Την Τετάρτη 9 Ιουλίου ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου και των Οσίων Διονυσίου του Ρήτορος και Μητροφάνους στη Φυτειά Ημαθίας.
Στο τέλος ο Μητροπολίτης κ. Παντελέημων τέλεσε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού γέροντος του, Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κυρού Παντελεήμονος του Β΄, με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 22 ετών από την κοίμηση του (9 Ιουλίου 2003).
Παράλληλα, με την ευκαιρία της εορτής των Οσίων Διονυσίου και Μητροφάνους, ο Μητροπολίτης κ. Παντελέημων δεν λησμόνησε να τελέσει μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των Μικραγιαννανιτών Νικηφόρου Αρχιερέως, Διονυσίου και Μητροφάνους των Ιερομονάχων και Αβιμέλεχ, Σπυρίδωνος και Παντελεήμονος των μοναχών.
Ο Μητροπολίτης κηρύττοντας τον θείο λόγο ανέφερε χαρακτηριστικά: «Και νυν εν τη αΰλω τελετουργία των υπερκοσμίων κοινωνούντες μυήσεων τον Θεόν ημίν ιλεώσασθε, Διονύσιε ιερώτατε και Μητρόφανες θεόφρον, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών».
Εορτάζουμε σήμερα την κοινή εορτή δύο οσίων και θεοφόρων πατέρων που έζησαν μαζί στην έρημο του Αγίου Όρους, στη Σκήτη της Μικράς Αγίας Άννης, που ασκήτευσαν μαζί, που προσευχήθηκαν μαζί, που ανέβηκαν με τον πνευματικό τους αγώνα την κλίμακα της αγιότητας και έφθασαν μέχρι τον ουρανό, όπου τώρα απολαμβάνουν τη χαρά της βασιλείας του Θεού και τη διαρκή κοινωνία με τον Θεό.
Και οι δύο αυτοί άγιοι δεν είναι άλλοι από τον όσιο Διονύσιο τον ρήτορα και τον μαθητή του, τον όσιο Μητροφάνη, τους οποίους τιμά ιδιαιτέρως η ενορία σας.
Πώς όμως κατόρθωσαν οι δύο αυτοί όσιοι και θεοφόροι πατέρες να κατακτήσουν την αγιότητα, ώστε να τιμώνται και να δοξάζονται και από τον Θεό και από τους ανθρώπους;
Το κατόρθωσαν με την προσπάθειά τους να ομοιάσουν στον Θεό. Να απελευθερωθούν, δηλαδή, από ό,τι τους χώριζε από Εκείνον, και να τον προσεγγίσουν, ώστε να γίνουν αποδέκτες της χάριτός του και έμψυχα σκηνώματα της παρουσίας του.
Και καθώς αυτό που χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό είναι η αμαρτία και ό,τι σχετίζεται με την αμαρτία, οι δύο όσιοι αγωνίσθηκαν να απαλλαγούν από τον «παλαιό άνθρωπο», να απαλλαγούν από κάθε πράξη, επιθυμία και σκέψη που δεν ήταν απόλυτα σύμφωνες με το θέλημα του Θεού και να ζήσουν μία ζωή εναρμονισμένη με τις εντολές του, μία ζωή αφιερωμένη σ’ Αυτόν, μία ζωή της οποίας κύριος και πρωταρχικός στόχος ήταν η προσέγγιση του Θεού.
Κάποιοι ενδεχομένως σκέπτονται ότι αυτή η προσπάθεια και ο αγώνας των αγίων είναι κάτι που δεν αφορά τους ανθρώπους που ζουν μέσα στον κόσμο, αλλά μόνο τους μοναχούς και τους ασκητές.
Κάποιοι ίσως πιστεύουν ότι η προσέγγιση του Θεού είναι κάτι αδύνατο και ανέφικτο για τους ανθρώπους στον κόσμο.
Όσοι όμως συμμερίζονται αυτές τις απόψεις πλανώνται, διότι η αρετή και η αγιότητα δεν είναι προνόμιο των μοναχών ούτε υποχρέωση μόνον εκείνων, από την οποία απαλλάσσονται οι λοιποί χριστιανοί.
Η ομοίωση με τον Θεό είναι κοινός στόχος όλων των ανθρώπων, είναι εντολή του Θεού σύμφυτη με την ύπαρξή μας και ισχύει για όλους μας ανεξαιρέτως, καθώς ο Θεός μάς έπλασε «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν» του.
Και σ’ αυτόν τον αγώνα για να ομοιάσουμε με τον Θεό σημαντική βοήθεια μάς προσφέρουν οι άγιοί μας, αφενός με τις πρεσβείες τους και αφετέρου με το παράδειγμα της ζωής τους. Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας έχει καθιερώσει την τιμή των αγίων, για να μας θυμίζει ποιος είναι ο τελικός προορισμός μας, και να μας δείχνει τον δρόμο που οδηγεί σ’ αυτόν.
Αυτά μας υπενθυμίζει και μας διδάσκει σήμερα και με το παράδειγμα της ζωής των δύο εορταζομένων οσίων, του οσίου Διονυσίου του ρήτορος και του οσίου Μητροφάνους, οι οποίοι δεν αποτελούν πρότυπο μόνο για τους μοναχούς και τους ασκητές, αλλά και για όλους εμάς που ζούμε στον κόσμο, αλλά επιδιώκουμε τον ίδιο στόχο με εκείνους, δηλαδή τον αγιασμό και τη σωτηρία των ψυχών μας.
Δεν έχει σημασία αν εμείς ζούμε στον κόσμο. Έχουμε χρέος να απομακρυνθούμε από την κοσμική νοοτροπία, από τις επιθυμίες του κόσμου και από τις συνήθειες του κόσμου που μας εμποδίζουν να πλησιάσουμε τον Θεό.
Έχουμε χρέος να απομακρυνθούμε από τον κόσμο, διότι ο κόσμος είναι το έρμα εκείνο, το οποίο δυσκολεύει την ανάβασή μας προς τον Θεό. Να απομακρυνθούμε από τον κόσμο, διότι τα φώτα του κόσμου, αν και τεχνητά και παροδικά, συσκοτίζουν τον ορίζοντα της ψυχής μας και απομακρύνουν το φως του Θεού από αυτήν.
Για να το επιτύχουμε όμως αυτό χρειάζεται διαρκής προσπάθεια· χρειάζεται συνεχής αγώνας για να μην μας απασχολεί ο κόσμος, όπως και αν εμφανίζεται στον καθένα μας. Να μην αποσπά την προσοχή μας από τα νοήματα του Χριστού. Να μην διεκδικεί την αγάπη μας από την αγάπη του Θεού.
Χρειάζεται όμως και κάτι ακόμη: χρειάζεται αγώνας για να πλησιάσουμε τον Θεό. Για να μετατρέψουμε την απομάκρυνσή μας από τον κόσμο σε προσέγγιση του Θεού, προσέγγιση που επιτυγχάνεται με τη μελέτη και την εφαρμογή των εντολών του, με την επικοινωνία διά της προσευχής, με την ενότητα διά της μετοχής μας στη χάρη των μυστηρίων.
Ας αποφασίσουμε, λοιπόν, να κάνουμε αυτή την προσπάθεια, και εύχομαι διά πρεσβειών των εορταζομένων αγίων, των οσίων Διονυσίου του ρήτορος και Μητροφάνους, να επιτύχουμε τον στόχο μας και να φθάσουμε και εμείς, εκεί όπου οι δύο όσιοι μας περιμένουν, στη βασιλεία των ουρανών.
