Με ιδιαίτερη θρησκευτική λαμπρότητα τιμάται η εορτή των Αγίων Σοφίας, Πίστεως, Ελπίδας και Αγάπης, στον Ιστορικό ομώνυμο Ιερό Ναό στο παλαιό Ναύπλιο, Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2025.
Την παραμονή της εορτής τελέσθηκε εορταστικός εσπερινός Ιερουργούντος του Ιεροκήρυκα της Μητροπόλεως Αργολίδος κ. Χρυσοστόμου Παπουλέση. Πρόκειται για την παλαιότερη από τις σωζόμενες σήμερα εκκλησίες της πόλης και βρίσκεται στην παλιά συνοικία του Ψαρομαχαλά στο Ναύπλιο.
Η εκκλησία της Αγίας Σοφίας μετά από παρέμβαση του δραγουμάνου του Στόλου Ν. Μαυρογένους, από το 1779 με 1780 ήταν μόνη εκκλησία που επιτρεπόταν από τους Tούρκους να λειτουργεί μέσα στην πόλη
Τότε την πλειοψηφία των κατοίκων αποτελούσαν οι Οθωμανοί, οι άλλες εκκλησίες ήσαν υπό κατάληψη και ο εκκλησιασμός των Ορθοδόξων γίνονταν μόνον εκτός των τειχών, στην εκκλησία των Αγίων Πάντων στην Πρόνοια.
Την εκκλησία της Αγ. Σοφίας ανακαίνισε το 1825 ο τότε φρούραρχος Ναυπλίου, ο στρατηγός Νάσος Φωτομάρας.
O λεγόμενος Ψαρομαχαλάς, δηλαδή η συνοικία των ψαράδων, είναι από τις πιο παλιές και γραφικές συνοικίες της πόλης και εκτείνεται στους πρόποδες της βορειοδυτικής Aκροναυπλίας, πάνω από την οδό Σταϊκοπούλου.
Αποτελούσε συνοικία ήδη από το τέλος της βυζαντινής περιόδου του Ναυπλίου, δηλαδή γύρω στις αρχές του 13ου αιώνα, και κατοικούνταν κυρίως από Έλληνες εμπόρους και ψαράδες, στους οποίους οφείλει και την ονομασία του. Το εκκλησάκι της Αγίας Σοφίας θα πρέπει να ανάγεται σε αυτή την εποχή.
Στα δύσκολα χρόνια της δεύτερης Tουρκοκρατίας, η συνοικία του Ψαρομαχαλά ήταν ίσως η μόνη περιοχή εντός των τειχών της πόλης όπου συνέχιζαν να κατοικούν Έλληνες, κυρίως ψαράδες, οι οποίοι αγκυροβολούσαν τις βάρκες τους στην αποβάθρα που βρισκόταν κάτω από τον προμαχώνα των Πέντε Αδελφών.
Σήμερα, ο Ψαρομαχαλάς αποτελεί ένα από τα πιο γραφικά σημεία της παλιάς πόλης του Ναυπλίου. Ανεβαίνοντας κανείς τις χαρακτηριστικές δρομόσκαλες, συναντά σπίτια διαφόρων εποχών, άλλα ανακαινισμένα και άλλα σε ερειπιώδη κατάσταση, ενώ από τον ψηλότερο δρόμο του μπορεί κανείς να δει τμήματα των τειχών της Aκροναυπλίας.
Κείμενο-φωτογραφίες: Ευάγγελος Μπουγιώτης
