Την κατασκήνωση της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος στον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου επισκέφθηκε σήμερα, Κυριακή 2 Αυγούστου 2026, ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος. Κατά την επίσκεψή του φιλοξενούνταν 80 κορίτσια Γυμνασίου και Λυκείου στο πλαίσιο της Ε΄ Κατασκηνωτικής Περιόδου. Την ευθύνη της περιόδου έχουν η Αρχηγός κ. Μάρθα Σιούλα, με Υπαρχηγό την Πρεσβυτέρα Παρασκευή Βαρβαρέλη, ενώ την πνευματική ευθύνη έχει ο π. Ευστάθιος Βαρβαρέλης.
Ο Σεβασμιώτατος, απευθυνόμενος στις κατασκηνώτριες, αναφέρθηκε στο φετινό θέμα της κατασκήνωσης, την κοινωνία και την ειρήνη, τονίζοντας ότι «η ειρήνη στον κόσμο δεν είναι απλώς μια εξωτερική κατάσταση που επιτυγχάνεται με πολιτικές συμφωνίες ή ανθρώπινες προσπάθειες, όσο σημαντικές κι αν είναι αυτές, αλλά αποτελεί βαθύτερη πνευματική πραγματικότητα που ξεκινά από την καρδιά του ανθρώπου. Σε έναν κόσμο που δοκιμάζεται από συγκρούσεις, εντάσεις, φόβο και ανασφάλεια, η αληθινή ειρήνη παραμένει ζητούμενο και δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την παρουσία του Θεού στη ζωή των ανθρώπων. Μόνο όταν ο άνθρωπος συμφιλιωθεί με τον Θεό, με τον εαυτό του και με τον συνάνθρωπο, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη δημιουργία μιας κοινωνίας ειρηνικής και αληθινά ανθρώπινης».
Στη συνέχεια, ο κ. Ιγνάτιος τόνισε ότι: «Η κοινωνία θα γίνει κοινωνία ειρήνης όταν θα είναι κοινωνία του Χριστού. Όμως αυτό δεν θα γίνει μαγικά. Ξεκινάει από τη ζωή του καθενός μας.» Παράλληλα, προέτρεψε τις νέες να κατανοήσουν ότι η ειρήνη δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, αλλά καθημερινός αγώνας που καλλιεργείται με την προσευχή, την ταπείνωση, τη συγχώρηση και την αγάπη προς τον πλησίον. Τις κάλεσε να κρατήσουν ως πολύτιμη παρακαταθήκη όσα έζησαν στην κατασκήνωση, επισημαίνοντας ότι η προσευχή, η συγχώρηση, η εξομολόγηση και η Θεία Κοινωνία θα αποτελούν πάντοτε πηγή δύναμης και ειρήνης στη ζωή τους, αλλά και τρόπο με τον οποίο μπορούν οι ίδιες να γίνουν φορείς ειρήνης μέσα στον κόσμο.
Ολοκληρώνοντας την επίσκεψή του, ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε θερμά την Αρχηγό κ. Μάρθα Σιούλα, τον π. Ευστάθιο Βαρβαρέλη και την Πρεσβυτέρα Παρασκευή Βαρβαρέλη, τις ομαδάρχισσες, καθώς και τις κυρίες της κουζίνας για την πολύτιμη και αφανή διακονία τους, τονίζοντας ότι η αγάπη και η αφοσίωσή τους αποτελούν την ψυχή της κατασκηνωτικής ζωής επισημαίνοντας ότι: «το έργο που επιτελείται εδώ είναι αληθινή ιεραποστολή· διαμορφώνει χαρακτήρες, δυναμώνει ψυχές και ενώνει τις καρδιές των παιδιών με τον Χριστό και την Εκκλησία Του».
