Η εορτή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά στη Σκήτη Βεροίας

Την Κυριακή 20 Μαρτίου το πρωί ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης.

Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ιδών ο Ιησούς την πίστιν αυτών λέγει τω παραλυτικώ· τέκνον, αφέωνταί σου αι αμαρτίαι».

Αν την περασμένη Κυριακή η Αγία μας Εκκλησία εόρτασε τον θρίαμβο της ορθοδόξου πίστεως έναντι των εικονομάχων, εκείνων δηλαδή που αρνούντο την τιμητι­κη προσκύνηση των εικόνων, αμ­φι­­σβητώντας εμμέσως και το μέγα θαύμα της θείας ενανθρω­πήσεως, σήμερα, δεύτερη Κυριακή των Νη­στειών, εορτάζει έναν ακό­μη θρι­αμ­βο της η Εκκλησία μας, τον θρίαμβο της πίστεως στη δυνατότητα του αν­θρώπου να θεωθεί διά της θείας Χάριτος.

Αυτή την πίστη εξέφρασε με τα συγγράμματα αλλά και με τις πνευ­μα­τικές εμπειρίες του ο τιμώμενος σήμερα μέγας πατήρ της Εκκλη­σι­ας μας και θεολόγος, ο άγιος Γρη­γόριος ο Παλαμάς, αρχιεπίσκο­πος Θεσσαλονίκης, ο θαυματουρ­γος, τον οποίο εορτάζει ως οική­τορά της η Ιερά αυτή Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου και ως προ­στάτη της η Ιερά Μητρόπολη.

Και η πίστη αυτή δεν είναι πίστη μόνο θεωρητική, δεν είναι πίστη μο­νο δογματική, αλλά είναι και πι­στη ενεργητική, είναι η σχέση που πρε­πει να έχει με τον Θεό κάθε αν­θρωπος. Είναι η πίστη στην οποία αναφέ­ρεται το σημερινό ευαγγε­λικό ανά­γνωσμα της θεραπείας του παρα­λυτικού της Καπερναούμ.

«Ιδών ο Ιησούς την πίστιν αυτών λέγει τω παραλυτικώ· τέκνον, αφέ­ωνταί σου αι αμαρτίαι».

Η πίστη τεσσάρων ανθρώπων αρ­κεί όχι μόνο για να θεραπεύσει τον παράλυτο στο σώμα άνθρωπο, αλλά και να τον θεραπεύσει από την παραλυσία της ψυχής.

«Μέγα αγαθόν η πίστις», γράφει ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, και έχει τόση δύναμη, ώστε δεν σώζει μόνον αυτόν που πιστεύει, αλλά μπορεί να σώσει και άλλους, όπως συνέβη όχι μόνο στην περίπτωση του παραλυτικού, που ακούσαμε σήμερα, αλλά και στην περίπτωση του φίλου του Χριστού, του τετρα­η­μέρου Λαζάρου.

Πριν να τον ανα­στήσει, σημειώνει και πάλι ο άγιος Κύριλλος, ο Χριστός ρωτά την αδελ­­φη του εάν πιστεύει, διότι ο Λάζαρος ήταν νεκρός και δεν μπο­ρούσε να πιστεύει. Έτσι η πίστη της αδελφής του καλύπτει την ελ­λειψη της πίστεως, η οποία και στην περίπτωση αυτή δεν είναι μόνο δογματική, αλλά είναι «και των υπέρ άνθρωπον ενεργητική». Μπορεί δηλαδή ο άνθρωπος να κάνει με αυτήν πράγματα τα οποία υπερβαίνουν τις ανθρώ­πινες δυνά­μεις, αλλά και να γίνε­ται δεκτικός της χάριτος του Θεού.

Το βλέπουμε αυτό στο θαύμα της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, όπου η πίστη των ανθρώπων, οι οποίοι μεταφέρουν τον παράλυτο ενώπιον του Χριστού, υπερβαί­νο­ντας και το φυσικό εμπόδιο της στε­γης της οικίας, αξιώνει με τη χάρη του Θεού τον πα­ράλυτο και της σωματικής και της ψυχικής θε­ρα­πείας. Ο ίδιος, άλλωστε, ο Χρι­στος μας βεβαιώνει για τη δυ­να­μη της πίστεως λέγοντας: «Εάν πι­στεύ­σης όψη την δόξαν του Θεού».

Και ποια είναι η δόξα του Θεού; Είναι βεβαίως τα θαύματα που επι­τελεί η χάρη του, τα οποία απο­δεικνύουν το μεγαλείο του, απο­δει­κνύουν ότι Αυτός είναι ο δημι­ουρ­γος και Κύριος των πάντων και τίποτε δεν είναι δύσκολο γι᾽ αυτόν, αλλά και ο,τι άλλο επιτελεί η χάρη του στις ψυχές των ανθρώ­πων.

Αυτό αποδεικνύεται και από την ερώτηση, την οποία απηύθυνε ο Χριστός προς τους Φαρισαίους, οι οποίοι αμφισβητούσαν ότι μπορεί να συγ­χωρήσει τις αμαρτίες του παραλυ­τικού.

Τι τους είπε; «τι εστιν ευκο­πω­τε­ρον, ειπείν τω παραλυτι­κω αφέων­ταί σοι αι αμαρτίαι ή ειπείν έγειρε και άρον τον κράβατόν σου και περι­πα­τει», εννοώντας ότι και τα δύο είναι εξ ίσου δυνατά για τη θεία του δύναμη και για όσους πιστεύ­ουν σ᾽ Αυτόν.

Αυτό επιβεβαιώνει και με το κη­ρυγμά του ο εορταζόμενος ιερός πα­τηρ της Εκκλησίας μας, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Διότι αποτέ­λεσμα της μεγάλης του πίστεως ήταν η χάρη που έλαβε από τον Θεό και η οποία όχι μόνο κάθαρε την ψυχή του, αλλά και τον αξίωσε να βλέπει και να ζει μέσα στο άκτιστο φως της Θεότητος κατά την υπό­σχεση του Κυρίου, «εάν πιστεύσης όψη την δόξαν του Θεού».

Δόξα του Θεού είναι το άκτιστο φως, το οποίο έβλεπε ο άγιος Γρη­γόριος ο Παλαμάς και οι Αγιορεί­τες μονα­χοί να καταυγάζει την ύπαρξη τους αλλά και τα ταπεινά κελιά τους στα οποία προσηύχοντο αδιαλεί­πτως, επικαλούμενοι το έλεος του Θεού.

Δόξα του Θεού ήταν το άκτι­στο φως, το οποίο δεν μπορούσαν να δούν και να κατανοήσουν οι αντί­παλοι του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, ο Βαρ­λαάμ και ο Ακίνδυνος και οι συν αυτοίς, διότι δεν διέθεταν την πι­στη που χρειάζεται, όπως δεν την διέθεταν και οι Γραμματείς και Φαρισαίοι, που τους είδαμε σήμερα να αμφισβητούν τη δύναμη του Χριστού.

Γι᾽ αυτό και η σημερινή εορτή του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά απο­τελεί απόδειξη του θριάμβου της πίστεως και επιβεβαίωση ότι όσα δίδασκε ο μέγας αυτός πατήρ της Εκκλησίας, ακολουθώντας την πα­ράδοση της Εκκλησίας και των αγίων Πατέ­ρων, είναι αλήθεια. Και ακόμη δίδει και σε μας την ευ­καιρία να αντιληφθούμε τη δύνα­μη της πι­στε­ως στον Θεό που αξιώ­νει τον χοικό άνθρωπο να καταυ­γασθεί από το φως του Θεού, αλλά και να θεω­θεί.

Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, και εμείς να καλλιεργήσουμε στην ψυ­χη μας την πίστη στον Χριστό, μι­μούμενοι το παράδειγμα της ζωής του προστάτου μας αγίου Γρηγο­ρίου του Παλαμά, για να αξιωθούμε και της χάριτος του Θεού, προκει­μένου να ενεργήσει στην ψυχή μας «την καλήν αλλοίωσιν» και να μας αγιάσει.