Την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό των Αγίων και Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Βεροίας για την εορτή του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, προστάτου της Δικαιοσύνης.
Στο τέλος τελέστηκε αρτοκλασία για τα μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου Βεροίας και μνημόσυνο για τα αποβιώσαντα μέλη, παρουσία τοπικών στρατιωτικών και πολιτικών αρχών και πλήθους νομικών.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας με την ευκαιρία της ενάρξεως του νέου δικαστικού έτους, ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων τέλεσε αγιασμό στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Βεροίας, όπου εν συνεχεία πραγματοποιήθηκε εκδήλωση προς τιμήν των αποχωρούντων από την ενεργό υπηρεσία και των νεοδιορισθέντων δικηγόρων του Συλλόγου.
Στην εκδήλωση απηύθυνε χαιρετισμό ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Βεροίας.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη
«Τινές δε κολληθέντες αυτώ επίστευσαν, εν οις και Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης».
Το κήρυγμα του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου στον Άρειο Πάγο, που ακούσαμε σήμερα στο αποστολικό ανάγνωσμα, δεν ήταν μία συνηθισμένη ομιλία. Εξέπληξε πολλούς, αιφνιδίασε μερικούς, και οδήγησε κάποιους στον δρόμο της αλήθειας, στην πίστη του Χριστού και στη σωτηρία.
Ανάμεσά τους και ο Αρεοπαγίτης Διονύσιος. Ένας άνθρωπος που δεν θα μπορούσε να τον θεωρήσει κανείς αφελή ή ευκολόπιστο, έναν άνθρωπο που θα μπορούσε να παρασυρθεί από μία και μόνο ομιλία ενός αγνώστου ομιλητή, ο οποίος παρουσίαζε ως άγνωστο Θεό έναν Εσταυρωμένο Ιουδαίο.
Ο Αρεοπαγίτης Διονύσιος ήταν σοφός κατά κόσμον αλλά συγχρόνως και συνετός. Η κρίση του είχε οξυνθεί στη διάκριση μεταξύ δικαίου και αδίκου, εννόμου και ανόμου, και η ψυχή του αναζητούσε πέρα από το ανθρώπινο δίκαιο τον δίκαιο και απροσωπόληπτο Θεό. Αναζητούσε πέρα από τον φυσικό νομοθέτη τον θείο Νομοθέτη που δεν έθεσε μόνο τους νόμους του σύμπαντος, αλλά μας αποκάλυψε με τις εντολές του τον δρόμο που θα μας οδηγήσει κοντά του. Και αυτόν βρήκε μέσα από το κήρυγμα του αποστόλου Παύλου. Αυτός άγγιξε την ψυχή του και τον κάλεσε να τον πιστεύσει και να τον ακολουθήσει.
Και ο Αρεοπαγίτης Διονύσιος ακολούθησε χωρίς δισταγμό την πρόσκληση του Χριστού και αφιερώθηκε στη μελέτη και εφαρμογή των εντολών και των νόμων του και διακρίθηκε όχι μόνο ως Αρεοπαγίτης αλλά και μαθητής και γνήσιος φίλος του Χριστού.
Τι όμως έχει να πει σε μας σήμερα ο εορταζόμενος άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης; Τι έχει να πει στους νομικούς που τον τιμούν ως προστάτη τους; Τι έχει να πει σε μία εποχή κατά την οποία το δίκαιο καταπατείται χωρίς φόβο και χωρίς αιδώ, σε μία εποχή κατά την οποία η έννοια του δικαίου παρερμηνεύεται και παραποιείται, σε μία εποχή κατά την οποία η Δικαιοσύνη αμφισβητείται, επικρίνεται και κατακρίνεται, σε μία εποχή κατά την οποία οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης γίνονται «σημεία αντιλεγόμενα», των οποίων το κύρος και η αντικειμενικότητα τίθεται εν αμφιβόλω, σε μία εποχή κατά την οποία πολλοί προσκολλώνται σε διάφορους και διάφορα επιδιώκοντας το προσωρινό όφελος ή το εύκολο κέρδος;
Ο λόγος του εορταζομένου αγίου είναι σαφής για όσους θέλουν να τον ακούσουν. Εάν η Δικαιοσύνη βάλλεται ή υπονομεύεται στις ημέρες μας και εάν το δίκαιο πλήττεται κατάφωρα ή αμφισβητείται, αιτία είναι η απομάκρυνση του ανθρώπου από τον Θεό. Διότι ο Θεός είναι ο μόνος δίκαιος και αυτός ο οποίος «δικαιοσύνας ηγάπησε», είναι ο μόνος απροσωπόληπτος κριτής, του οποίου «η κρίσις δικαία εστι», και όποιος βρίσκεται κοντά του, όποιος ζει κοντά του, όποιος τον πιστεύει και ακολουθεί τις εντολές του στη ζωή, αυτός με τη χάρη και τον φωτισμό του μπορεί να διακρίνει το δίκαιο από το άδικο, όχι με τον τρόπο που το διακρίνουν οι μακράν του Θεού ζώντες, οι οποίοι συχνά ταυτίζουν το δίκαιο με το συμφέρον και το επωφελές για τους ίδιους ή για τους ισχυρούς· όχι με τον τρόπο που αντιμετωπίζουν το άδικο ως μία συνηθισμένη πρακτική και μέθοδο, χωρίς την οποία δεν μπορεί να λειτουργήσει τίποτε στον σύγχρονο κόσμο.
Όποιος ζει κοντά στον Χριστό, όποιος σέβεται τις εντολές του, αυτός μπορεί να διακρίνει το δίκαιο από το άδικο, γιατί άδικο είναι ό,τι είναι αντίθετο με το θέλημα του Θεού· άδικο είναι ό,τι αρνείται τις εντολές του· άδικο είναι ό,τι προσβάλλει και καταπατά όσα Εκείνος δημιούργησε και τίμησε και ανέδειξε, είτε είναι ο άνθρωπος και το σώμα του, είτε είναι η ζωή του και τα δικαιώματά του, είτε είναι το φυσικό περιβάλλον και η κτίση ολόκληρη.
Και μπορεί ο κόσμος να νομίζει ότι το δίκαιο εκσυγχρονίζεται μαζί με την κοινωνία που εκσυγχρονίζεται, και ότι αρχές και νόμοι παλαιοί οφείλουν να καταργηθούν και να αντικατασταθούν με νέους που θα διασφαλίζουν δήθεν το σύγχρονο δίκαιο, αυτό όμως είναι μία πλάνη και μία αυταπάτη, γιατί η δικαιοσύνη του Θεού και το δίκαιο που εκφράζεται μέσα στο νόμο και τις εντολές του, δεν παλιώνει και δεν χρειάζεται αντικατάσταση. Διότι, ό,τι επιχειρεί να τα αντικαταστήσει, είναι ανθρώπινο δημιούργημα και κατά συνέπεια είναι προϊόν της ανθρώπινης ατέλειας και αδυναμίας και δεν μπορεί να συγκριθεί με τις εντολές του δικαίου και δικαιοκρίτου Θεού.
Και δυστυχώς τέτοια προϊόντα βλέπουμε και στις ημέρες μας· νόμους και νομοθετήματα που εν ονόματι του εκσυγχρονισμού υποστηρίζουν δήθεν τα δικαιώματα των ανθρώπων, καταβαραθρώνοντας όμως στην ουσία την προσωπικότητα και την υπόσταση του ανθρώπου, τον οποίο ο Θεός έπλασε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν του.
Και στη συνέχεια απορούμε και διερωτόμεθα όλοι, γιατί επλεόνασε στον κόσμο η αδικία, γιατί δεν μπορεί να επικρατήσει παρά τους πολλούς και μεγάλους αγώνες των ανθρώπων η δικαιοσύνη. Διότι δεν υπάρχει και δεν μπορεί να λειτουργήσει η δικαιοσύνη μακριά από τον Θεό.
Γι’ αυτό όλοι μας, αλλά ιδιαιτέρως εσείς οι νομικοί, ακολουθήστε το παράδειγμα του προστάτη σας αγίου ιερομάρτυρος Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, μένοντας πιστοί στον δίκαιο και δικαιοκρίτη Θεό, και μένοντας κοντά στον Θεό θα διακονείτε με τη χάρη του την υψηλή αποστολή σας, εργαζόμενοι για την επικράτηση του δικαίου στον κόσμο και στους ανθρώπους.
