Στον πανηγυρικό αρχιερατικό εσπερινό στο παρεκκλήσιο των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Σελινίτσα Γυθείου χοροστάτησε (20.5.26) ο Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστομος Γ’ για τη γιορτή των αγίων ισαποστόλων και βασιλέων Κωνσταντίνου και Ελένης και κήρυξε τον θείο λόγο. Μαζί του ήταν οι ιερείς π. Παναγιώτης Κοτσώνης εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης και π. Κωνσταντίνος Μαυρικάκης, πρωτοψάλτης ήταν ο κ. Πέτρος Καλαποθαράκος καθώς και πολλοί προσκυνητές από το Γύθειο και τη γειτονική Σκάλα Λακωνίας.
Παραθέτουμε περίληψη του κηρύγματος του Μητροπολίτη: «Τον Μέγα Κωνσταντίνο θα πρέπει να τον θεωρήσουμε στην εποχή του, όχι με τα σημερινά κριτήρια. Έζησε σε έναν αιώνα φοβερών διωγμών των χριστιανών και ποικίλης κοινωνικής σύγχυσης και αναστάτωσης. Ο Μέγας Κωνσταντίνος κατ’ αρχήν με το Διάταγμα των Μεδιολάνων το 313 μ.Χ. (Edictum Mediolani) έδωσε τέλος στις φοβερές διώξεις κατά των χριστιανών και απαγόρευσε την προσκύνηση των ηγεμόνων. Συγκάλεσε μαζί με τους Πατέρες της Εκκλησίας την σπουδαία Α’ Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ.Χ. στη Νίκαια της Βιθυνίας, κατά την οποία μάλιστα και ασπάστηκε τα στρεβλωθέντα και πληγέντα μέλη των ομολογητών Πατέρων που υπέστησαν διώξεις. Κατήργησε τις μονομαχίες όπου φονεύονταν άνθρωποι. Καθιέρωσε την Κυριακή αργία. Απαγόρευσε τις ανήθικες τελετές των ειδωλολατρών. Εξύψωσε τον θεσμό της οικογένειας. Κατήργησε την αγοραπωλησία των νηπίων. Σταμάτησε τις βάρβαρες ποινές και διευκόλυνε την απελευθέρωση των δούλων. Βοήθησε στην ίδρυση φιλανθρωπικών ιδρυμάτων. Άρχισε την ανοικοδόμηση χριστιανικών ναών. Ενίσχυσε τη διάδοση του χριστιανισμού. Συνέδραμε τη μητέρα του Αγία Ελένη ώστε να μπορέσει να βρει τον Τίμιο Σταυρό. Ίδρυσε τη νέα πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας, τη Νέα Ρώμη, την Κωνσταντινούπολη. Τίμησε τους μάρτυρες χριστιανούς. Κατά την παράδοση και τις ιστορικές πηγές (Λακτάντιος, Ευσέβιος, Σωκράτης, Σωζομενός, Φιλοστόργιος, Γελάσιος κ.ά.) είδε στον ουρανό φωτεινό σημείο σταυρικού σχήματος, τον σταυρό δηλαδή με την επιγραφή “εν τούτω νίκα” και μετά από αυτό κατασκεύασε χριστιανικό λάβαρο, το οποίο και επικράτησε. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι τέτοια έκτακτα συμβάντα δεν είναι καθημερινά. Παρόμοιες θεοσημείες είναι η εμφάνιση Μωυσή και Ηλία στη Μεταμόρφωση του Χριστού, οι «ανοιγμένοι ουρανοί» κατά το μαρτύριο του αρχιδιακόνου Στεφάνου, η επιστροφή στον Χριστό του Απ. Παύλου στη Δαμασκό κ.ά.
Όσον αφορά τη μητέρα του την Αγία Ελένη, υπήρξε λίαν ευσεβής γυναίκα, πάντοτε κοντά στον υιό της και πραγματοποίησε πολλές φιλανθρωπίες και ευεργεσίες για τον λαό. Το σπουδαιότερο γεγονός της ζωής της ήταν ότι μετέβη στους Αγίους Τόπους και με θαυματουργικό τρόπο βρήκε τον Σταυρό του Χριστού. Τμήματα του Τιμίου Ξύλου μετέφερε στην Κύπρο και στη Ρώμη. Επίσης κατασκεύασε πολλούς ιερούς ναούς, μεταξύ των οποίων του Τιμίου Σταυρού στα Ιεροσόλυμα, των Αγίων Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη, της Γεννήσεως του Χριστού στη Βηθλεέμ, τη Βασιλική στη Γεθσημανή κ.ά.
Η Εκκλησία τους αγίους αυτούς ονόμασε ισαποστόλους».
