Του π. Ηλία Μάκου
Η Ελληνική Μειονότητα αποχαιρετά τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο με τρισάγια, που τελέστηκαν στο Αργυρόκαστρο, χοροστατούντος του επιχώριου Μητροπολίτου Δημητρίου, στους Αγίους Σαράντα, στη Χιμάρα, αλλά και στα χωριά των περιοχών αυτών, αλλά και με την πρόθεσή τους να παραστούν μαζικά στην εξόδιο ακολουθία και στην ταφή του, που θα γίνει την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου στα Τίρανα, καθώς και με το νοερό ύστατο κατευώδιο, όταν το σκήνωμα του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, που θα φτάσει στα Τίρανα οδικώς, μέσω Κακαβιάς, θα περνά από τον οδικό άξονα Κακαβιά-Τεπελένι.
Και αυτό, γιατί αναγνωρίζουν ότι πέρα από την ανέγερση εκ θεμελίων ή την αποκατάσταση και αναστήλωση εκατοντάδων ναών και πολλών μονών, αλλά και άλλων κτιρίων, καθώς και τη χειροτονία δεκάδων κληρικών, ξεπερνούν τους 170, τα Κέντρα υγείας, η πολυκλινική, οι κινητές μονάδες υγείας, τα εκπαιδευτήρια όλων των βαθμίδων, από το νηπιαγωγείο έως το πανεπιστήμιο, η δημιουργία υποδομών (διάνοιξη δρόμων, δίκτυα ύδρευσης κ. ά.), η στήριξη στους αγρότες, τα φαγητά και τα τρόφιμα σε καθημερινή βάση στους πονεμένους και αναγκεμένους και τόσα άλλα, δείχνουν ότι πραγματικά η προσφορά του ήταν κάτι παραπάνω από σπουδαία, ήταν χρήσιμη.
Ενδεικτικά είναι τα σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
“Ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος, την κατάλληλη στιγμή, στο κατάλληλο μέρος. Του αξίζει η ευγνωμοσύνη όλου του αλβανικού λαού”.
“Τα έργα και η άνευ όρων βοήθεια, που έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος θα μένουν πάντα στο μυαλό μας”.
“Αιωνία η μνήμη του Αρχιεπισκόπου. Αμέτρητες οι θυσίες του. Η προσφορά και ο κόπος του θα μείνουν στην καρδιά και στο μυαλό μας, ήταν άνθρωπος του Θεού!”.
“Αιωνία του η μνήμη. Μένει ζωντανό το έργο του στην αναβίωση της Ορθοδοξία. Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος αποτελεί παράδειγμα έμπνευσης για να προχωρήσουμε με πίστη, αγάπη και ευγνωμοσύνη!”.
“Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος ανύψωσε από τις στάχτες την Ορθόδοξη Εκκλησία. Ήταν η προσφορά ενός ιεραπόστολου, που αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην πίστη. Θυμάμαι μερικά από τα λόγια Του από παλιά: μην στεναχωριέστε και μην αποθαρρύνεστε από τις πέτρες που σας ρίχνουν. Μαζέψτε αυτές τις πέτρες και χτίστε”.
“Ο Θεός να αναπαύσει τη ψυχή αυτού του άγιου ανθρώπου, που έδωσε φως Ορθοδοξίας στην πατρίδα μου”.
Οι χρυσαφένιες φτερούγες της καρδιάς του αοιδίμου κυρού Αναστασίου άνοιξαν και άπλωσαν και χώρεσαν όλους τους ανθρώπους.
Γι’ αυτό, από τον τάφο του στα Τίρανα, όπου ο ίδιος επέλεξε να ταφεί, στέλνει μήνυμα αδελφοσύνης, ενότητας και αγάπης.
Συχνά χρησιμοποιούσε μια εικόνα: Ένα δάσος δεν είναι όμορφο μόνο όταν υπάρχει ένα είδος δέντρου, αλλά όταν υπάρχουν πολλά. Και έλεγε: “Όλα τα δέντρα είναι ελεύθερα να αναπτυχθούν κάτω από τον Ήλιο της Δικαιοσύνης. Αντί να έχουμε αυτή την ποικιλία ως παράγοντα συγχύσεως, αναδείξαμε τον καθολικό χαρακτήρα της Εκκλησίας”.
