Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και πάνδημη συμμετοχή των πιστών εορτάστηκε και φέτος η ιερά μνήμη του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου του Νεοφανούς και Θαυματουργού στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, και συγκεκριμένα στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Σταμνάς Μεσολογγίου.
Ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Πανηγυρικό Εσπερινό που τελέστηκε στον ως άνω Ιερό Ναό, όπου φυλάσσεται παλαιό προσκυνητάρι με την εικόνα του Αγίου Φανουρίου.
Κατά την έναρξη του κηρύγματός του, ο Μητροπολίτης ανέφερε τα εξής:
«Συγκεντρωθήκαμε σήμερα στον Ιερό αυτό Ναό για να εορτάσουμε τη μνήμη του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου, του Νεοφανούς και Θαυματουργού, παράλληλα δε να ευλογήσουμε τις φανουρόπιτες, τις οποίες με ευλάβεια παρασκευάσατε και προσφέρατε προς ευλογία και αγιασμό. Ο Άγιος Φανούριος ανήκει στους πλέον λαοφιλείς Αγίους της Εκκλησίας μας. Είναι ο Άγιος που προσελκύει τα πλήθη των πιστών όχι μόνο κατά την εορτή του, αλλά καθημερινά αναρίθμητοι πιστοί τον επικαλούνται και προστρέχουν στη χάρη του, προκειμένου να ικανοποιηθεί κάποιο αίτημά τους.
Ένα θαύμα είναι η παρουσία του Αγίου Φανουρίου μέσα στην Εκκλησία, αφού με θαυμαστό τρόπο φανερώθηκε η ιερά εικόνα Του στο νησί της Ρόδου. Παρόλο που ελάχιστα γνωρίζουμε για τον βίο του, διαδόθηκε ταχύτατα η εύρεση της εικόνας του και το ίδιο γρήγορα καθιερώθηκε η σχέση του Αγίου με το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας μας. Και η σχέση αυτή είναι τόσο στενή, που αρκεί και μόνο η επίκληση του ονόματός του για να προσφέρει στις καρδιές των πιστών την ελπίδα ότι ο Άγιος μπορεί να επέμβει θαυματουργικά στη ζωή τους».
Στη συνέχεια της ομιλίας του, ο Μητροπολίτης τόνισε:
«Ο άνθρωπος έχει πολλές αφορμές στη ζωή του για να αγωνιά και να ζητά προστασία από έκτακτα δυσάρεστα γεγονότα. Επίσης, πολλές φορές αισθάνεται ανασφαλής, αβοήθητος, ανυπεράσπιστος και ανοχύρωτος μπροστά σε γεγονότα και περιστάσεις της καθημερινότητας του βίου του. Ψάχνει, λοιπόν, και αναζητεί τη δύναμη για να ανταπεξέλθει μέσα από τη σχέση του με τον Θεό. Ζητά προστασία μέσα από τη συμμετοχή του στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας και έχει ανάγκη από βοηθούς, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από τους Αγίους της πίστεώς μας.
Όλοι οι Άγιοι, όπως και ο Άγιος Φανούριος, μεσιτεύουν στον Θεό για τους ανθρώπους, αποδεχόμενοι τις προσευχές τους, και σπεύδουν με τρόπους που υπερβαίνουν την ανθρώπινη λογική να θαυματουργήσουν, με σκοπό να απαλλάξουν τους ανθρώπους από δυσάρεστα γεγονότα και να χαρίσουν είτε την πολυπόθητη υγεία είτε τη χαρά που κάθε άνθρωπος έχει ανάγκη στη ζωή του.
Στην περίπτωση του Αγίου Φανουρίου, η σχέση των πιστών μαζί του καθιερώθηκε μέσω ενός ευλογημένου εδέσματος, μιας γλυκιάς πίτας, την οποία ο πιστός προσφέρει ως δώρο ευλαβείας στην Εκκλησία και, αφού ευλογηθεί από τον ιερέα, τη γεύεται ο ίδιος μαζί με πρόσωπα του περιβάλλοντός του. Αναφέρομαι φυσικά στη φανουρόπιτα, την οποία, είμαι σίγουρος, ότι κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της όλες οι κυρίες την παρασκευάσατε προσευχόμενες και επικαλούμενες τη χάρη του Αγίου Φανουρίου, ώστε ο Άγιος να εισακούσει κάθε αίτημα και παράκλησή σας».
Ακολούθως, ο Μητροπολίτης κ. Δαμασκηνός επεσήμανε τη σημασία της αληθινής πίστης, αναφέροντας:
«Όλες οι κυρίες γνωρίζετε τη συνταγή αυτής της πίτας, την ποσότητα και τα είδη των υλικών που πρέπει να χρησιμοποιήσετε. Πρέπει, ωστόσο, να γνωρίζετε ότι υπάρχει και μια βασική προϋπόθεση, την οποία πρέπει οπωσδήποτε να λάβει κανείς υπόψη του κατά την προετοιμασία, και αυτή είναι η πίστη! Η πίστη στον Χριστό! Και τι σημαίνει πίστη; Αγάπη και εμπιστοσύνη! Πιστεύω στον Θεό σημαίνει ότι Τον αγαπώ και Τον εμπιστεύομαι. Μόνο η εμπιστοσύνη πιστοποιεί την αληθινή αγάπη.
Όταν, λοιπόν, αγαπώ τον Θεό, εμπιστεύομαι ολόκληρη τη ζωή μου στο θέλημά Του και ζητώ από Εκείνον να ενεργήσει διά των Αγίων Του. Μόνο η πίστη μπορεί να ενεργοποιήσει το θαύμα. Παράλληλα, οφείλουμε να επεκτείνουμε και να αναβαθμίσουμε αυτή τη σχέση πίστεως με τον πνευματικό μας αγώνα, την προσευχή μας, την άσκησή μας, τη συμμετοχή μας στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας και, πάνω απ’ όλα, στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Καμία φανουρόπιτα δεν μπορεί να σώσει τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος σώζεται μόνο κοινωνώντας το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας.
Άρα, λοιπόν, ποιο είναι το συμπέρασμα που δεν πρέπει να λησμονούμε; Ο Θεός επιτρέπει η σχέση μας με τους Αγίους να στηριχθεί και σε κάτι υλικό, αλλά δεν πρέπει η διαμεσολάβηση αυτή να γίνει αυτοσκοπός και να αντικαταστήσει την εμπειρία της πίστεως, δηλαδή την εμπειρία της παρουσίας του Θεού στη ζωή μας».
Συνεχίζοντας τον λόγο του, υπογράμμισε:
«Αγαπητοί μου αδελφοί, κάνατε μια καλή προσπάθεια σήμερα. Εφαρμόσατε ένα όμορφο έθιμο. Εύχομαι ο Άγιος Φανούριος να εισακούσει τις προσευχές σας και να ικανοποιήσει τα αιτήματά σας. Όμως, μη μείνετε μόνο στο έθιμο. Οι Ναοί μας πρέπει να γεμίζουν όχι μόνο το εσπέρας της εορτής του Αγίου Φανουρίου, αλλά και τις Κυριακές στη Θεία Λειτουργία. Δεν μπορούμε να ζητάμε μόνο από τον Θεό, χωρίς να είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε κάτι από τη ζωή μας για Εκείνον. Η σχέση μας με τον Θεό δεν πρέπει να είναι ευκαιριακή και πρόσκαιρη· εδραιώνεται στην πίστη. Αλλά η πίστη θέλει κόπο, μόχθο και αγώνα, θέλει θυσία και κένωση. Απαιτεί δάκρυα μετανοίας και ασκήσεως. Μόνο αυτή η σχέση με τον Θεό θα μας ανοίξει τις πύλες του Παραδείσου, όταν θα ολοκληρώσουμε την επίγεια διαδρομή μας.
Σκοπός μας, αδελφοί μου, και μόνιμη προσευχή μας θα πρέπει να είναι η μετοχή στα αγαθά της επουράνιας Βασιλείας Του. Αυτός είναι ο τελικός προορισμός μας. Ο Παράδεισος είναι η ποθητή μας πατρίδα.
Κρατήστε στην καρδιά σας αυτά τα λόγια· πιστεύω ότι θα σας ωφελήσουν. Διατηρήστε ζωντανή τη σχέση σας με τον Θεό. Να έχετε μια ενεργή εκκλησιαστική ζωή. Μην ξεχνάτε τη μελέτη της Αγίας Γραφής. Μην υποτιμάτε τη συμμετοχή σας στο Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως. Να εκκλησιάζεστε κάθε Κυριακή. Να κοινωνείτε όσο πιο συχνά μπορείτε. Μόνο τότε ο Άγιος Φανούριος θα ευφραίνεται περισσότερο από ό, τι όταν του προσφέρετε τη φανουρόπιτα».
Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του, ο Μητροπολίτης ευχήθηκε:
«Χαίρομαι, λοιπόν, για την εντυπωσιακή αυτή σημερινή παρουσία σας, τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών. Και αυτό είναι πράγματι εντυπωσιακό, διότι σε άλλες ίσως περιοχές της πατρίδας μας ο Εσπερινός αυτός αποτελεί αποκλειστικά και μόνο προνόμιο των γυναικών. Όμως υπάρχουν και άνδρες σήμερα ανάμεσα στο εκκλησίασμα, και αυτό δηλώνει ότι αυτή η πανήγυρη έχει πλέον καταξιωθεί, παράλληλα με την ευλογία της φανουρόπιτας, που αποτελεί έκφραση κυρίως των γυναικείων μελών της Εκκλησίας μας.
Σας εύχομαι, λοιπόν, να έχετε υγεία και δύναμη. Να συνεχίσετε τα έργα του εξωραϊσμού του Ναού σας, που πραγματικά πρέπει να ολοκληρωθεί κάποια στιγμή, και είμαι σίγουρος ότι σιγά-σιγά, με τη χάρη του Θεού, θα το καταφέρουμε. Και μακάρι να καθιερώσουμε αυτή τη χοροστασία στον πανηγυρικό αυτό Εσπερινό και να γίνει μια δεύτερη σημαντική πανήγυρη της Ενορίας σας».
