό των εφετινών εορτασμών ήταν ο μεγάλος αριθμός νέων από όλη την Ιερά Επισκοπή Πέρθης, οι οποίοι συμμετείχαν ευλαβικά τόσο στην ακολουθία του Εσπερινού όσο και στη Θεία Λειτουργία. Η προσευχητική παρουσία τους αποτέλεσε πηγή ελπίδας και αισιοδοξίας, μαρτυρώντας τη ζωντανή πίστη της νέας γενιάς και την αυξανόμενη αγάπη και ευλάβειά της για τον Άγιο Παΐσιο.
Μετά τη Θεία Λειτουργία, οι Φίλοι της Ιεράς Μονής ετοίμασαν και προσέφεραν γενναιόδωρα ένα εορταστικό πρωινό τσάι, επιτρέποντας στους κληρικούς και τους πιστούς να συνεχίσουν τον εορτασμό με πνεύμα εν Χριστώ κοινωνίας και ευχαριστίας.
