Η ιστορική πόλη της Μύρινας, το «παλαιόν πτολίεθρον κάστρον», κατά τον βυζαντινό συγγραφέα Γ. Φραντζή, τίμησε με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια την εορτή του Αγίου Πνεύματος, με επίκεντρο τον πανηγυρίζοντα Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Παναγίας Τριάδος, ο οποίος, θεμελιωθείς το 1865 υπό του αοιδίμου Μητροπολίτου Λήμνου Ιωακείμ Γ’ του Βυζαντίου, «συνδρομῇ τῶν Λημνίων ἐν γένει καί ἰδίᾳ τῶν τῆς πρωτευούσης», όπως επιμαρτυρεί η ολόγλυφη αφιερωματική επιγραφή στο υπέρθυρο του Ναού, αποτελεί μοναδικό δείγμα ευσεβείας, τέχνης, ιστορίας και πίστεως των Λημνίων, φυλάσσοντας στις κόγχες και τους θόλους του, ως ιερή παρακαταθήκη, την τελευταία πνοή του Εθνοϊερομάρτυρος Μητροπολίτου Λήμνου Ιωακείμ Β’, ο οποίος, μαζί με τον Λήμνιο ιερομόναχο και διδάσκαλο Κοσμά, απαγχονίστηκε από τους Οθωμανούς στα προπύλαια του Ναού, τον Σεπτέμβριο του 1770, θυσιάσας τη ζωή του «ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως καί τῆς Ἑλληνίδος πατρίδος».
Αναλυτικότερα, το εσπέρας της Κυριακής της Πεντηκοστής, 31 Μαΐου 2026, τελέσθηκε ο Μέγας Πολυαρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Μητροπολίτου Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερωνύμου, ενώ συγχοροστάτησαν ο Μητροπολίτης Ζακύνθου και Στροφάδων κ. Διονύσιος και ο Μητροπολίτης Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιερόθεος.
Προ του πέρατος του Εσπερινού, ο Μητροπολίτης κ. Ιερόθεος καλωσόρισε με θερμούς και εγκάρδιους λόγους τους φιλοξενουμένους Αρχιερείς και τους ευχαρίστησε ευγνωμόνως για την τιμητική παρουσία τους στο ακριτικό νησί του Αρχιπελάγους, αναφερθείς στα διακρίνοντα την προσωπικότητά τους χαρίσματα και την πολυχρόνια και καλλίκαρπη εκκλησιαστική τους διακονία.
Στο αγιοπνευματικό και κατηχητικό κήρυγμά του, ο Μητροπολίτης Λαρίσης κ. Ιερώνυμος, αφού εξέφρασε τις ολόθυμες ευχαριστίες του στο πρόσωπο του Μητροπολίτη κ. Ιεροθέου, διερμηνεύοντας συγχρόνως και τα αδελφικά αισθήματα αγάπης του Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Διονυσίου, επαίνεσε τους κατοίκους του νησιού για την προσήλωσή τους στην Εκκλησία και το Έθνος, χαρακτηρίζοντάς τους «φρυκτωρούς» της πατρώας γης.
Αφορμώμενος δε από την εορτή του Αγίου Πνεύματος, επισήμανε ότι η Αγία Τριάδα, ως μυστήριο φανέρωσης της σωτηρίας μέσα στον κόσμο, αποτελεί το επίκεντρο της λατρείας των χριστιανών. Τόνισε, μάλιστα, ότι το Άγιο Πνεύμα δίνει πνοή στον άνθρωπο, ζωογονεί την κτίση και αγιάζει τους πιστούς, συγκροτώντας «ὅλον τόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας». Προέτρεψε, τέλος, τους χριστιανούς να λαμβάνουν δύναμη και να εμπνέονται από τον τρόπο που συνυπάρχουν τα τρία Θεία Πρόσωπα, ώστε να ζουν ενωμένοι και συμφιλιωμένοι μεταξύ τους, υπογραμμίζοντας ότι μόνο όταν σφυρηλατούμε την αγάπη ο ένας με τον άλλον, έστω και αν καθένας αποτελεί μοναδική και ανεπανάληπτη προσωπικότητα, μπορούμε να επιτύχουμε την πολυπόθητη ενότητα.
Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής, Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, 1 Ιουνίου 2026, τελέσθηκε ο Πανηγυρικός Όρθρος και η Πολυαρχιερατική Θ. Λειτουργία, προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Διονυσίου, συλλειτουργούντων των προαναφερθέντων Αρχιερέων και πλειάδος ιερέων τόσο της Τοπικής Εκκλησίας, όσο και από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και τις Ιερές Μητροπόλεις Λαρίσης και Ζακύνθου.
Στην εμπνευσμένη προσλαλιά του, ο Μητροπολίτης κ. Διονύσιος, αφού εξέφρασε τις ειλικρινείς ευχαριστίες του στον Μητροπολίτη κ. Ιερόθεο για την τιμή της προσκλήσεως, την ευγένεια και το αρχοντικό του πνεύμα, όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, αναφέρθηκε διδακτικά στο κοσμοσωτήριο γεγονός της επιφοιτήσεως του Παναγίου Πνεύματος, επισημαίνοντας ότι, αν η Ανάσταση του Κυρίου είναι η νίκη της ζωής επί του θανάτου, τότε η Πεντηκοστή είναι η κάθοδος του ίδιου του Θεού μέσα στην καρδιά του ανθρώπου, αφού ο Παράκλητος δεν συνιστά κάποια αφηρημένη δύναμη, άλλα είναι αυτός ο ίδιος ο Θεός. Υπογράμμισε, μάλιστα, ότι το Άγιο Πνεύμα ουδέποτε εξαντλείται, αλλά φωτίζει, ως ήλιος αειφεγγής, όλους τους χριστιανούς, καθιστώντας τους ένα σώμα και μία ενότητα καρδιάς. Τόνισε δε, με τρόπο εμφαντικό, ότι χωρίς την Πεντηκοστή το Ευαγγέλιο θα ήταν ένα νεκρό γράμμα, η δε χριστιανική ηθική μια κοινή φιλοσοφία. Παρότρυνε, τέλος, τους πιστούς να καταστούν πνευματοφόροι, μετατρέποντας την καρδιά τους σε υπερώο, όπου θα αναπαύεται ο Θεός, και ανοίγοντας τα ερμητικά κλειστά -από την κακία, την υπερηφάνεια και την καταλαλιά- παράθυρα της ψυχής τους, ώστε η πνοή του Παρακλήτου να ζωογονήσει την ύπαρξή τους.
Προ της απολύσεως της λατρευτικής συνάξεως, ο Μητροπολίτης κ. Ιερόθεος ευχαρίστησε θερμότατα και από καρδιάς, για ακόμη μία φορά, τους φιλοξενουμένους Αρχιερείς, οι οποίοι δεν εφείσθησαν του κόπου του ταξιδίου και διέπλευσαν θάλασσα, προκειμένου να λαμπρύνουν και να τιμήσουν όλως ιδιαιτέρως με την ευλογητή παρουσία τους την εορτή του Αγίου Πνεύματος και την ετήσια πανήγυρη του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Μυρίνης, κομίζοντας συνάμα στο νησί μας τη δαψιλή ευλογία των δύο μεγάλων Αγίων της Εκκλησίας μας, Αχιλλίου και Διονυσίου, πολιούχων και άγρυπνων φρουρών της Λαρίσης και της Ζακύνθου, αντίστοιχα. Εξέφρασε και πάλι την ειλικρινή ευγνωμοσύνη και τον βαθύτατο σεβασμό του προς τα πρόσωπά τους, ενώ δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει ότι η σύναξή τους κύκλω του ιερού θυσιαστηρίου φανερώνει την ενότητα της Εκκλησίας «ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀγάπης».
Περαίνοντας, ευχαρίστησε όλους του παρισταμένους κληρικούς, με πρώτο τον Αρχιμανδρίτη π. Ιερώνυμο Σχίζα, Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως, ο οποίος επιμελήθηκε επιτυχώς τα της εκκλησιαστικής τάξεως, και τους εκλεκτούς συνεργάτες του για την άρτια διεξαγωγή της πανηγύρεως, τον Διοικητή του Στρατού, Ταξίαρχο κ. Αριστείδη Νάκο, τον Έπαρχο του νησιού, κ. Απόστολο Κουτσογιάννη, τη Δήμαρχο Λήμνου, κ. Ελεονώρα Γεώργα, τον Λιμενάρχη Μύρινας, κ. Χρήστο Καλτσούνη, τον Διοικητή του Ναυτικού Σταθμού Λήμνου, κ. Βασίλειο Παππά, την Πρόεδρο του Παλλημνιακού Ταμείου, κ. Χριστίνα Σακαρίκου, τους Αντιδημάρχους, τους Στρατιωτικούς Διοικητές και Υποδιοικητές των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, τους εκπροσώπους άλλων δημοσίων και ιδιωτικών Φορέων, Οργανισμών και Συλλόγων, τους δύο χορούς των ηδύφωνων ιεροψαλτών, καθώς επίσης και τους πολυπληθείς χριστιανούς, που συνέρρευσαν στον πανηγυρίζοντα Μητροπολιτικό Ναό, για την προσευχητική παρουσία τους και την αγαστή με όλους συνεργασία, και ευχήθηκε καρδιακά να μην παύσει ο Παράκλητος να φωτίζει και να καθαρίζει κάθε άνθρωπο «ἀπό πάσης κηλῖδος», να καθοδηγεί τους πιστούς «ἐν γῇ εὐθείᾳ« και να διαφυλάττει από οποιοδήποτε κίνδυνο και απειλή τον πιστό, ευγενικό και φιλοπρόοδο ακρίτα λαό του νησιού.
